AVATAR. ISTOTA WODY, reż. James Cameron (2022) - recenzja Tomasza Raczka
Moja ocena: 8/10
I to jest ogromna, największa wartość. I teraz dobra, obiecałem, że już zacznę mówić dlaczego warto, dlaczego nie warto. To wszystko co powiedziałem jest po stronie warto. Teraz jest po stronie nie warto. Jeżeli państwo się nastawią, ok, trzy i pół godziny film, no to ciekawa opowieść, w wywiadach przeczytacie wszystkich i materiałach, że pasjonująca historia, sam James Cameron też tak opowiada, to ja wam mówię Tomasz Raczek, to nie jest pasjonująca historia. Jest wydłużona strasznie, jest nie tylko rozciągnięta, ale też są powtarzane pewne elementy także z pierwszego Avatara.
I takie różne konwencje, naprawdę, to nie są odwołania, to nie jest tak, że jest jakiś cytat z tego filmu, że popuszczenie oka, tylko to jest raczej takie muśnięcie ryby, która przepływa koło nas i tak Jest wrażenie, jakbyśmy nagle byli troszkę w innym świecie, tak nas trochę zafaluje. No więc jest ten moment, kiedy on płynie i nagle ten potwór nad nim przepływa i on widzi, że rzecz jest straszna. I przypomniała mi się historia tej koszulki. Ta koszulka, proszę Państwa, jest kupiona na Seszelach. Kiedyś spędzałem miłe tygodnie na Seszelach.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Autor omawia powody do zobaczenia AVATAR. ISTOTA WODY, takie jak technologia i rozwój kina.
Analiza opowieści i aktorstwa w filmie, z uwzględnieniem problemów z powtarzalnością i pedagogiką.
Opis technicznych aspektów filmu, takich jak technologia 3D i szybkie przebiegi klatek.
Ocena filmu i refleksje na temat przyszłości kina, z uwzględnieniem potencjału filmu do wykorzystania w przyszłości.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Moja ocena: 8/10