Friends with benefits

Ad vocem do podcastu jedna z przyjaciółek powiedziała, że zazdrosna, że tą przyjaciółkę wybrałam do podcastu, to już jest poziom wyżej. No ale myślę, że przyjaciele, o których mówimy, niosą nam tutaj za sobą kilka lekcji, bo to są lekcje i o przyjaźni męsko-męskiej, i damsko-damskiej, i damsko-męskiej. No i ta damsko-męska zmierza nieuchronnie prawie zawsze do jednak romansu, czy związku, flirtu, on and off, jakkolwiek tam powiedzieć. Ostali nam się Joey i Phoebe. Pewnie ciekawiej jeszcze obserwuje się no te przyjaźnie właśnie jednopłciowe, nie koedukacyjne. No bo mimo małżeństwa późniejszego Moniki Chandlera i jednak tych wszystkich perypetii Rachel i Rosa, no to ta przyjaźń między kobietami Phoebe, Rachel, Monika zawsze była kultywowana obok związku, a jak tylko okazywało się, że przez chwilę, która jest dziewczyn za bardzo sobie poświęciła się mężczyźnie, no to była stawiana do pionu i była do porządku przywoływana przez swoje przyjaciółki.

A znowu u mężczyzn Wydaje mi się, że jednak pokazane było, że w momencie, kiedy Chandler przechodzi tą edukację emocjonalną od Moniki, czyli jakby staje się dojrzalszy, staje się pełnoprawnym człowiekiem, staje się samoświadomy, dzięki relacji z bardziej samoświadomą od siebie kobietą, no to okej, może jego relacja z Rosem i Joe Wim ostatecznie na tym zyskuje, ale na pewno staje się tłem, tak jak w pierwszych odcinkach, no Joey właściwie był takim jego Jego wszystkim, jego mamą, tatą, współlokatorem, partnerem, dziewczyną. Tak potem jednak bardzo wyraźnie widać, że Monika przejmuje większą sferę jego życia. No i jest jakoś znaczące to, że z tego przynajmniej co wynika z przekazów medialnych, do dzisiaj przyjaźnią się aktorki, które w tym serialu grały, a panowie nic tam...

A pomiędzy dwórkami i służkami. No na przykład, na przykład. Ale to jest zasadniczo coś bardzo nowego i coś bardzo związanego z emancypacją kobiet i z XIX wieczną emancypacją kobiet. Wspaniała pionierka feminizmu, osiemnastowieczna jeszcze, Mary Wollstonecraft o przyjaźni pisze, ale właśnie pisze o niej w ten sposób przede wszystkim, o którym ty mówisz. To znaczy, że przyjaźń to jest to, co powinno łączyć małżonków. To znaczy, że żeby kobieta była wyemancypowana, musi przestać być służącą swojego męża, a musi z nim wiązać ją przyjaźń. Dlatego, że jak pisze ona, w XVIII wieku dokładnie w zasadzie podsumowała to, co mówimy przez cały ten podcast, czyli, że po miłości niechybnie albo przychodzi przyjaźń, albo obojętność.