Space Industry (część 1)

W pierwszym będę opowiadał o historii i skutkach programów kosmicznych, a w drugiej części pojawią się konkretne dane, wyliczenia i informacje o spółkach biorących udział w tzw. Space 3.0. Zacznijmy jednak od początku. W 1957 roku w amerykańskich mediach wystrzelenie Sputnika, czyli rosyjskiego pierwszego sztucznego satelity zostało uznane nie tyle za porażkę pod kątem naukowym, ale także jako po prostu potworne zagrożenie militarne ze strony komunistów w ZSSR. Dlatego, że ta walka trwała od dłuższego czasu. Świat ówcześnie był w stanie tak zwanej zimnej wojny i każde takie manifestowanie przewagi technologicznej po prostu było uznawane za również manifestację zdolności wojennych.

No ale amerykańskie służby, aby pozytywnie ich zweryfikować, po prostu fałszowały ich przeszłość, nadawały im nową identyfikację. Jedną z takich osób był Werner von Braun, który nie tylko był członkiem partii nazistowskiej, ale także majorem SS, odznaczonym m.in. Krzyżem Rycerskim Wojennego Krzyża Zasługi, czyli dosyć wysokim niemieckim odznaczeniem. Von Braun w 1944 roku pracował m.in. nad projektem rakiet V2, których użyto do ataku na Anglię i Belgię. Były to rakiety, które przekroczyły wysokość 100 kilometrów i znalazły się w przestrzeni kosmicznej. Więc jego, nie dość, że wiedza to jeszcze i dokonania, naprawdę budziły podziw wśród Amerykanów. Dzięki wiedzy niemieckich naukowców i współpracy z amerykańskimi firmami NASA, czyli Amerykańska Agencja Rządowa do Spraw Kosmicznych, miała stać się odpowiedzią na postępy ZSSR w dziedzinie podboju przestrzeni kosmicznej, która to wywoływała po prostu panikę w Stanach.

Od tego czasu NASA skupiała się na tzw. głębokiej przestrzeni kosmicznej i badaniach, a nie rozwoju floty statków kosmicznych, co spowodowało konieczność nawiązania głębszych relacji z niedawnym wrogiem z czasów zimnej wojny, czyli Rosją. Amerykanie wykorzystując polityczne odprężenie nadal wozili swoje satelity i sprzęt na orbitę, ale tym razem korzystali z usług Rosjan. którzy pomimo bankructwa ZSRR nadal posiadali technologiczne możliwości oraz przede wszystkim rakiety do takich właśnie wypraw. I tak z kosmodromu Baikonur zaczęli latać amerykańscy nas astronauti, opłacani przez amerykańskich podatników. Co pewien czas powstawały jakieś startupy, jakieś firemki, które obiecywały budowę nowych amerykańskich rakiet. Niestety żadna z tych zapowiedzi ani z tych firm po prostu tego produktu nie dowiozła.