Herstorie Poznania, odc. 3: Rozmowa z dr Anną Jankowiak o wierzeniach Słowianek

Tak jest, że to nie tylko my w Polsce. No, a u nas to my to takim jesteśmy, wiesz... Hybrydą, nie? Bo tutaj ci Germanie, tu jeszcze z północy jacyś przyszli, więc u nas się miksuje bardzo dużo różnych wpływów. Tak, Polska leży w takim szczególnym miejscu, gdzie był też styk różnych handlowych szlaków. Z północy na południe, ze wschodu na zachód. To jest jednocześnie naszym szczęściem, ale też ogromnym przekleństwem naszej historii, że jesteśmy w tym właśnie miejscu, w którym jesteśmy. Ale można to zobaczyć po naszej słowiańskiej Babie Jadze. O, o to też cię chciałam zapytać. Wspaniale, bo to jest mój ulubiony temat. Tak, wiem. Baba Jaga, jak spojrzymy na wschód od nas, to mamy takie... Tam jest opowieść o Babie Jadze, o tej mądrej Wasylisie i to jest opowieść o mądrej Wasylisie, która idzie do Baby Jagi i przechodzi inicjację do bycia dorosłą, to to jest ta opowieść o tej wiedźmie o Babie Jadze, która w tych słowiańskich kręgach gdzieś tam jest pierwotna.

Bo miałyśmy dziewczynę, kobietę, która przyszła i powiedziała, że ona jest... Dowiedziała się niedawno, że jest w ciąży i że ona się boi tego. Przygotowanie do bycia roli matką, rytuał, który kiedyś by się... Bogini, do której trzeba się pomodlić, odbyć rytuały, pogadać ze starszymi babkami, co tam słuchać. Inicjacja do tego, nie? Tak jest. My się... I to jest częste, że kobiety są zostawione same sobie i one nie wiedzą, co je czeka. Są przerażone. Tak. I ona... My sobie porozmawiałyśmy o tej babie Jadze, która jest w tych trzech osobach, o tej dziewicy, matce i starusze, o kolorach białym, czerwonym i czarnym, które są związane właśnie z tymi etapami życia. I ona potem malowała swoją babę Jagę i jej baba Jaga miała czerwoną twarz.