Herstorie Poznania, odc. 3: Rozmowa z dr Anną Jankowiak o wierzeniach Słowianek

Mokosz. Piękne są w ogóle imiona tych słowiańskich bogiń. Mamy Dziewannę, mamy Marzannę, Mokosz. Dziwożona, Dziwożona, Dziwożna to też były te chyba, wypisałam sobie, bo niektóre są na przykład Morozka. Czyli w postaci zimowej Morowska była często personifikowana jako kobieta, która miała wpływ na życie po śmierci i też mam takie wrażenie, że przez jakiś czas trochę deprecjonowaliśmy tą religię słowiańską, te wierzenia słowiańskie, uznając je, o tym też trochę rozmawiałyśmy, że one są takie tam o przyrodzie i naturze, nie ma tam wyższej myśli, no ale ludzie

Nie było, ten Bóg nie był, te bóstwa nie były takie odległe, tylko one jakby chodziły gdzieś tam wśród nas trochę. Takie można było odnieść wrażenie. Zresztą jak się pójdzie do lasu, który jest mroczny powiedzmy, no to można poczuć taką atmosferę, można się z tą boskością gdzieś tam połączyć trochę, nie? Z tym, co my nazywamy boskością. A jeszcze odpowiadając na twoje pytanie wcześniejsze, bo ja muszę. Jan Długosz w swoich kronikach porównał Marzannę do Cerery, czyli do bogini Ceres, płodności, urodzaj, a Dziewannę na przykład do Diany, więc jak najbardziej możemy porównywać te bóstwa i one jak najbardziej, no Peron, Zeus, nie?

Ale jednocześnie nie tylko czekamy, tylko ja gorąco zachęcam do tego, żeby na nowo zainteresować się, żeby postawić taką granicę dobra, to ja już wiem, że był Veles, Perun, Marzanna, Mokosz i Dziewanna i tam inni. I że Słowianie mieli tak i tak, tylko żeby zacząć to jakby też kwestionować i żeby szukać badań, bo te badania wychodzą i one wychodzą w formie bardzo dostępnej. Była popularnonaukowa konferencja w Gnieźnie. Chyba jeszcze nadal jest w ogóle ta wystawa. O mitologii, o religii. Religia w nawiasie E. Słowian. Super jest ta wystawa. Można się umówić też na obejście ją z przewodnikami, nie wiem czy kuratorskie jeszcze są oprowadzania, ale na pewno można.