Strategia Nintendo. Jak wrócili na szczyt dzięki analizie scenariuszowej? Model GA(M)BIT #60

Był rok 2015. Nintendo, czyli legenda branży gier, jest w ogromnym kryzysie. Część analityków nawet sugerowała, że Nintendo powinno porzucić konsole i skupić się na tworzeniu gier na telefony, które wówczas stawały się coraz bardziej popularne, a Nintendo przede wszystkim nie postawiła wszystkiego na jedną kartę, tylko na kilka scenariuszy. Dwa z trzech scenariuszy dowiozły ponad stan. Wyniki były lepsze niż oczekiwane, a ten ostatni dowiózł coś zupełnie innego niż zakładano. I to wystarczyło. Nie wygrywasz robiąc więcej, a eliminując zbędne kroki. Z InPost Pay skrócisz proces zakupowy, zwiększysz konwersję i odzyskasz porzucone koszyki. Jednym słowem zamienisz ruch w sprzedaż. Strategia jest prosta. Mniej przeszkód, więcej wyników.

InPost Pay to płatność i dostawa w jednym przycisku. Dowiedz się więcej na InPostPay.pl. Cześć, tu Michał Kanarkiewicz. Zapraszam na podcast Gambit. Był rok 2015. Nintendo, czyli legenda branży gier, jest w ogromnym kryzysie. Konsola Nintendo Wii U nie spełniła biznesowych oczekiwań. 13,5 miliona sprzedanych egzemplarzy, czyli o ponad 7 razy mniej niż poprzednia konsola Nintendo. Firma ma za sobą trudny czas i lata operacyjnych strat. Część analityków nawet sugerowała, że Nintendo powinno porzucić konsole i skupić się na tworzeniu gier na telefony, które wówczas stawały się coraz bardziej popularne i wielu producentów przerzuciło się właśnie na tworzenie gier na telefony.

W tego typu trudnych biznesowo momentach wiele zarządów firm decyduje się na jedną z dwóch opcji. Albo bronić do upadłego modelu, który dotychczas funkcjonował, albo Decyduje się postawić wszystko na jedną kartę. A Nintendo nie wybrało żadnej z tych dwóch opcji. Być może właśnie dlatego wciąż jest rozwijającą się firmą w swojej branży. I właśnie o tym jest dzisiejszy trzeci z serii sześciu odcinków solo w podcaście Gambit, gdzie omawiam poszczególne literki mojego autorskiego modelu Gambit. I tą trzecią literką jest literka M jak multiple scenarios, czyli myślenie scenariuszowe. W szachach dobry gracz to nie jest gracz, który myśli na jeden ruch do przodu, czy myśli tylko jednym scenariuszem. Tak najczęściej myślą amatorzy.

Nie możemy przewidzieć wszystkiego, co się wydarzy w przyszłości. Ja nie znam takich osób, na pewno ja nie jestem taką osobą. Jeżeli ty potrafisz, super, ale to, co możemy zrobić, to możemy się trochę lepiej przygotować. I właśnie w tym pomaga metoda scenariuszowa. No dobra, wracając do Nintendo. Co konkretnie zrobiło Nintendo? Przede wszystkim nie postawiło wszystkiego na jedną kartę, tylko na kilka scenariuszy. My skupimy się tutaj na trzech scenariuszach, które były rozwijane równolegle. Scenariusz pierwszy, nowa konsola, ale nie kolejna wersja starego pomysłu. Tylko hybryda, która jest jednocześnie konsolą domową i przenośną. W marcu 2015 roku Nintendo zapowiada projekt pod nazwą NX, później znany jako Nintendo Switch. Ryzykowny, bo nikt wcześniej nie zrobił tego dobrze.

Scenariusz drugi. Rynek mobilny, przed którym Nintendo broniło się latami. W marcu 2015 roku firma ogłasza partnerstwo z japońską spółką Dena i wchodzi na rynek ostrożnie, głównie przez licencjonowanie i współpracę. Najgłośniejszy efekt to Pokémon GO. Gra stworzona przez zewnętrzne studio, w którym Nintendo miało swoje udziały i któremu udostępniło swoją własność intelektualną. Do tego własne tytuły mobilne jak Super Mario Run. I w końcu scenariusz trzeci. Monetyzowanie własności intelektualnej poza grami. W maju 2015 roku Nintendo ogłasza współpracę z Universal przy parkach rozrywki. Do tego filmy kinowe i merchandising. Mario, Zelda i Pokemon jako marki, które zarabiają niezależnie od tego, jaka konsola stoi przed telewizorem.

