ROZDZIELENIE, SEZON 2 (2025) - recenzja Tomasza Raczka
Moja ocena: 7/10
Ale to wszystko poznaliśmy już w pierwszym sezonie. A jak jest w sezonie 2? A właśnie, jeszcze chciałem przy tej okazji powiedzieć o takim rozdzieleniu, ale w zupełnie innym znaczeniu. Mam tu książkę, która mi wpadła w ręce, mój następny oddech i napisał ją Jeremy Renner. Państwo na pewno go znają i kojarzą jako aktora. Aktora znanego chociażby z kolejnych filmów Avengers, ale i z Mission Impossible i z Heartlocker.
No i jest to gwiazdor, gwiazdor hollywoodzki, ale ta książka nie jest o karierze i nie jest o filmach, w których zagrał, tylko o wypadku. Tu mamy właśnie dowód owego rozdzielenia, bo państwo znają Jeremy'ego Rennera właśnie jako aktora i oczekiwali by państwo w książce autobiograficznej Opowieści o tym, jak grał w kolejnych filmach, co się działo na planie, czyli krótko mówiąc coś, co już teraz kojarzy się Państwu z tym nazwiskiem. Ale książka jest o czymś zupełnie innym. Jest o rozdzielonym Rennerze, Jeremim Rennerze, o Rennerze człowieku, który 1 stycznia 2023 roku doznał bardzo poważnego wypadku.
I wydarzyło się tak, że w pewnym momencie na zboczu ten bardzo ciężki pojazd, ratrak, zaczął zsuwać się po śliskiej, pokrytej lodem, pochyłej powierzchni w stronę zabudowań, przy których był siostrzeniec Jeremy'ego Rennera i kilkunastolatek. I Jeremy zobaczył, że ten ratrak sunie na niego, a tamten nie ma jak uciec. Przyciśnięty do ściany i że te sześć ton, gdy runie na chłopaka, to go po prostu zabije. Więc postanowił wskoczyć do zsuwającego się ratraka. Tam nie było gdzie stanąć, nie było schodka, bo zwykle się wchodzi po gąsienicę.
Prawy obojczyk złamany z przemieszczeniem. Prawa łopatka pęknięta z przemieszczeniem. Twarz, oczodu, górna szczęka, żuchwa, wszystko połamane. Lewa dłoń złamana. Jeremy zrezygnował z operacji, a lekarz zgodził się zaczekać, aż dłoń sama się zrośnie. Lewy nadgarstek złamany, palce u lewej stopy trzy złamania, dwa środkowe palce złamane, lewa strona stopy pęknięta, kość wśród stopia. A poza tym, płuco zapamięte i poobijane, wątroba przebita przez kość żebrową, głowa rozległa, rana szarpana z tyłu głowy, prawe ucho uszkodzona błona bębenkowa nie słyszy prawe kolano silnie nadwyrężone zakres obrażeń nieznany lewe oko stłuczone i poobijane w czasie wypadku tak naprawdę wypłynęło na wierzch
Całkiem prywatna osoba. I ta książka opowiada nie tylko o tym, jak doszło do tego wypadku. Co czuł Jeremy, gdy przejeżdżała po nim ta masa żelastwa i jak czuł i słyszał trzaski swoich kości łamanych. Nie tylko to, co czuł, gdy był transportowany do szpitala, ale przede wszystkim to, jak wyglądała jego rehabilitacja i jak wyglądało jego wnętrze w trakcie tej katastrofy, bo przecież zaczęło się od tego, że ratował swojego siostrzeńca.
I stąd mamy już prostą drogę do opowieści Rennera o rodzinie. O tym, że właściwie zawsze najważniejsza dla niego była rodzina. Że wszystko co robił, co grał w filmach, to po to, żeby członkom rodziny zapewnić jak najlepsze warunki życia. I że tak naprawdę w takiej sytuacji cała ta kariera to jest funta kłaków nie warta. Tak naprawdę wtedy liczy się tylko rodzina, a jeśli z rodziną się nie drze kotów, tylko się pozostaje w serdecznych stosunkach, To wtedy, w takiej sytuacji dopiero sprawdza się wartość tego, z czego składa się nasze życie.
