AVATAR. ISTOTA WODY, reż. James Cameron (2022) - recenzja Tomasza Raczka

Właśnie mamy tam szczęki i jak są szczęki, jak pędzi ten rekin, chce go pożreć, nie powiem kogo, nie powiem czy pożar, to my w tych okularach tak robimy. Jest przerażający, rzeczywiście. Nikt mi nie mówi, że nie jest przerażający. Jest jak diabli. A w środku tej niezwykłej krainy, która jest na wyspie Pandora, czy na planecie, przepraszam, ja zawsze mówię wyspa, potem krzyczą, chyba nie oglądał filmu, wyspa, mówi, a przecież to planeta. Ja tak mówię, bo pędzę już myślami do przodu i mi się powie wyspa, bo coś ma wyspa z planety, a może to jest jeszcze jakaś inna konstrukcja astronomiczna, więc wybaczcie Państwo, jeśli pomyliłem nazwę, ale wiecie o co chodzi, że trzeba z Ziemi

Ludzkość, bo już tak zepsuła Ziemię, że się tam nie da mieszkać, szuka innego miejsca i ta Pandora właśnie, która jest jakimś takim księżycem jakby odległym, zdaje się idealnym miejscem, żeby ludzkość mogła się przenieść. No ale tam już te ludy Pandory zajęły tę planetę i tam mieszkają, no i trzeba je pokonać, ich wykurzyć, bo oni wcale nie chcą oddać. ... swojego miejsca, swojego raju, bo Pandora jest praktycznie rajem. I o to idzie cała walka, o tym jest cały Avatar. Są różne pomysły ludzi, co zrobić, żeby tamtych wykurzyć, jak ich... bo tamci są bardzo sprawni, bardzo na pierwszy rzut oka prymitywni.

Ten lud, który był bohaterem pierwszego awatara, mieszkający w lesie na planecie Pandora. Ale musi uciekać, bo jest zagrożony i w związku z tym prosi o pomoc lud wody. Lud, który żyje w wodzie, jest do życia w wodzie i przy wodzie dostosowany. Dlatego tym razem mamy istotę wody, dlatego tym razem jest tyle nurkowania, dlatego Kate Winslet, przypominam, 7 minut 14 sekund bez oddechu nurkowała, bo tu jest woda. I to być może też Państwu wytłumaczy, dlaczego ja tak w sumie, przyjaźnie mówię o tym filmie, choć tyle krytyki skierowałem pod adresem scenarzystów.