Mentionsy Mentionsy
W cieniu sportu
W cieniu sportu

WOJCIECH KOWALEWSKI: FABIAŃSKI JEST ARYSTOKRATĄ, BORUC BYŁ ARTYSTĄ, A JA RZEMIEŚLNIKIEM

20.01.2026 ·56 min 49 s · 8 rozdziałów

Przez długi czas grał na bardzo wysokim poziomie. Bronił w Legii Warszawa, Szachtarze Donieck czy Spartaku Moskwa. Zagrał także kilka spotkań w reprezentacji Polski, ale tylko na chwilę był jej podstawowym bramkarzem. Czy żałuje? Kolejnym gościem Łukasza Kadziewicza w podcaście "W cieniu sportu" jest Wojciech Kowalewski. Co w odcinku: - czy z perspektywy czasu żałuje gry w Rosji? - dlaczego nigdy nie był "jedynką" reprezentacji Polski? - gra w Legii - spełnienie czy niedosyt? - kiedy czuje się najbardziej niekomfortowo? - czym różniły się metody treningowe w różnych krajach, w których bronił?

0:43 · Projekt Akademii Legii 1

A ja to robiłem wielokrotnie na boisku i czasami poza. Ja bardzo szybko zrozumiałem, że najbardziej niekomfortową strefą dla mnie jest strefa komfortu. W cieniu sportu. Zaprasza Łukasz Kadziewicz. Dzień dobry Państwu. Witam w kolejnym odcinku podcastu W cieniu sportu. Trzymamy się piłkarskiej ekipy, bramkarskiej ekipy, która ma pewien pomysł, tak się zastanawiam, co ich do tego skłoniło. Wojciech Kowalewski moim gościem. Dzień dobry. Witam. Dzień dobry. Były bramkarz reprezentacja Polski Legia Warszawa Wschód. Dzisiaj o tym wschodzie oczywiście też porozmawiamy, ale porozmawiamy od początku o waszym projekcie, bo muszę zacząć Merytorycznie i ostro, po jaką cholerę wam to nazwiska?

2:26 · Projekt Goalkeepers Federation 1

Nie jesteście z jednego rocznika, ale elementem łączącym waszą trójkę jest Słazienkowska. Legia, jeden trener, jedna historia pt. Początek tu w Warszawie, później wyjazd, każdy w swoim kierunku. Jeden na wyspy do Glasgow, drugi na wyspy do Premier League, ty kierunek wschodni. To was definiuje? Jakby tworzy automatycznie taką mikrospołeczność tej przynależności do Legii, że kiedyś zaczynaliśmy na jednym poziomie, a później każdy pisał swoją historię? To jest z automatu? Jakby śledziliście swoje poczynania? Ten lepiej, ten gorzej, ten wykorzystał potencjał, ten nie? Myśmy, jakby Legia jest jakby początkiem dla naszej trójki, tak?

6:31 · Kariera w Szachtarze Doniecku 3

Tylko, że my generalnie... Mijaliście się. Zmienialiśmy się. Znaczy, to nie jest tak, że mijaliśmy się, bo ja z Arturem spotkałem się w Legii. Na etapie wspólnej szatni, nawet wspólnego pokoju na zgrupowaniach, bo razem również mieszkaliśmy przed meczami na zgrupowaniach. To był krótki okres, bo ja wtedy wróciłem do Legii z wypożyczenia z Groklinu. Artur wrócił z wypożyczenia z Dolkanu i to było ostatnie moje pół roku w Legii tak naprawdę. Przed Donieckiem. Przed Donieckiem, tak. No i ja odszedłem do Szachtara, Artur jeszcze w rywalizacji ze Stanewem, takim bułgarskim rąkarzem, który

Który też wtedy był pierwszym wyborem, ale też Artur miał swoje szanse i ostatecznie też skoczył do bramki i świetnie się tam zadomowił. I później była też era Łukasza Fabiańskiego w Legii. No ale tą osobą, która nas połączyła w Legii jest trener Krzysztof Dowhań i ja powiem z dużą sympatią i satysfakcją mówię o tych doświadczeniach, o tej współpracy, bo początek trenera Krzysztofa Dowhańa to też był początek mojego grania w Legii, bo ja wracając z wypożyczenia, tu akurat zastałem trenera Dowhańa, który dołączył do sztabu Legii Warszawa. I odchodząc z Legii, taką pierwszą refleksję jaką miałem, a miałem też już doświadczenia pracy z różnymi trenerami bramkarzy również, że u trenera Dofhania nie powtórzyły się treningi ani razu, w sensie każdy trening był inny, to było inne wyzwanie.

