Witamy w świecie straumatyzowanych narcyzów. Czy przesadziliśmy z terapią?
„Wyrzuć ze swojego życia wszystkich toksycznych ludzi”. „Po tych 5 zachowaniach poznasz narcyza”. „Musisz przepracować trudne momenty ze swojego dzieciństwa by zdrowo funkcjonować”. To tylko niektóre z pop psychologicznych haseł, jakimi zasypane są media społecznościowe. Co robi z nami kultura terapeutyczna i czym grozi stawianie psychologicznych diagnoz wszystkim dookoła. O tym w kolejnym odcinku „Półki z książkami” Anna Sobańda rozmawia z Kamą Wojtkiewicz – psycholożką, dziennikarką i autorką książki „Sobą zajęci. O pułapkach samorozwoju i kultury terapeutycznej”. Z podcastu dowiemy się, czym jest duchowy eskapizm, jak język terapeutyczny przeniknął do naszej codzienności, czy można przesadzić z samorozwojem i czym grozi unikanie trudnych emocji. Zapraszamy do słuchania
Więc język jest na pewno jednym aspektem kultury terapeutycznej. Drugi aspekt, o którym mówi Tomek Stawiszyński, z którym rozmawiam o kulturze terapeutycznej w książce, To jest takie przekonanie, że żeby móc funkcjonować dobrze w społeczeństwie, to trzeba się przeterapeutyzować. Trzeba przepracować głównie historię ze swojego dzieciństwa, relacje z rodzicami, żeby móc być zdrowo funkcjonującym człowiekiem. No i w tym założeniu, no już u podłoża jego jest jakiś rodzaj takiego odklejenia od rzeczywistości, no bo wiele osób nie ma możliwości, żeby korzystać z psychoterapii długoterminowej raz, dwa razy w tygodniu. To jest kosztowna usługa, na NFZ się czeka czasem parę lat i gdyby tak było, że żeby móc funkcjonować w społeczeństwie, to musimy przejść pięcioletni proces terapeutyczny, no to wiele osób by się po prostu w tym społeczeństwie nie odnalazło, a kultura terapeutyczna trochę właśnie wzmacnia to przekonanie, że
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Anna Sobańda przedstawia koncepcję kultury terapeutycznej i jej zjawiska, takie jak język terapeutyczny i przekonanie, że trzeba się przeterapeutyzować.
Kama Wojtkiewicz omawia negatywne konsekwencje przekonania, że wszystko musi być przepracowane terapeutycznie, w tym diagnozowanie relacji i zachowań.
Kama Wojtkiewicz wyjaśnia pojęcie duchowego eskapizmu i jego wpływ na regulację emocji, podkreślając konsekwencje tego zachowania.
Kama Wojtkiewicz porusza temat regulacji emocji, podkreślając rolę dzieci w nauczeniu się przeżywania różnych emocji.
Kama Wojtkiewicz omawia różne strategie regulacji emocji i podkreśla, że nie ma jednej dobrej strategii na wszystkie sytuacje.
Kama Wojtkiewicz omawia konsekwencje przekonania o samorozwoju bez innych ludzi, podkreślając ważność relacji w procesie rozwoju osobistego.
Autor opowiada o znaczeniu relacji społecznych dla samorozwoju i relacji z bliskimi, podkreślając, że relacje są ważniejsze niż samorozwój w pojedynkę.
Autor omawia rolę relacji społecznych w różnych etapach życia, od dzieciństwa przez młodość do starości, podkreślając ich znaczenie.
Autor pyta o potencjalne zagrożenia związane z przesadą w terapii i relacjach z terapeutą, podkreślając potrzebę dojrzałości w pracy nad sobą.
Autor opisuje, co powinna wyglądać skuteczna praca nad sobą, podkreślając autentyczność, dojrzałość i zrozumienie różnorodności w rozwoju osobistym.
Rozmówcę zapytała o relację między eskapizmem duchowym a kulturą psychoterapii, podkreślając, że może to być zastępstwo dla religii.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Z podcastu dowiemy się, czym jest duchowy eskapizm, jak język terapeutyczny przeniknął do naszej codzienności, czy można przesadzić z samorozwojem i czym grozi unikanie trudnych emocji.
Zapraszamy do słuchania