Autorytarny dryf Gruzji

ale de facto prorosyjski, ponieważ jeżeli ktoś w takim kraju, jakim jest Gruzja, położonym w takim, a nie innym sąsiedztwie, odchodzi ze ścieżki zbliżenia z Unią Europejską, z NATO, ze Stanami Zjednoczonymi, no to automatycznie, chcąc nie chcąc, popraca w rosyjską strefę wpływów. Oczywiście tutaj są jeszcze inni aktorzy, z którymi Gruzja próbuje w ostatnich latach pogłębiać swoje relacje, czy to z Chinami, czy to z krajami Zatoki Perskiej, czy z Iranem i tak dalej. Ale to był jakby początek tej zmiany tego drewu. Oczywiście symptomy były w poprzednich latach. Ja teraz przygotowuję, zacząłem pracę nad takim raportem właśnie, który ma pokazać jak doszło do tej zmiany w Gruzji, jak Gruzja zeszła ze ścieżki proeuropejskiej i prodemokratycznej i tam będę starał się właśnie pokazać, że tak naprawdę już w poprzedniej dekadzie rządu gruzińskiego marzenia,

I nie wiem, premier Gruzji opowiadał, że wojna w Ukrainie de facto jest spowodowana zaangażowaniem na to, że gdyby Ukraina nie chciała zostać członkiem Sojuszu Północnoatlantyckiego, to do takiej wojny by nie doszło. Na zakończenie powiedz jeszcze, jak wygląda tutaj chińskie stanowisko, jeśli chodzi o Gruzję, bo to też wydaje mi się może być ciekawe i może trochę nawet zaskakujące, że tutaj pojawia się jakiś taki chiński ślad, że tak powiem. Chiny i kraje Zatoki Perskiej oczywiście nie są politycznie uwikłane w obecny kryzys polityczny w Gruzji. One... stały się alternatywnym źródłem finansowym, inwestycyjnym we Gruzji. Gruzińskie władze od kilku lat właśnie próbują pozyskać alternatywne środki rozwojowe z tych krajów i Chińczycy z Chinami podpisali strategiczne porozumienie, umowę o wolnym handlu.