Dodam jeszcze jedną rzecz, żeby oddać skalę tamtego momentu. W lipcu 2015 roku w środku tamtych decyzji umiera Satoru Iwata, Prezes Nintendo, który za nimi stał. Firma realizowała ten plan już bez niego. I teraz coś, co jest bardzo ciekawe. Wszystkie te trzy omawiane scenariusze nie zadziałały tak samo. I nie zadziałały tak, jak sobie Nintendo zaplanowało. A mianowicie, scenariusz pierwszy Pierwszy, czyli Nintendo Switch, okazał się wielkim sukcesem. Ponad 150 milionów sprzedanych egzemplarzy i drugie miejsce w historii najlepiej sprzedających się konsoli tuż za PlayStation 2. Scenariusz trzeci, czyli marka poza grami, też dowiózł, bo filmy o Mario to już ponad 2 miliardy dolarów przychodów. A co ze scenariuszem drugim?

I tu jest bardzo ciekawa historia. Pokemon Go stało się globalnym fenomenem, kurs akcji Nintendo niemal się podwoił w kilka tygodni, a potem, w lipcu 2016 roku, Nintendo samo napisało inwestorom, że wpływ tej gry na jego wyniki będzie ograniczony, bo firma ma w niej tylko pośredni udział. Akcje spadły o niecałe 18% w jeden dzień. I tak zostało. Gry mobilne odpowiadały za niecałe 5% przychodów Nintendo przez lata. Firma pozamykała część tytułów, a potem powiedziała wprost, że nie chodzi w nich o zarabianie, tylko o pokazywanie swoich marek. Ale zwróć uwagę, Nintendo nie porzuciło całkowicie tego scenariusza, tylko zmieniło jego rolę. Z osobnego źródła przychodów zrobiło kanał, który prowadzi ludzi do konsoli.

Scenariusz, który teoretycznie nie wygrał, zaczął pracować na ten, który wygrał. Zatrzymajmy się na moment przy tym, bo to jest lekcja, którą łatwo przeoczyć. Gdyby Nintendo w 2015 roku posłuchało analityków i postawiło wszystko na mobile, to prawdopodobnie nie byliby w tym miejscu, w którym są dzisiaj. I o to właśnie chodzi w tym filarze modelu Gambit, myśleniu scenariuszowym, rozważaniu różnych możliwych scenariuszy, różnych możliwych wersji przyszłości. Rzecz jest w tym, że nie jesteś w stanie przewidzieć przyszłości, ale dzięki tworzeniu scenariuszy jesteś w stanie wziąć pod uwagę trochę więcej czynników. W szachach jest nawet takie powiedzonko, wariant, którego nie przeliczysz, którego nie rozważysz, to jest wariant, który najpewniej wybierze twój przeciwnik. I tym przeciwnikiem w biznesie może być konkurencja.

To, że masz tylko plan A, a nie masz planu B, nie oznacza, że ten plan B nie istnieje. Tylko może oznaczać tyle, że kto inny ten plan B rozważy. Zwróć też uwagę na to, że te trzy scenariusze Nintendo nie były odpowiedzią na tą samą przyszłość. One rozważały, skąd mogą pochodzić przychody Nintendo z różnych źródeł. I bardzo podobnie możesz to zastosować w swoim biznesie, w swojej karierze na co dzień. Pytanie do ciebie dziś brzmi następująco. Ile realistycznie scenariuszy faktycznie rozwijasz? Jeśli tylko jeden, to prawdopodobnie niestety nie masz strategii, bo skupiasz się wyłącznie na jednym scenariuszu. I co, jeśli się wydarzy coś niespodziewanego na twojej drodze? Warto pomyśleć właśnie troszeczkę o takim dywersyfikowaniu poprzez tworzenie różnych ścieżek.

To pomoże ci trochę lepiej zapanować nad niepewnością w biznesie, która jest wpisana w biznes. To jest zrozumiałe. Niepewność jest częścią naszego życia, ale myślenie scenariuszowe troszeczkę pomaga lepiej nad nią zapanować. No dobrze, to jaka jest lekcja z tego odcinka? Stawiaj wszystkiego na jedną kartę. To najczęściej nie jest jakaś super strategia. Warto przygotować sobie różne opcje. Po prostu. Nawet w kryzysie, jak pokazał przykład Nintendo, można mieć różne scenariusze. I do tego cię zachęcam. W 2015 roku analitycy sugerowali Nintendo, co powinni zrobić. Jednak Nintendo wybrało inną drogę. Zdecydowało się na kilka scenariuszy. Policzyło kilka wariantów. Dwa z trzech scenariuszy dowiozły ponad stan. Wyniki były lepsze niż oczekiwane.