Tajemnice Kamienic - Mikołów, Rynek 1

Tak, znany mydlarz pochodzenia żydowskiego Herman Jakobowicz. No i na podwórku znajdowała się też mydlarnia, w której pracował, urzędował. Natomiast w latach 1907-1919 kamienica już przeszła w ręce takiego znanego mikołowskiego rodu kupieckiego Ejzenekerów, to takie znane mikołowskie nazwisko. No i wtedy się też wiadomo i podwórze rozbudowało, cała kamienica, w tyle znajdowała się oficyna, a nawet dwie, Komórki gospodarcze, ta mydlarnia, w której pracowano magazyn, chlewiki, a nawet ubikacje, takie wychodki były w podwórzu. No i w pewnym momencie znajdowała się tam też szkoła żydowska, właściwie to była jedna klasa, bo szkoła ludowa już wtedy działała, taka powszechna szkoła ludowa przy dzisiejszej ulicy kardynała Stefana Wyszyńskiego.

W roku 1919 kamienicę nabył Karol Lenard, który też był kupcem, czyli wciąż kontynuowana była ta tradycja kupiecka. No natomiast z nim wiąże się taka smutna dosyć historia, bo jego syn popełnił tam samobójstwo, jego syn Alfred. I o tym donosi ówczesna prasa, Gazeta Mikołowska z 12 października. Mamy ten artykuł, udało się go znaleźć. Tak, pisze tak. Różne krążą pogłoski w sprawie samobójstwa śp. Lenarta. Dlatego chcemy dać parę wyjaśnień. Otóż, jak wiadomo, śp. Lenart zakończył życie wystrzałem z rewolweru w mieszkaniu.

Powiedziałyśmy, że pierwszym właścicielem kamienicy był mydlarz i ta branża mydlarska do kamienicy po pewnym czasie wraca. Tak, wróciła z początkiem lat 30., kiedy Kolejnym właścicielem został Wiktor Rudzki, który to też był taki dość znany Rud Mikołowski. No i branża mydlarska wciąż kwitła, był tam wtedy sklep drogeryjny. Zyskał sobie ten właściciel, Wiktor Rudzki, nawet taki przydomek, Seifele, co z niemieckiego można w takim wolnym tłumaczeniu, to jest takie zdrobnienie od mydła, jakby można powiedzieć mydelniczka nawet. W tamtych czasach warunki mieszkaniowe w tym budynku nie należały, delikatnie mówiąc, do najłatwiejszych.

Podobno pod stropem nietoperze sobie urządziły miejsce, a szczury też bywały widywane właśnie w tej kamienicy. Pisze o tym Ryszard Szyndzielarz, taki mikołowski działacz, autor, pasjonat historii. Opisuje w swojej książce mikołowskie mity i legendy, Jak grał w piłkę z kolegami w dzieciństwie i jak właśnie to był wiadomo raj dla dzieci, bo to taki plac, mini plac zabaw, natomiast sąsiedzi wyglądali z okien przerażeni, bali się, że wybiją, dzieci wybiją im okna. Dla dzieci to były wspomnienia pięknego dzieciństwa, mimo że warunki może nie były sprzyjające. Tak jest. No z tą kamienicą też wiąże się kolejne takie ponure wydarzenie, kolejna niestety śmierć.

Tym razem była to tragiczna śmierć niedoszłego piłkarza mikołowskiego Stanisława Janegi w latach 50. XX wieku. No on bardzo nieszczęśliwie spadł z takiego betonowego podestu w podwórzu. No i niestety ze skutkiem śmiertelnym, także kto wie, może byłby następnym piłkarzem znanym takim naszym tutaj. Istnieją też dowody na to, że kilku kolejnych lokatorów w kolejnych latach też popełniło samobójstwa w murach tej kamienicy z niewiadomych przyczyn. No i nawet jeden z lokatorów podobno zaczadził się w garażu. Można by posunąć się o takie stwierdzenie, że coś niedobrego w tej kamienicy się dzieje. No, muszę przyznać, że rzeczywiście taka myśl przeszła mi przez myśl, bo to nie koniec.