A potem, kiedy przychodzi starość, to nagle się okazuje, że nic nie ma poza pracą. Praca się skończyła, a poza pracą jest czarna dziura. W wypadku Jeremy'ego Rennera było odwrotnie. Zawsze stawiał rodzinę na pierwszym miejscu, ten work balance u niego działał. No i w momencie, kiedy nadeszła katastrofa, dzięki miłości swoich najbliższych wydobył się z niej. Myślę, że taka książka jest bardzo dobrym uzupełnieniem serialu ROZDZIELENIE, czyli SEVERANCE drugiego sezonu też. Czym się różni drugi sezon od pierwszego sezonu? Pierwszy sezon pokazywał nam życie wewnątrz.
I tylko chyba w odcinku ósmym o Harmony Cobble rzeczywiście działa i chwyta za gardło, tak jak oczekujemy, że kolejne odcinki Severance, czyli ROZDZIELENIA będą chwytały. No i ostatnia rzecz, którą stawiam jako zarzut, to jest za dużo miłości. Bo ta miłość związana z drugą częścią rozdzielonych osobowości, które są serdeczne, liryczne, związki z najbliższymi są najważniejsze, jak dla Jeremy'ego Rennera w książce Mój następny oddech. I że to wszystko wpada w takie kolejiny hollywoodzkich produkcji.
Więc poprzestańmy na tym, że to były trzy łyki wody. Lubię ten moment. I teraz już jesteśmy w części premium. I muszę Państwu powiedzieć, że ciągle myślę o tej książce, Mój następny oddech Jeremy'ego Rennera. Ale jest książka napisana w szczególny sposób, bo ona jest napisana nie jak zawodowy pisarz pisze. To znaczy czuć, że to on pisał, to się czuje i widzi i widać, że Jeremy Renner nie jest pisarzem i nie będzie, bo on nie ma talentu literackiego. W związku z tym pisze Krótko, konkretnie pisze jak było.
Nie bawi się w jakieś konstrukcje literackie, w jakieś wyszukane sformułowania. O nie! On pisze po prostu to jak myśli. I to w tym przypadku jest wielka zaleta. Na mnie zrobiło wrażenie... Jego relacja, kiedy był transportowany z miejsca wypadku, gdy go ten ratrak przejechał i zmiażdżył w nim, co się dało, do szpitala w Reno, spadało mu tętno i wyglądało na to, że zatrzymuje się krążenie i że on po prostu w czasie transportu umrze. Dowieziono go w stanie krytycznym, no a potem, jak Państwo wiedzą, uratowano, bo Jeremy Renner wraca do zdrowia.
Wracała mi świadomość i słyszałem cały czas powtarzający się głos ratownika, który mierzył mi puls, który mierzył mi ciśnienie. I podawał dane do zapisania i właśnie podawał, że puls 30, puls 20 to spadało. Ja sam się dziwiłem, że w ogóle można mieć takie wyniki. Ciśnienie było już jakieś 50 na 60 albo jeszcze mniejsze. I więc kiedy trochę przytomniałem, to myślałem tak jak Jeremy Renner myślał, choć ja nie byłem taki połamany jak on i po mnie ratrak nie przejechał, że to właśnie może tak wyglądać.
Twarz profesora, który przyszedł i powiedział, miał Pan operację w nocy, byliśmy bardzo zaniepokojeni tym, co się dzieje, ale już jest dobrze, podaliśmy leki, będzie dobrze. I zasnąłem. I chcę Państwu powiedzieć, po co to wszystko opowiadam, że to, co przeczytałem w książce Jeremy'ego Rennera, Mój następny oddech, zgadza się jeden do jednego z moimi odczuciami w podobnej sytuacji. Więc tej książce można uwierzyć. I on jest uczciwym facetem.
Pokazano wszystkie 12 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Moja ocena: 7/10