Jacek Bartosiak | Zespół S&F | Spotkanie Trump-Xi Jinping | Postępująca eskalacja w Europie

Okej, czyli najpierw nie o Xi Jinping. Możesz o Xi Jinpingu najpierw. Ostatnio sporo rozmawialiśmy o wątkach, no wiadomo, bliższa koszula ciału, więc rozmawialiśmy o Polsce, no ale ta rozgrywka globalna cały czas trwa i nie zwalnia. No i teraz mamy kolejne spotkanie Trump-Xi Jinping przy okazji szczytu spotkania Zespół S F Spotkanie Trump-Xi Jinping Postępująca eskalacja w Europie. Names mentioned! To jest przykład tego, że ANZ jako organizacja jednak związana z liberalnym porządkiem międzynarodowym, w sensie instytucjonalnym, przestaje odgrywać obecnie już tak naprawdę jakąkolwiek istotną rolę.

Jeżeli ta sprzeczność została rozwiązana, To wtedy tworzy się pole do... Dopiero potem można organizować instytucje dające stabilność strategiczną, ale one służą w gruncie rzeczy tylko zacymentowaniu czegoś, co zostało ustalone na poziomie politycznym. I to też widać na kolejnym przykładzie dotyczącym tej wizyty. To znaczy Xi mają udać się do Stanów, co jest chyba rzadkie z tego co wiem, przedstawiciele chińskiego biznesu. To się nie zdarza często. Tam będą szefowie BYD, Qatar, Huawei, Xiaomi, chyba Bank of China. To jest typowe dla Stanów Zjednoczonych, ale wydaje mi się, że to zazwyczaj nie jest tak, że w oficjalnej delegacji chińskiej są przedstawiciele biznesu. Szczególnie po tym, co się wydarzyło, nie? Po zamykaniu amerykańskiego rynku na chińskie inwestycje, szczególnie właśnie też samochody elektryczne, prawda, i tak dalej. Ale to jest właśnie przeniesienie tej po tym, jeżeli uda się zrozumieć czy wydzielić podstawowe zasady funkcjonowania, które myślę, że Chiny zniosą wszystko inne związkiem Tajwanu.

Innymi słowy, zachęcałbym polskich negocjatorów, żeby się nie podniecali bardzo tą obecnością na Dolnym Śląsku, tych Amerykanów. Tym bardziej, że już teraz wiemy, jak Amerykanie są, żeby ona wyglądała na zachodzie Polski, blisko Niemiec. I rotacyjna de facto, nie stała. I będziemy manipulowani. Stała, stała, stała. Polacy będą płacić za to zaraz więcej walutą polityczną i chęcią, myśląc, że to jest tylko dobre. Tymczasem w nowym ułożeniu może być to też złe. Nie dlatego, że będą okupować nas bynajmniej. Outsourcing podmiotowości. Tak, ale pozbywamy się elementu negocjacyjnego. I oczywiście, a to w imieniu moim, nas może, bo chcemy suwerenistycznie prowadzić. Nie mamy instrumentów państwowych. Może nasi władcy widzą, że państwo polskie jest tak beznadziejne, że nawet nie chcą rozegrać tej gry i stąd brak tej konkluzji.

Amerykanie najprawdopodobniej skasują znaczną część tych instalacji, nie będą ich odbudowywać. Przecież to na pewno będzie miało swoje przełożenie na to, jak Amerykanie będą myśleć o swoich bazach w innych częściach świata, także w Europie. Więc nawet tutaj w Polsce, czy w innych częściach Europy Środkowskiej, gdyby Amerykanie zdecydowali się na jakąś obecność, I nawet po to, żeby używać tej obecności do celów, o których Jacek mówił, to i tak ona będzie miała już inny charakter niż ta obecność, którą znamy z przyszłości, z dużych baz, które jak widać coraz trudniej bronić i tak dalej. Sanktuarium. No bo nie ma sanktuarium, więc to jest jakby pierwsza uwaga. Druga jest taka, że wrócę do początku, bo zaczęliśmy od ONZ-u. Chcesz być może częściowo odpowiedzieć na pytanie, dlaczego w Polsce cały czas mamy takie wypowiedzi, które kurczowo trzymają się świata, którego nie ma.

Bo elementy tego świata cały czas z nami są. Jak ten ONZ. Ludzie jeżdżą do tego nowego Jorku i odgrywają ten teatr. Jakby nic się... Trzeba tam pojechać, trzeba wygłosić przemówienie, tak? To nie ma żadnego znaczenia. NATO dalej jest, tak? Występuje w wysokich ramach. Senat, który też został przez imperatora Ale też był utrzymywany na początku imperium. Dobra, nie chcę rozmawiać o Gwiezdnej Wojnie. Wracając do naszych rozważań a propos rywalizacji chińsko-amerykańskiej. Czy nie jest tak, bo ja pomału taka myśl zaczyna mnie drążyć, czy nie jest trochę tak, że Chiny się nie aż tak koncentrują na Europie, bo Europa marginalizuje się sama.

Daje przewagę inicjatywy, manewrowości. I pozwala na rozstrzygnięcie uczciwe bokserskie, kto wygra we jaj. Konserwujemy sobie rynek na później. Dwa słabnące podmioty, Rosja i Europa, które są coraz słabsze demograficznie, gospodarczo i tak dalej, zmierzają w swoją stronę i tylko trzeba im troszkę pomóc. I na razie się powstrzymujemy od rozgrywki, kto tę Europę będzie kontrolował, bo ta rozgrywka może być ryzykowna i doprowadzić do wojny, a za pięć lat może się okazać, że już osiągnęliśmy pewne przewagi nad drugą stroną. I dlatego i z tego powodu, i z powodu tradycji historycznej prowadzenia polityki nie sądzę, żeby mieli ochotę gwałtownie wpływać na sytuację w Europie i sytuację tej wojny, dopóki ona jest akceptowana.

To jest w ogóle ciekawa konstatacja. Bo cały zachód właściwie żyje z długu, kręci tym długiem, bo będąc w zachodniocentrycznym systemie jest w stanie zasysać kapitał z pracy całego świata reszty. Jakby ten system tak ogólnie upadł, że te procesy strumieniowe przychodziłyby inaczej, to by w ogóle stało się to pustą dekoracją cała ta historia. Społeczeństwa wewnętrznie podzielone, przecież wyniki wyborów w landach niemieckich, one nie tylko pokazują wzrost poparcia dla EFD, one pokazują skalę wewnętrznego podziału i niezdolność elity do znalezienia wyjścia politycznego z tej sytuacji.

Może to przesada, ale za pięć lat albo za dziesięć lat to już będzie dojrzały owoc, który komuś wpadnie do fartuszka. I tym może akcentem o potrzebie głębokiej zmiany zakończymy. Zwłaszcza, że jest to taki mały coming out w Marku, że skończyliśmy, można powiedzieć, książkę, oddajemy do redakcji, wspólnie napisaną z Markiem Stefanem, która będzie de facto książką o rewolucji, o potrzebie rewolucji i nadziei, które ona może przynieść. I to będzie książka szersza niż tylko geopolityczna. O wielu rewolucjach. O wielu rewolucjach, którą musimy zrobić w Polsce. Mam nadzieję, że przeora i podzieli Polskę tak jak serial Locke'a na Netflixie. Na co mi przyszło, na stare lata, mnie konserwatyście w klubie rewolucjonistów tutaj brać udział.