WOJCIECH KOWALEWSKI: FABIAŃSKI JEST ARYSTOKRATĄ, BORUC BYŁ ARTYSTĄ, A JA RZEMIEŚLNIKIEM
Przez długi czas grał na bardzo wysokim poziomie. Bronił w Legii Warszawa, Szachtarze Donieck czy Spartaku Moskwa. Zagrał także kilka spotkań w reprezentacji Polski, ale tylko na chwilę był jej podstawowym bramkarzem. Czy żałuje? Kolejnym gościem Łukasza Kadziewicza w podcaście "W cieniu sportu" jest Wojciech Kowalewski. Co w odcinku: - czy z perspektywy czasu żałuje gry w Rosji? - dlaczego nigdy nie był "jedynką" reprezentacji Polski? - gra w Legii - spełnienie czy niedosyt? - kiedy czuje się najbardziej niekomfortowo? - czym różniły się metody treningowe w różnych krajach, w których bronił?
Poznałeś smaczek? Pieniędzy w workach premii płaconych w kartonach po butach albo w kartonach po lodówce? Też jechałem tam, jak to się mówi, a choj przygodą. To jest właśnie ten przypadek, gdzie dają ci kontrakt, a zapominają o tym, że masz tu kasę na wahę, znajdź sobie stację paliw teraz, żebyś mógł tym samochodem jeździć. Nie używam takiego stwierdzenia, czego już żałuję. Łukasz Fabiański to jest taki bramkarski arystokrata. Artur Boruc to jest bramkarski artysta, a ja byłem bramkarskim rzemieślnikiem. Po tym, jak zdrowie nakazało skończyć karierę piłkarską, od zawsze ten spokój był. Ja nie ustrzegłem się też błędów i zebrałem swoje doświadczenia. Trzeba po prostu czasami upaść twarzą w kałużę.
I to było takie, a ja w ogóle odchodziłem bardzo Dobrze przygotowany do kolejnego etapu, bo nawet mój początek jako bramkarza szechtara Donetsku w Lidze Ukraińskiej to dopiero chyba w piątym spotkaniu zostałem pokonany przez zawodnika drużyny przeciwnej. Nie to, że się nudziłem, rzeczywiście miałem co robić i to też zostało zauważone, że miałem bardzo dobre wejście do ARYSTOKRAT KOWALWSKI, BORUC BYŁ ARTYSTĄ, BORUC BYŁ ARTYSTĄ.
Ale też dlatego, że jesteśmy inni, zupełnie inni. Każdy z nas ma inną drogę i Łukasz Fabiański, który na dzisiaj jest jeszcze aktywnym bramkarzem, też ma zupełnie inną drogę. Ja troszeczkę tak, to są moje koledzy, ale ja też się wielu rzeczy od nich nauczyłem, mimo że jestem z nich najstarszy, to patrzę na nich z dużym szacunkiem i mogę sobie pozwolić i nie obawiam się takiego stwierdzenia, że dla mnie Łukasz Fabiański to jest taki bramkarski arystokrata. Artur Boruc to jest bramkarski artysta, a ja byłem bramkarskim rzemieślnikiem. Jeśli zbierzemy te wszystkie doświadczenia do kupy, to jesteśmy w stanie Podpowiedzieć każdemu młodemu bramkarzowi, jakich narzędzi można użyć, żeby osiągnąć cel, osiągnąć postęp na danym etapie.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Wojciech Kowalewski opowiada o swoich początkach w piłce nożnej i doświadczeniach w Legii Warszawa.
Kowalewski opowiada o swoim projekcie Akademii Legii i doświadczeniach z treningiem bramkarzy.
Kowalewski, Boruc i Fabiański opowiadają o swoim wspólnym projekcie Goalkeepers Federation.
Kowalewski opowiada o swojej karierze w Szachtarze Doniecku, w tym o doświadczeniach treningowych i kontuzji.
Kowalewski opowiada o swojej karierze w Spartaku Moskwa, w tym o doświadczeniach treningowych i kontuzji.
Kowalewski opowiada o swoim doświadczeniu na wschodzie, w tym o doświadczeniach związane z wojną.
Kowalewski opowiada o zakończeniu kariery i planach na przyszłość.
Wspomina o doświadczeniach na wschodzie, w Nowosybirsku, i w reprezentacji Polski, podkreślając, że nie żałuje swojej drogi.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Co w odcinku: - czy z perspektywy czasu żałuje gry w Rosji?
- dlaczego nigdy nie był "jedynką" reprezentacji Polski?
- gra w Legii - spełnienie czy niedosyt? - kiedy czuje się najbardziej niekomfortowo?
- czym różniły się metody treningowe w różnych krajach, w których bronił?