#24 spotkanie

To ileś tam trwa, bo to jest piękne. I dlatego jeżeli miałbym stodołę, to znalazłbym to zdjęcie Gracjana, zresztą fantastyczne imię. No tak, piękne. Gracjana z krową i to by było na... W mojej rodzinie może nie było tak pięknych historii, może poza tym, że ojciec... Dominik, mój kuzyn Dominik. O, widzisz, bo tak, moja babcia Eleonora, uważam, że też przepiękne imię. Babcia Eleonora i jej mąż Stanisław. Stanisław proste, tak, ale dziadek Staszek, ja tak będę o nim mówił, dziadek Staszek, jak już tak się chwalimy, był właścicielem trzech szybów naftowych przed wojną. Stąd twoje zamiłowanie do pana Łukasiewicza.

Łukasiewicza? Nie, chociaż rzeczywiście to jest... Nie, chyba nie aż... Nie, to nie z tego powodu. Nie, nie, nie. Dla mnie to jest fantastyczna postać w ogóle ten Ignacy Łukasiewicz, ale... Wiesz co, no miał trzy szyby... Był nafciarzem. Widziałem te zdjęcia jego, zanim robił się tych krzyków, pracował w Borysławiu. Grzegorz! Przepraszam Maciek, to nie dlatego, że... Ale nie rozmawiamy teraz o filmach. Ja was słucham jednym uchem. Dostałem zapytanie bardzo ważne. A nie możesz powiedzieć, że odpowiesz za 15 minut? No nie. Bo nie wiem jak to jest pilne. Już wyłączyłem, już odpowiedziałem, już słucham was. Przepraszam. A o naszych przodkach gadaliśmy. Tak, opowiadałeś o trzech szybach, że je miał. Trzy szyby zawsze lepiej niż dwie wieże.