Transfer do Evertonu. Tak, transfer do Evertonu, więc ten warsztat trenera do wchania, nazwijmy to warsztatem, takim w porównaniu do samochodowego, ale taki bardziej garażowy, był bardzo, bardzo jakościowy i efektywny. Garaż w Legii był ważny. Tak, tak. I co akurat później się wydarzyło, ja już po tej karierze zawodniczej, Jacek Magiera zaprosił mnie do sztabu szkoleniowego Legii Warszawa i znowu wróciłem do współpracy z trenerem Krzysztofem Dowhaniem, ale już w innej roli. On się nie uśmiecha dzisiaj, jak słyszy, że w tak doborowym gronie otwieracie Akademię Legii. Uśmiecha się, oczywiście. Już z nim rozmawiałem i właśnie też było... Też już żeśmy parę refleksji wymienili. Oczywiście generalnie sama idea Golki Press Federation jest ideą taką, mówiąc ogólnie, my chcemy być partnerem i takim podmiotem, czy też ludźmi, którzy będą integrowali to środowisko, bo mówi się dużo o Polskiej Szkole Bramkarzy, o polskim bramkarstwie.

28:05 · Zakończenie kariery i przyszłość 3

Ty na wschodzie właśnie to znalazłeś? Taką organizację, która otworzyła ci oczy, że pomimo tego, że nie wyjechałem na zachód, co wydaje mi się, że jest takim naturalnym marzeniem każdego młodego chłopaka uprawiającego sport, w moim wypadku siatkówkę w twoim piłkę nożną, ty znalazłeś ten turboprofesjonalizm na wschodzie? Znaczy myślę, że bardziej, znaczy wiem i to chciałbym jakby jednoznacznie podkreślić, że bardziej Przygotowanym do tych kolejnych wyzwań sportowych, do tych sukcesów, które de facto nastąpiły, był i takim przeskokiem, takim szokiem dla mnie było przejście z Legii do Szachtara Doniesk. I Szachtar Doniesk był wtedy klubem, jeśli chodzi o właśnie to, czego potrzebuje zawodnik, czyli warunków do treningu, baza.

To miłe. Pracował na taką pozycję. Ale to było jeszcze przed 2022 rokiem. Trzymajmy się tego. Ma swoją gablotę i ty odchodząc stamtąd czujesz, że w stu procentach wykonałeś swoją robotę? Spełniłeś taki sen, gdzie trafiłeś do dużego klubu, zagrałeś w Lidze Mistrzów, że no tego chciałeś wyjeżdżając. Tego chciałem i podejmowałem próbę z Szachtarem Donie z awansu, nieudaną. Nie awansowaliśmy, chociaż Szachtarem Osiągnąłem jakby ten pierwszy... Wyjeżdżałem z Legii w połowie sezonu. Nie chciałem wyjeżdżać z Legii, bo mieliśmy super ekipę i byliśmy na dobrej drodze do tytułu. Ja chciałem zdobyć mistrzostwo z Legią, dopiero wtedy myśleć o transferze.

No sytuacja klubu była taka, że niestety ten proces trzeba było przyspieszyć. Wyjeżdżałem z Legii z niedostytem, bo nie zdobędę mistrzostwa Polski, w sensie jakby pełnoprawnego, chociaż i tak jestem mistrzem Polski, bo rozegrałem ponad 50% spotkań w tym sezonie. Trafiłem do Shakhtara Donets, który nie był na czołowej pozycji, bo walczył z Dynamą, ale ostatecznie sezon, ten pierwszy sezon, czyli połowę sezonu, dokończyliśmy i zetruniwizowaliśmy Dynamo, zdobyliśmy mistrzostwo, zdobyliśmy Puchar Ukrainy. I tak się złożyło, że w jednym sezonie zdobyłem dwa tytuły w Polsce i na Ukrainie i dwa puchary, Super Puchar w Polsce i na Ukrainie.

Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.