Jak polska firma zdobyła licencję na Monopoly?

Landlord Go miał już zbudowaną całą infrastrukturę, bazę danych, która potrafiła kategoryzować, wyceniać ponad 100 milionów obiektów na świecie. Czyli tak po nie więcej sześciu latach prowadzenia działalności byliśmy gotowi, aby podejść do Hasbro z konkretną propozycją. To oczywiście tak łatwo nie działa, bo to podejście raz mogłoby temat spalić, więc bardzo się do tego przygotowywaliśmy. Zatrudniliśmy też brytyjską kancelarię prawną, aby nas reprezentowała. Przy tym pokazywaliśmy się w San Francisco na targach. mieliśmy tam własne stoiska, inwestowaliśmy chyba na same targi to chyba z pół miliona dolarów na to, żeby w trzy dni tylko pokazać, że jakaś tutaj firma z Polski zajmuje się taką wyrafinowaną technologią geolokalizacyjną, o której nikt nie wiedział.

że ma tytuły, które co prawda są niszowe, ale potrafią zdobyć zainteresowanie wśród globalnej grupy graczy. Więc to był taki początek. I jak to się robi, że się idzie do olbrzymiego amerykańskiego podmiotu, jakim jest Hasbro? I co, puka się i mówi, dzień dobry, chcemy robić grę go lokalizacyjną w oparciu o wasze IP, gdzie mamy się podpisać? To był trochę głębszy proces. Oczywiście moglibyśmy go przyspieszyć, gdybyśmy byli wtedy nie firmą z Polski, tylko firmą amerykańską o silnej rozpoznawalności.

To royalties. Cały rynek troszeczkę inaczej wygląda i jest bardzo skomplikowany. Że tutaj jest bardzo dużo prawników, że tu jest bardzo głęboka specjalizacja. Korporacje traktują swoje IP bardzo poważnie. No to niesłychanie poważnie w stosunku do deweloperów. My czuliśmy, że rozmawiamy o naszej grze, a Hasbro czuło, że to jest ich gra. To, co nas łączyło i połączyło, to, że obie strony uwierzyły w ten sukces. Po półtora roku podpisaliśmy kontrakt, no i wtedy od tego czasu to Monopoly stał się rzeczywistością, a my rozpoczęliśmy pracę nad realizacją naszego marzenia.