Czy w polityce jest miejsce na wartości?
Czy polityka może być szlachetna i sprawiedliwa? A może jej drugie imię to jedynie cynizm? Na te pytania szuka odpowiedzi prof. Cezary Obracht-Prondzyński.
Potrafimy go zawstydzać. Polska kultura zawstydzania jest bardzo silna. Na przykład, jeśli u kogoś pojawią się jakieś naleciałości gwarowe, to od razu jest wieśniak, czyli gorszy, słabszy i już zawstydzamy. Nie mówi poprawnie, jak by się należało. Więc to jest jedna strona. To jest właśnie ta kultura zawstydzania. Wstyd jest niezwykle silnym środkiem oddziaływania. Bo na drugim biegunie jest ucieczka od wstydu. Jest właśnie kultura bez wstydu, czy raczej bez kultura bez wstydu, gdzie właściwie jak nie ma wstydu, wszystko wolno. Dostoevsky mówi, jak nie ma Boga, wszystko wolno, a dzisiaj minimalistycznie możemy powiedzieć, jak nie ma wstydu, to wszystko wolno.
Tego typu właśnie wczasy bez dzieci, restauracje bez dzieci, samoloty bez dzieci, Bóg wie co jeszcze Jakoś próbujemy sobie poradzić, ale mamy świadomość, że to budzi wielkie wątpliwości etyczne. I w ten sposób jesteśmy w takim chaosie, paradoksalnym chaosie, gdzie z jednej strony jest permanentne zawstydzanie, to instrumentarium zawstydzania jest bardzo silne, a na drugim biegunie jest kultura bez wstydu, gdzie nie da się użyć kategorii wstydu, Jak wielokrotnie rozmawiam z nauczycielami, to oni mówią, przecież nie da się wszystkiego zapisać w prawie, nie da się wszystkiego zapisać w statucie szkoły, ale musimy się do czegoś odwołać.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Karolina Lewicka przedstawia gościa programu i przedstawia temat rozmowy: czy polityka może być szlachetna i sprawiedliwa.
Profesor Cezary Obracht-Prondzyński porusza kwestię, która polityka jest roztropnym działaniem dla dobra wspólnego czy bezwzględna walka o władzę.
Profesor omawia cztery kluczowe sterowniki polityki: beznadzieja i nadzieja, obietnica bezpieczeństwa i wolność, krzywda i sprawiedliwość, solidarność i naszość.
Profesor odpowiada na pytanie o negatywne wartości, takie jak czystość rasy aryjska, w kontekście polityki.
Profesor porównuje Arystotelesa i Tischnera, omawiając politykę jako roztropne działanie dla dobra wspólnego.
Profesor kontynuuje rozmowę na temat władzy, etyki i decyzji w polityce, wskazując na konieczność etycznej odpowiedzialności polityków.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.