Chcesz Ukrainy w Unii?

Jak się zrobiła korporacja i Hiltonów jest... tysiące w Ameryce, wszędzie, dokądkolwiek pan pojedzie. Jedzie pan przez pusty stan, jakiś kompletnie nic nie ma, a co jakiś czas się Hilton pojawi w Szerym Polu, bo tutaj ludzie podróżują na wielkie odległości, hotele uważają za w miarę tanie, więc zesypiają w nich po drodze, jadą potem dalej. No więc jest tego pełno. I to już nie jest ta klasa, co kiedyś. Widzi pan, generyczne pomieszczenie dookoła. Okulary, przepraszam państwa, okulary od Trockiego mam. Odziedziczyłem lew Trocki, kiedy go Józef Stalin ścignął w Meksyku, w dzielnicy Coyoacán, został zarąbany siekierami, a nie maczetami. I stąd wiemy, że to byli ruscy agenci, bo Meksykanie jakby dostali zlecenie, to by go zarąbali maczetami, a siekierą się nie umieją Meksykanie posługiwać, przeciętni, chyba że jakiś wybitny drwal.

I oni tam się też dzielili, był Mięczewicy, bolszewicy, byli skrzydło takie, odnoga taka. A wszystko krążyło wokół jednej tylko idei tego, że obecny porządek, którym oni żyli był bezwzględnie zły. No i ta absolutyzacja zła tego politycznego prowadziła do tego, że oni ciągle musieli się kłócić i tam odnajdywać to odcięte. Bo tam każdy był wyczulony na to, czy ktoś czasem nie za mało krytykuje, nie za bardzo współpracuje z tą złą stroną. Taka jest moja opowieść, nazwijmy to poważna do tej całej historii. Zacząłem się drapać w głowę fragmentami. O rany, dobrze. Proszę pana, ale uwaga. Od indyka do manicheizmu. Za co mi pan płaci? Za te inspiracje, bo proszę, moje okulary Trockiego i opowieść o Meksyku początkowa zainspirowała pana do opowiedzenia o Mielszewikach i Bolszewikach.