Skazane na emerytury minimalne?

Pierwsza odpowiedź, jaka się prawnikowi narzuca, to taka, że mamy zapisany go w Konstytucji. Ale zanim on się pojawił w Konstytucji, to ten koncept jest starszy. Wiek emerytalny jako wiek zasłużenia, bo meritus znaczy zasłużony, powstał już przy pierwszych bismarkowskich koncepcjach dla systemu emerytalnego. Zanim taka osoba osiągnęła wiek emerytalny, który za Bismarcka wynosił lat 70, ona była indywidualnie oceniana przez specjalną komisję, która mu ewentualnie mogła przyznać rentę. A jak osiągnęła pewien wiek starczy, to w tym momencie już nie była wzywana... przez komisję, żeby indywidualnie ją ocenić, czy ta renta jej się należy, czy nie. Tylko przyjmowano, że w tym wieku to już raczej do pracy nie będzie się nadawał, bo to było kluczowe.

Czy dana osoba może pracować, czy nie. Jeżeli nie może pracować, to wtedy należało jej się świadczenie. Ale przez lata ta koncepcja bardzo, bardzo ewoluowała. Jak mówimy Bismarkowska, to też podkreślmy sobie, że mówimy o drugiej połowie XIX wieku, czyli tak z grubsza 150 lat temu, że w tym samym czasie w różnych krajach powstawały podobne rozwiązania, więc to nie było jakiś wynalazek po prostu środkowo-europejski. I że eksperymentowano z różnymi rozumieniami tego pojęcia, bo na przykład w systemach brytyjskich ustalenie wieku emerytalnego to było, ponieważ system był prywatny, nie powszechny, nie publiczny, tylko prywatny i związany był z dobrowolnym. ubezpieczeniem, że ja coś wpłacam przez całe życie i potem dostaję, to ten wiek, on się nie nazywał ani wiekiem emerytalnym, ani żadnym innym, tylko był wiekiem, od którego przestaję wpłacać i zaczynam system pobierać.

I to jest po prostu elementarne niezrozumienie liczby i proporcji, bo jak bardzo by nie rosła wydajność pracy, no to ten rocznik, czy te roczniki, które pracują z tą wyższą wydajnością będą musiały mieć jakby więcej środków na swoją emeryturę. Czyli musiałaby rosnąć wydajność wielokrotnie szybciej niż zmienia się struktura populacji, a to w historii ludzkości nie istniało nigdy. żeby skompensować kwestię wydłużania trwania życia. Na czym polega problem? Problem polega na tym, że o ile kiedy powstawał system bismarkowski i późniejsze systemy, ludzie żyli na emeryturze lat kilka, kilkanaście, to przy dzisiejszych prognozach demograficznych przeciętna osoba, która w Polsce dożyła wieku emerytalnego,