WOJCIECH KOWALEWSKI: FABIAŃSKI JEST ARYSTOKRATĄ, BORUC BYŁ ARTYSTĄ, A JA RZEMIEŚLNIKIEM
Przez długi czas grał na bardzo wysokim poziomie. Bronił w Legii Warszawa, Szachtarze Donieck czy Spartaku Moskwa. Zagrał także kilka spotkań w reprezentacji Polski, ale tylko na chwilę był jej podstawowym bramkarzem. Czy żałuje? Kolejnym gościem Łukasza Kadziewicza w podcaście "W cieniu sportu" jest Wojciech Kowalewski. Co w odcinku: - czy z perspektywy czasu żałuje gry w Rosji? - dlaczego nigdy nie był "jedynką" reprezentacji Polski? - gra w Legii - spełnienie czy niedosyt? - kiedy czuje się najbardziej niekomfortowo? - czym różniły się metody treningowe w różnych krajach, w których bronił?
Wówczas to była licencja UEFA B. Raczej w charakterze gościa, bo i tak tą licencję otrzymałbym ze względu na swoje doświadczenia zawodnicze, no ale zdecydowałem się, powiedziałem okej. I taki to był pierwszy krok i zacząłem już sobie budować jakąś tam perspektywę, w jaki sposób chciałbym dzielić się tym swoim doświadczeniem. Założyłem akademię, taką piłkarską, nie bramkarską. Ten projekt funkcjonował 10 lat, no pandemia, później to wszystko wiele projektów zweryfikowała, między innymi mój również. No i teraz po takim okresie trochę odpoczynku od tej przestrzeni piłkarskiej również, jakieś dwa lata temu po prostu dzwoniłem się z Arturem. Czyli ty byłeś inicjatorem tego projektu?
Wojskiego trenera, legendy, AC Parma, z którym zdobywał Puchar UEFA i też to nevio scala dał piłkarskiemu światu Gianluigi Buffona. To on, w wieku 16 lat, postawił tego bramkarza do bramki i dał mu możliwość debiutu. Więc ja już w oczach trenera Nevio Scala miałem zupełnie inne kompetencje niż bramkarze ukraińscy, więc też z tego powodu podejrzewam trafiłem do Szachtara Donieck, ale tam trening, o ile przy Włochach trening bramkarski miał inną charakterystykę, to później jak nastąpiła zmiana sztabu i wrócili trenerzy ukraińscy, to znowu wróciły te metody.
Więc ja po prostu szczerze poszedłem do ludzi i powiem, słuchajcie, nie, nie bawmy się już w to. To jest właśnie ten przypadek, gdzie dają ci kontrakt, a zapominają o tym, że masz tu kasę na wahę, znajdź sobie stację paliw teraz, żebyś mógł tym samochodem jeździć. Także to był taki przypadek, chociaż też były akcenty. To był pierwszy w historii sezon tego klubu w Lidze Rosyjskiej i pierwszy w historii Puchary UEFA. W Nowosybirsku tam PSV Eindhoven musiał przylecieć na mecz. Co wyobrażasz, coś takiego? Oni byli w szoku, gdzie my w ogóle lecimy. No to tak jak właśnie w Nowosybirsku, jak poprzez finał Pucharu Rosji z Zenitem w St. Petersburg, przegranym 1-0.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Wojciech Kowalewski opowiada o swoich początkach w piłce nożnej i doświadczeniach w Legii Warszawa.
Kowalewski opowiada o swoim projekcie Akademii Legii i doświadczeniach z treningiem bramkarzy.
Kowalewski, Boruc i Fabiański opowiadają o swoim wspólnym projekcie Goalkeepers Federation.
Kowalewski opowiada o swojej karierze w Szachtarze Doniecku, w tym o doświadczeniach treningowych i kontuzji.
Kowalewski opowiada o swojej karierze w Spartaku Moskwa, w tym o doświadczeniach treningowych i kontuzji.
Kowalewski opowiada o swoim doświadczeniu na wschodzie, w tym o doświadczeniach związane z wojną.
Kowalewski opowiada o zakończeniu kariery i planach na przyszłość.
Wspomina o doświadczeniach na wschodzie, w Nowosybirsku, i w reprezentacji Polski, podkreślając, że nie żałuje swojej drogi.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Co w odcinku: - czy z perspektywy czasu żałuje gry w Rosji?
- dlaczego nigdy nie był "jedynką" reprezentacji Polski?
- gra w Legii - spełnienie czy niedosyt? - kiedy czuje się najbardziej niekomfortowo?
- czym różniły się metody treningowe w różnych krajach, w których bronił?