Jaką moc mają słowa? | Rozmowa z Moniką Szczepanik

Dzień dobry. Przy mikrofonie Bogusia Łuka. Zapraszam do wysłuchania rozmów z cyklu Wokół pytań. Wokół pytań, bo to one uruchamiają zmianę. Nie od razu rewolucyjną, ale taką, która ma sens. Nie spieszy się z odpowiedziami. Wie, że pytanie jest jak fundament pod coś, co ma trwać. Jeszcze kawa i zaczynamy. Wiem, że w literaturze przedmiotu jest tak, że słowa to jest najmniejsza część komunikacji, jaka dzieje się między ludźmi, to jednak główny nacisk w budowaniu relacji z drugim człowiekiem kładziemy na słowa. Rozmawiam z Moniką Szczepanik, edukatorką, tutorką, autorką książki Jak zrozumieć się w rodzinie, działającą w duchu Porozumienia bez Przemocy.

Czuję, że coś tam jest i może jest tak, że nie chcesz mi o tym opowiedzieć albo że łatwiej, bo kultura tego wymaga, nie? Albo wychowanie, jest ci powiedzieć nic się nie stało, niż powiedzieć ci Monika nie podoba mi się to co zrobiłaś, bo jakoś się obawiasz, że ja to nie wiem, że zacznę mieć poczucie winy, że zacznę się tłumaczyć, a ty No nie chcę, żebym miała poczucie winy. Więc ja mówię, ok, słyszę jak mówisz do mnie, że nic się nie stało i mam taką myśl, że chyba o coś chodzi. Czy chciałbyś mi powiedzieć o co chodzi? Ale to trzeba mieć dużą otwartość. Tak, ale też... Dobra, to myślę, że trzeba z jednej strony być otwartym na usłyszenie tego, o co tak naprawdę chodzi, ale z drugiej strony chyba trzeba mieć takie przekonanie, że to, co ludzie mówią, to nie jest o mnie.

Ok. A wcześniej wspomniałaś o tym, że wrócimy do tego o tych oczekiwaniach, że zupełnie inne są oczekiwania wobec dorosłych niż dzieci. Tak. Kiedy proszę o coś moich uczniów czy moje córki, to ja wiem, że one są na etapie Rozmowa z Moniką Szczepanik, Fundacja Uniwersytet Dzieci, Liceum Miejsce, Porozumienie bez Przemocy Jeśli ja mam jakieś prośby, chcę mieć jakąś dwustronną umowę z dziećmi, to ja sprawdzam, czy one tą umowę pamiętają, czy one wiedzą, co jest ważne w tej umowie.

Przyjedź po mnie o dziewiątej godzinie. I ty jesteś dorosła i masz wszystkie zasoby, żeby przyjechać po mnie o dziewiątej. To ja nie sprawdzę z tobą wieczorem, czy ty pamiętasz, żeby przyjechać do mnie na dziewiątą godzinę. Bo ty jesteś już po procesie socjalizacji, wtórnej nawet. I wiesz, że umowa między dorosłymi, jeśli ma nie być aktualna, to po twojej stronie jest powiedzenie, hej Monika, nie dam rady przyjechać na dziewiątą. Albo spóźnię się, bo jest korek. Dokładnie tak. Czyli uprzedzam Cię. Tak. Dobrze. To mówisz, że ustalasz w klasie, załóżmy, z uczniami pewne zasady i czekasz na koniec procesu.

Ja chcę zobaczyć to zranienie, ten trud, Rozmowa z Monika Szczepanik Szukaniu słów, które najlepiej odpowiadają temu, co tak naprawdę u niego w świecie się dzieje wewnętrznym. Czyli ja słucham i mówię, OK, czy dobrze myślę, że byłeś mega poirytowany? On mówi tak. Bo ty miałeś takie wyobrażenie, że jak zabierzesz głos, to inni będą zainteresowani tym, co ty mówisz.