ROZDZIELENIE, SEZON 2 (2025) - recenzja Tomasza Raczka
Moja ocena: 7/10
David Lynch. Zresztą nie tylko, bo mam takie wrażenie, że są tutaj także nawiązania do Francisa Forda Coppola, a dokładnie jego filmu Rozmowa, gdzie ten klimat rozmowy absolutnie wyczuwam także w rozdzieleniu, a nawet muzycznie wydaje mi się, że ten serial z tamtym filmem mają coś wspólnego, tak jakby ścieżka dźwiękowa Severance była córką ścieżki dźwiękowej z filmu Rozmowa Coppoli. Takich nawiązań jest zresztą więcej, ale wróćmy może do tego, co jest głównym punktem wyjścia serialu Rozdzielenie.
Wychodzimy poza lumen do zwyczajnego świata i w dodatku świata takiego przeszłego już, który wiąże się z techniką sprzed kilkudziesięciu lat. I tryb życia jest taki sprzed kilkudziesięciu lat. Tu pryska całe to złudzenie takiej nowoczesności i myślenia o przyszłości. Tu po prostu jesteśmy zamknięci w jakimś świecie jak u Davida Lyncha. Świecie, z którego nie ma ucieczki, choć jest, wydawałoby się, pozornie zwykłym światem, w którym jest zwykłe życie. No więc Adam Scott, główny bohater, Mark.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Moja ocena: 7/10