Co serial "Severance" mówi nam o współczesnych miejscach pracy?

Jest to dystopijna opowieść o Work-Life Balance. Mamy organizację LUMON, która poddaje swoich pracowników przed rozpoczęciem pracy takiej procedurze rozdzielenia. Czyli... Wchodząc do windy, wchodząc do pracy, dana osoba całkowicie zapomina, kim jest w tym świecie poza pracą, co czuje, co się wydarzyło. Staje się jakby inną osobą, mając to samo ciało, tę samą osobowość, po prostu będąc tym samym człowiekiem, mam ochotę powiedzieć w sensie biologicznym. I w drugą stronę działa to podobnie, czyli będąc poza pracą, zupełnie nie wiedzą ci bohaterowie, te bohaterki, Czym zajmowali się w pracy? Myślisz, że to marzenie części polskich pracodawców, abyśmy tak w miejscach pracy funkcjonowali?

Ja nie wiem też, czy to nie jest marzenie części pracowników, ponieważ tak jak powiedziałaś, można to czytać jako opowieść o work-life balance, czyli o tym, że praca nie ma absolutnie żadnego wstępu do naszego życia prywatnego i rodzinnego i w tym sensie ta obietnica rozdzielenia może być obiecująca z perspektywy pracowniczej. Natomiast też jeszcze dopowiem o tej procedurze. Kilka słów. Ta procedura, jak się dowiadujemy w toku trwania serialu, jest, nie wiem, czy oferowana, czy wymuszana, nie do końca się dowiadujemy, jak to się dzieje, ale jest oferowana osobom, które w jakiś sposób sobie z czymś w tym zewnętrznym świecie, jako tak zwani autis w języku serialu, z czymś sobie nie radzą. Więc na przykład główny bohater... zostaje poddany tej procedurze, ponieważ nie jest w stanie wytrzymać całego swojego przytomnego życia ze świadomością ogromnej tragedii, jaka go dotknęła.