Studio wschodnie - o protestach w Gruzji

Część organizacji pozarządowych czy mediów no gdzieś ma, otrzymuje jakieś granty dofinansowania środki z zagranicy, z Unii Europejskiej. No a rządzący w pewnym sensie dmuchają na zimne i chcą mieć w pewnym sensie większą kontrolę jakby nad tym zjawiskiem, nad przypływem tego kapitału, który trafia do organizacji i do mediów, które raczej nie sprzyjają, są nieprzychylne. No właśnie, krytycy tej ustawy, oni mówią o tym, że jest to tak naprawdę, ta ustawa jest tak naprawdę kalką czy kopią prawa, które funkcjonuje w Rosji, no i w związku z tym

Że tego typu zapisy mogą być użyte przeciwko opozycji, czy przeciwko w ogóle społeczeństwu, które być może nie do końca popiera aktualnie rządzących. Czy te obawy mają jakieś uzasadnienie, czy niekoniecznie? To znaczy, one oczywiście mają, te obawy mają pewne uzasadnienie, jeśli weźmiemy pod uwagę to, jeśli porównujemy to oczywiście do modelu rosyjskiego, co w Rosji stało się po 2012 roku, kiedy takie ustawodawstwo zostało prowadzone. I jeśli prześledzimy kalendarium, to faktycznie zauważymy, że nawet ta opozycja, która nie była gdzieś koncesjonowana, a raczej uchodziła za tą opozycję nieparlamentarną i niekoncesjonowaną w Rosji, faktycznie miała utrudnione możliwości operowania, działania w mediach, nie tylko na ulicy, w przestrzeni publicznej szeroko rozumianej.

Ale to jest jakby jeden aspekt. Z drugiej strony, jeśli mówimy o tych głosach krytycznych, To choćby prezydent Zorabiszwili, która nazwała ostatnio gruzińskie marzenie marzeniem Rosji, w kontekście oczywiście procedowania nad tą ustawą. Czy to jest tylko, Pana zdaniem, retoryka polityczna, czy coś jest na rzeczy? No właśnie. Dokończę jeszcze tą wcześniejszą myśl. Ten rok wyborczy tutaj bardzo dużo nam daje, bo faktycznie, jeżeli ta ustawa by przestała szybko przez Parlament przeprocedowana i nawet gdyby zostało weto pani prezydent odrzucone, co wcale nie jest niemożliwe, to tutaj kapitalne narzędzie w ręku dostałaby elita rządząca, ponieważ miała w pewnym sensie gdzieś na dłoni

Od tego czasu ten rozdźwięk między nią a rządem stał się coraz poważniejszy. Jej wizyty zagraniczne do państw zachodnich, które miały jakby pokazywać, że ona solidaryzuje się z polityką sankcji wobec Rosji, polityką potępiania Rosji, polityką wsparcia Ukrainy. Były często blokowane przez rządzących i były udostępniane samoloty, no po prostu z pewnego rodzaju praktycznego rodzaju procedury, które zawsze wiążą się z podróżami zagranicznymi VIP-ów. W tym wypadku pani prezydent były utrudnione, były blokowane. I ona jakby, jeżeli prześledzimy od lutego 2022 roku ciąg zdarzeń i napięć między ośrodkiem prezydenckim a ośrodkiem rządzącym, to on jest coraz większy.

I ona też w 2023 roku mówiła, że ona nie podpisze takiej ustawy, ponieważ jest to ustawa, która jest rosyjskim prawem, skopiowanym z Rosji. I prowadzącym Gruzję w bardzo niebezpieczną drogę. Zatrzymajmy się jeszcze przy tych protestach, o których na razie tylko wspomnieliśmy. Na ile te demonstracje mogą mieć moc sprawczą? No bo o ile przynajmniej niektórzy komentatorzy i analitycy w jakiś sposób wskazywali, że ubiegłoroczne manifestacje mogły W jaki sposób przyczynić się do wstrzymania prac nad tą ustawą?

W postępowaniu liderów gruzińskiego marzenia, która przecież jasno stawia i od lat stawiała na integrację i popierała integrację z Unią Europejską, a z drugiej sugerowanie, że właśnie ten pomysł forsuje ten pomysł, który zmierza jednak do zbliżenia z Rosją. No właśnie tak naprawdę tutaj ten problem, o którym rozmawiamy, On ma ogromny ciężar gatunkowy dla wewnętrznego funkcjonowania w samej Gruzji. Ponieważ on, tak jak rozmawialiśmy na początku, on będzie zakładał utworzenie rejestru. On nie będzie miał żadnego Kacper Ochman, Kaukaz

Znajdą się organizacje, które pewnie będą otrzymywały granty z Unii Europejskiej, ale będą też organizacje, które otrzymują jakieś finansowanie z Rosji. Więc to w pewnym sensie działa w obie strony. To nie jest jeszcze aż tak, to nie jest jeszcze takiego rodzaju jeszcze kaliber, który uderza zdecydowanie bezpośrednio w relacje z Unią Europejską czy Czy nie wpycha Gruzji głęboko w relacje z Rosją? Bo możemy podać przykłady innych ruchów polityków gruzijskiego marzenia, czy generalnie rządzących w Gruzji, które byłyby bardziej jaskrawe w tym, że bliżej im W ostatnich latach do Rosji, czy do bycia neutralnym w tym, co się dzieje obecnie na świecie, niż do tego, żeby do tej Unii Europejskiej się zbliżać.

Też pamiętajmy o tym, że Gruzja nie dołączyła do kampanii sankcyjnej zachodniej. Utrudnia gruzińskim ochotnikom chcącym walczyć na Ukrainie w tych batalionach międzynarodowych przedostanie się na Ukrainę. No i jeszcze jest oczywiście osoba Michaliego Sakaszwilego, o której nie wspomnieliśmy, ale która też w pewnym sensie jednak jest symbolem tej integracji Gruzji ze strukturami zachodnimi. Bardzo dużo tych takich sygnałów i elementów klasyfikujących jednak Gruzję jako takie państwo przychylnej neutralności. Na korzyść Rosji jednak widzimy i one będą pewnie gdzieś ogniskowały tą kampanię wyborczą.