Człowiek CIA w samym środku Hollywood. Tak kino służy amerykańskiej polityce

No to podobnie jest z Zachodem. Ten Zachód amerykański trzeba przeżyć, jego trzeba zobaczyć, bo on rzeczywiście na tyle zdumiewa, że w pewnym sensie też istnieje tylko w oku patrzącego. Że nawet kino nie daje rady. Z jednej strony daje, ale z drugiej strony nie daje. Bo pięknie to przecież John Ford jako pierwszy to robił, Diligence'em, o którym też piszę w tej książce, mam rozdział o westernach. To jest film zbudowany na opowieści o tym, jak powstał film DILIŻAN z 1939 roku. On tam pierwszy wyprowadził właśnie westerny w plenerii. On zdecydował, że ten film powstanie w całości plenerach w Monument Valley. Więc siła tej ekranowej

Ale w przypadku tego filmu mam wrażenie, że to nie było takie Takie do końca zamierzone, w sensie takim, że on oczywiście zakłamywał rzeczywistość i taką ją chciał pokazać, ale tu chyba nie do końca było tak, że twórcy mieli taki cel, żeby odrodzić Ku Klux Klan. Natomiast, czy był taki moment, w którym zaczęło to być takie bardziej celowe? Bo dążę tu na przykład do momentu, o którym piszesz, kiedy John Wayne, jakby legenda Hollywood, który przeszedł przez wszystkie te etapy, począwszy od aktora przez... Kto to był? Kto to był?

Przyjechał z Nowego Jorku rzeczywiście w momencie, kiedy tworzyła się wytwórnia MGM. I tam jedni z pierwszych udziałowców, właśnie współzałożycieli tej wytwórni z Nowego Jorku, przysłali Ediego, on wcześniej dla nich pracował. To był człowiek z New Jersey, który był takim prostym Irlandczykiem, nazwijmy to z New Jersey, z różnymi zawiasami w życiorysie, między innymi właśnie ocierającymi się o gangsterkę. Który miał trochę szczęścia, że właśnie trafił na właściwych ludzi, którzy te jego talenty, dobitki i jego taki nieprzejednany charakter, a brutalność wręcz czasami, wykorzystali do swoich biznesów.

Wszelkie skandale, a wiemy, że to jest Hollywood, to są ludzie młodzi i nagle bardzo bogaci i różne rzeczy się tam dzieją, więc tych skandali było masa, ale przeciętny widz miał się o nich nie dowiadywać i wytwórnie miały całe takie działy jakby. Dbania o tą sprawę właśnie. O to, żeby ten wizerunek... On jest z reguły taki Eddie Mannings właśnie, czyli taki dział tak naprawdę czyszczenia pewnych niewygodnych rzeczy. Taka trochę wewnętrzna agencja wywiadowcza również, działająca wewnątrz studia. One z reguły były podpięte, tak było w przypadku MGM, pod dział public relations, co jakby wiele mówi o tym, o czym tutaj próbuję opowiedzieć, Tak kino służy amerykańskiej polityce. Names mentioned

Tutaj nawet gdzieś mam, ale nie jesteśmy na wizji, tylko w radiu, więc nie pokażę, ale jest cała książka, z której troszkę, a może nawet wydatnie korzystałem, pisząc o tej akurat sprawie, która się nazywa The Fixers. Lata trzydzieste i są tacy właśnie fixersi, którzy o to dbają. Eddie był najbardziej brutalnym i takim najbardziej znanym z nich. Przeszedł do historii, bo zrobił parę niezłych, nazwijmy to, sztuczek w tamtym czasie. Tu mi się skojarzyło z takim serialem Ray Donovan, który był to oczywiście w współczesnych czasach opowiadający, ale właśnie o takiej postaci funkcjonującej gdzieś tam w Los Angeles od tych zadań specjalnych. I też pomyślałam sobie, że takim prawdziwą zmorą takiego Ediego byłyby pewnie media społecznościowe, gdyby w tamtych czasach istniały.