O CIENIACH I KOLORACH AKTYWIZMU/ @ Jakub Hamanowicz

I tam Adamowicz wygłosił genialne przemówienie o tym, że potrzebujemy lokalnych liderów, już skracając jego słowa bardzo. I pamiętam, że wtedy pomyślałem, dobra, idę w to. I wystartowałem do Młodzieżowej Rady Miasta Gdańska. Dostałem się. Trochę fartem, ale dostałem. I tak rozpocząłem swoją historię z działalnością społeczną. Trochę nieudolną na początku. Pamiętam moje pierwsze kontakty z posłami, z radnymi. Było to ciężkie, nie było to łatwe. Pamiętam, że zawsze, to z czego się ludzie śmieją, że zawsze mnie widzą w garniturze albo marynarce, o czym zresztą mówiliśmy przed rozmową. Ciekawostka do widzów, nie mam dzisiaj wyjątkowo, znaczy mam garnitur, ale to nie garnitur dlatego, że na rozmowę założyłem, tylko wcześniej była konferencja, bo to nie jest tak, że Hamanowicz zawsze ma marynarkę.

Jestem też członkiem stowarzyszenia Wszystko dla Gdańska, które zakłada właśnie Paweł Adamowicz. I tak sobie właśnie myślę o tym wszystkim, że To nie była ta droga taka, jakby to powiedzieć, stereotypowego geja, bo ja nie zacząłem iść w politykę z myślą, że ja chcę naprawiać świat względem naszej społeczności. Ja w ogóle coming outu dokonałem w trakcie bycia w Radzie. To była chyba właśnie ta piąta kadencja. I pamiętam nawet jak przed Radnymi dokonałem coming outu. Pamiętam, że mieliśmy spotkanie na Discordzie, takie luźne, pogadanki. I pamiętałem, że wtedy pojawił się właśnie temat osób LGBT. I zaczęły się pojawiać takie argumenty, o niech oni się nie pokazują, to bez sensu i tak dalej. I pomyślałem, dobra zaryzykuję. No i powiedziałem im wprost, słuchajcie, no nie podoba mi się to co mówicie.