Witamy w świecie straumatyzowanych narcyzów. Czy przesadziliśmy z terapią?
„Wyrzuć ze swojego życia wszystkich toksycznych ludzi”. „Po tych 5 zachowaniach poznasz narcyza”. „Musisz przepracować trudne momenty ze swojego dzieciństwa by zdrowo funkcjonować”. To tylko niektóre z pop psychologicznych haseł, jakimi zasypane są media społecznościowe. Co robi z nami kultura terapeutyczna i czym grozi stawianie psychologicznych diagnoz wszystkim dookoła. O tym w kolejnym odcinku „Półki z książkami” Anna Sobańda rozmawia z Kamą Wojtkiewicz – psycholożką, dziennikarką i autorką książki „Sobą zajęci. O pułapkach samorozwoju i kultury terapeutycznej”. Z podcastu dowiemy się, czym jest duchowy eskapizm, jak język terapeutyczny przeniknął do naszej codzienności, czy można przesadzić z samorozwojem i czym grozi unikanie trudnych emocji. Zapraszamy do słuchania
Tematy do przegadania. To fajne. Myślę, że faktycznie pozwala tak sobie ustawić ten cel w terapii. A powiedz, czy ciebie jako psycholożkę bardzo wkurzają ci wszyscy internetowi psychoterapii? Nie no, to nie można nazwać chyba, chociaż można, bo ustawy chyba jeszcze nie ma do końca, tak? No w każdym razie ci wszyscy specjaliści, którzy radzą właśnie te Pięć sygnałów, po których poznasz, że masz ADHD albo że twój partner jest... W ogóle o co chodzi z tym narcyzem? Mam wrażenie, że to jest tak popularne teraz diagnozowanie wszystkich jako narcyzów albo relacji narcystycznych itd. I nie wiem skąd to się wzięło. Jakoś w ostatnim czasie mam wrażenie, że jakaś ogromna popularność narcyzmu. Też to zauważyłam i dlatego specjalnie nagraliśmy taki odcinek mojego podcastu z Igorem Rotbergiem o narcyzmie, w którym naprawdę bardzo tak wnikliwie, pieczołowicie się przyglądamy temu, jak to jest i jakie mechanizmy, jakie są źródła tego, że ktoś naprawdę to zaburzenie
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Anna Sobańda przedstawia koncepcję kultury terapeutycznej i jej zjawiska, takie jak język terapeutyczny i przekonanie, że trzeba się przeterapeutyzować.
Kama Wojtkiewicz omawia negatywne konsekwencje przekonania, że wszystko musi być przepracowane terapeutycznie, w tym diagnozowanie relacji i zachowań.
Kama Wojtkiewicz wyjaśnia pojęcie duchowego eskapizmu i jego wpływ na regulację emocji, podkreślając konsekwencje tego zachowania.
Kama Wojtkiewicz porusza temat regulacji emocji, podkreślając rolę dzieci w nauczeniu się przeżywania różnych emocji.
Kama Wojtkiewicz omawia różne strategie regulacji emocji i podkreśla, że nie ma jednej dobrej strategii na wszystkie sytuacje.
Kama Wojtkiewicz omawia konsekwencje przekonania o samorozwoju bez innych ludzi, podkreślając ważność relacji w procesie rozwoju osobistego.
Autor opowiada o znaczeniu relacji społecznych dla samorozwoju i relacji z bliskimi, podkreślając, że relacje są ważniejsze niż samorozwój w pojedynkę.
Autor omawia rolę relacji społecznych w różnych etapach życia, od dzieciństwa przez młodość do starości, podkreślając ich znaczenie.
Autor pyta o potencjalne zagrożenia związane z przesadą w terapii i relacjach z terapeutą, podkreślając potrzebę dojrzałości w pracy nad sobą.
Autor opisuje, co powinna wyglądać skuteczna praca nad sobą, podkreślając autentyczność, dojrzałość i zrozumienie różnorodności w rozwoju osobistym.
Rozmówcę zapytała o relację między eskapizmem duchowym a kulturą psychoterapii, podkreślając, że może to być zastępstwo dla religii.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Z podcastu dowiemy się, czym jest duchowy eskapizm, jak język terapeutyczny przeniknął do naszej codzienności, czy można przesadzić z samorozwojem i czym grozi unikanie trudnych emocji.
Zapraszamy do słuchania