MUSISZ ZACZĄĆ DŹWIGAĆ

Dodatkowo idealnie wpisywało się to w moją potrzebę bycia wyjątkowym, bycia edgy. Całą młodość byłem rock'n'rollowcem, słuchałem takiej muzyki, której najlepiej, żeby nikt nie znał z rówieśników. I tutaj trójbój siłowy, idealnie niszowy, wtedy sport, to było kilkanaście lat temu, wpisywał się właśnie w ten kanon. I tutaj sport bardzo szybko wyciągnął na wierzch moje mentalne problemy. Zauważyłem, że jest pewna różnica pomiędzy mną a innymi zawodnikami. Są faceci, którzy przez cały tydzień myślą o tym, kiedy tylko będzie ten trening, kiedy będzie można się zmierzyć z największym możliwym ciężarem. Żyją tym, są tego głodni, a ja cały tydzień siedzę i zastanawiam się, czy tym razem mi się uda, czy też nie spalę tego podejścia i trzęsę się, kiedy podchodzę do sztangi. Wierzyłem w to, że to się zmieni w miarę doświadczenia, ale mijały kolejne tygodnie, miesiące, a nawet lata.

Wtedy też na przykład ekipa z Podsztangi zaczynała swoje działania, których serdecznie pozdrawiam. Seba Kot jeszcze nie był gwiazdą w środowisku, a startował na Akademickich Mistrzostwach Polski. Dopiero zaczynał udzielać się na różnego rodzaju forach internetowych i tak wyglądał początek trójboju. Kiedy wyrzucili mnie z pracy, miałem pieniądze na dwa miesiące życia i wstałem przed decyzją szukać kolejnej roboty, wiedząc, że będzie tak jak zawsze, albo uwierzyć w to, co czytałem w książkach rozwojowych od mało lata, żeby postawić wszystko na jedną kartę, bo świat do odważnych należy. I udało się. Na ulicy nie wylądowałem. Udało się zacząć utrzymywać, przynajmniej w miarę, z naszego bloga pierwsze plany treningowe, pierwsze szkolenia, pierwsze współprace. I można powiedzieć, że fartem amatora udało mi się rozkręcić pierwszy biznes, ponieważ też za dużej konkurencji wtedy nie było.

Można zmienić od ręki. W tym się zakochałem i na to postawiłem kolejne lata swojego życia. Po drodze nasz team się rozpadł, popadłem w długi, stary biznes został położony, każdy poszedł swoją drogę i ja zacząłem zajmować się zupełnie innymi rzeczami. Prawda jest taka, że w tamtym okresie też przestałem trenować, zapuściłem się i... Zmiarę jak upływały kolejne miesiące i lata, coraz bardziej zaczynało mi brakować sztangi, coraz bardziej zaczynało mi brakować tego stylu życia. I tak trzy lata temu wróciłem do regularnego treningu i zdecydowałem, że wnowu zacznę startować w zawodach. Połączyłem się z moją starą ekipą, właśnie wtedy przecięły się wnowu ścieżki z Kajetanem, stał się on moim trenerem.