ROZDZIELENIE, SEZON 2 (2025) - recenzja Tomasza Raczka
Moja ocena: 7/10
Delikatnie zaznaczone, ale są. Natomiast jeśli idzie o samo aktorstwo, To jest znowu moje rozczarowanie. Właściwie to dotyczy wszystkich rozdzielonych postaci, ale jest jedna, która ratuje sytuację i która moim zdaniem jest takim blaskiem tego drugiego sezonu największym. I to jest postać grana przez Patricia Arquette. Postać się nazywa Harmony Cobble. Harmony Cobble. No, dowiadujemy się niezwykłych rzeczy. Nie mogę powiedzieć, czego się dowiadujemy w odcinku ósmym poświęconym historii Harmony Cobble, bo my wychodzimy w kolejnych odcinkach z Lumenu po to, żeby śledzić te
Co się z tego wszystkiego urodzi, to zobaczą Państwo, ale zanim to Państwo zobaczą, to poprowadzi nas Patricia Arquette w taką odchłań z swojej przeszłości. I wyjdziemy do krainy lodu i krainy zimna. Ona też jest zimna i możemy już potem powiedzieć, ach wiemy dlaczego ona jest tak zimną postacią, bo ona jest przeniknięta tym zimnem, w którym się wychowała. Pustka, zimno i wiatr. I ona genialna. Genialna, żyjąca w wyobraźni i żyjąca w matematyce, która wypełnia jej abstrakcyjną wyobraźnię. Chcąca się wyrwać z małej mieściny, zimnej mieściny, gdzieś na pograniczu lądu i lodu, zamarzniętego morza, zamarzniętych w nim statków,
Mała mieścina, nic tam praktycznie nie ma, żadnych połączeń ze światem, a jednak tam właśnie może zrodzić się coś wyjątkowego. I nerwowo, rozszarpując, wraca do tego miejsca Patricia Arquette, czyli Harmony Cobble po to, żeby znaleźć dowód, żeby znaleźć dowód swojej ważności. I my jesteśmy z nią i podążamy za nią. I to jest piękny odcinek. Ósmy odcinek. Dla tego odcinka należy i warto obejrzeć całą serię drugą, cały sezon drugi serialu ROZDZIELENIE. Ja bardzo doceniam ten serial, aczkolwiek drugi sezon, jak widzą Państwo, wywołuje we mnie mieszane reakcje.
W którym umieszczono fragment scenografii z serialu Severance, czyli rozdzielenie. Te cztery biurka zestawione razem, przy którym Mark i troje jego kolegów z pracy pracują przy komputerach nad porządkowaniem metadanych. Oni, wszyscy oni, oraz Harmony Kobel, czyli Patricia Arquette, są w tym plastikowym pudełku, w tej scenografii obecni. Żywi, nie jakieś wycięte plansze. Żywi. Oni tam działają. Oni... Żyją tak, jakby to miało miejsce nie na Grand Central Station w Nowym Jorku, tylko w firmie Lumen, w której pracują nad metadanymi i my możemy
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Moja ocena: 7/10