Friends with benefits

O tym przecież w końcu rozmawiamy na terapii, jak rozmawiamy z moimi przyjaciółmi o tym, co jest przedmiotem ich rozważań z terapeutą, to jest oczywiście mamusia. Rzadziej tatuś, u dziewczynki pewnie tatuś, u chłopczyka to pewnie mamusia, ale generalnie to jakby Zanim w ogóle zaczniemy myśleć o tym, żeby naprawiać swój związek monogamiczny i jesteśmy na tej terapii par, no to musimy się cofnąć w przeszłość i tą relację odbudować. To jest też współczesna literatura, też ta literatura kobieca, Dorota Kota, Zmira Marcinów, no to są rozliczenia z mamusią, no jakby bardzo dużo tego jest, ale w tym prawdziwym, życiu. Rzeczywiście często po narodzinach dziecka, chociaż niekoniecznie, no to też jest bardzo częste rozliczenie z matką. Rozliczenie, które właśnie wbrew tym deklaracjom o tym, że rodzina jest najważniejsza, bywa często bardzo trudne i bardzo jakoś bolesne.

Jedno to a propos tego, co mówisz na końcu o tej bezinteresowności. Czytałam ostatnio wywiad z Dorotą Masłowską, która powiedziała coś interesującego a propos Warszawy. Że tutaj te przyjaźnie, te sieci towarzyskie nie są do końca bezinteresowne, bo jakby trzeba cały czas o nie walczyć i o sobie przypominać, żeby się ustawić w jakimś polu. Tego, żeby ludzie o tobie jakoś tam pamiętali. Ona mówi trochę o naszym środowisku. Gdzie jednak na siebie zachodzimy i tworzymy różne rzeczy razem. Gdzie to się przenika, ale to nie tylko w naszym środowisku już się teraz przenika. To był taki moment, kiedy był taki szał na startupy. To było takie środowisko, które bardzo próbowało się przyjaźnić, ale tak naprawdę chodziło o biznes. Ale i sporo jest takich środowisk w tej chwili, ponieważ właśnie no praca się bardziej niż kiedyś przenika z życiem codziennym, relacje są jednocześnie towarzyskie i jednocześnie trochę zawodowe.