Yanek Świtała – „Polska widziana z karetki” – #123

No może tak być, nie? Może tak być, chyba. No ale robisz swoje. Dobrze, że są tacy ludzie. Dziękuję, dziękuję. My ci dziękujemy. Tak wszyscy mówicie, bo się boicie. Nie, dlaczego? My jesteśmy zdrowi w imieniu naszym i społeczeństwa. Bardzo dziękujemy. Ja to bardzo doceniam i cieszę się, że... I mamy dla ciebie złoty medal. Dziękuję. Z Arkiem ogólnie nie chcielibyśmy spotykać się z ratownikami. Nie, ale jeżeli już... To z chęcią do ciebie. Jak już ktoś ma mi tę odmę odbarczać, to... Tą igłą.

Nie, nie, ale to już nie jest tak, że wiesz, że możesz o sobie myśleć jako o młodzieniaszku, skończyło się. Wiem, wiem, ja kiedyś się myłem i tak za bardzo się pociągnąłem do góry i tak zabrało mnie to na szyję i zostało. I myślę, to już. Nie, nie, nie. Ja się nie zgadzam z Arkiem. Jesteś młodzieniaszkiem i... Dla czy dla nas tak, ale... Już. Wszystkiego dobrego. Bardzo ci dziękujemy. Pędzę do ciebie na sygnale, Janek Świtała. Tę książkę musicie kupować na wszystkie imieniny, urodziny i gwiazdki. Polecamy. I wszystkim dużo zdrowia. Tak, proszę państwa. Przede wszystkim. I dzięki za wszystkie składki. Dzięki. Na razie.