S08E14: "Wszystko na sprzedaż" (1968) || We współpracy z FPFF w Gdyni

Zniewaham się użyć tych słów najwybitniejszym polskim filmoznawcom, profesorem Tadeuszem Lubelskim z Uniwersytetu Jagiellońskiego, którego bardzo chciałbym już teraz przywitać wielkimi brawami, bo jest z nami. Autor nie tylko wybitnej historii filmu polskiego, ale także wspaniałej monografii i twórczości Andrzeja Wajdy. Będzie także pewna niespodzianka, ale tutaj robię pauzę, więc tym bardziej zachęcam, żeby pozostać, bo naprawdę warto. I moje króciutkie wprowadzenie, nie chcę tutaj zajmować uwagi, ale jednak warto wspomnieć w przypadku wszystkiego na sprzedaż o podstawowych faktach towarzyszących temu filmowi. Ponieważ jest to film, który w momencie premiery był filmem niebywale żywym, aktualnym, właściwie wydartym z najnowszych wydarzeń wtedy bardzo centralnych dla polskiej kultury.

Tyle ode mnie, tyle od ówczesnej recenzentki. Zapraszam Państwa na wspaniały, niezwykle nowoczesny w momencie powstania film, który niesie wielkie emocje tamtego momentu. Przed Państwem wszystko na sprzedaż, a po filmie spotkanie z wspaniałymi gośćmi. Do zobaczenia. I żeby już nie tracić cennych minut, serdecznie zapraszam naszego gościa, profesora Tadeusza Lubelskiego. Bardzo proszę o wielkie brawa i pani profesor, że tutaj może na środku. Jeden fotel jeszcze zostanie tajemniczo pusty, ale on też wkrótce się wypełni. Tak, to jest monografia twórczości Andrzeja Wajda, autorstwa Pana profesora, proszę Państwa, ponieważ prawa festiwalu są takie, że wiadomo, każda kolejna projekcja goni następną. Wykorzystajmy te pół godziny tak maksymalnie jak możemy.

No to była chryja niezła, ale jakby wtedy do mnie dotarło, Że jest rzeczywiście wojna. Znaczy też Andrzej Kostenko chyba nawet raz wpadł na taką sytuację, tam chyba milicjanci go zatrzymali, ale udało mu się uciec, tak gdzieś znalazłem taką informację. Natomiast, no, ten, mówię, ten rok 1968 jest taki ważny w tym tle, natomiast to też jest właśnie ten film taki krytyczny wobec tego środowiska warszawskiego, bo nawet Daniel Lubelski mówi o księstwie warszawskim, bo tak się określało tą warszawską inteligencję tamtego... Myślę, że Zbigniew Cybulski wymyślił to. I Cybulski też tak to określał. Tak więc no to jest film też o tym środowisku właśnie, tym, że taki ono żyje w takim maraźmie, w jakimś takim rodzaju wyobcowania, no bo właśnie nigdzie nie ma tego 68 roku, no wiadomo, no bo Wajda nie mógł tego powiedzieć. Natomiast to też właśnie z dzisiejszej perspektywy ciekawie pracuje, że to ta inteligencja po prostu nie chce o tym myśleć, chce się skupić na sobie, nie chce myśleć o tej polityce w tle, myśląc, że po prostu to jakoś przejdzie i minie, a jak wiemy, no nie minęło, no i inteligencja potem musiała się zaangażować, więc to też jest taki myślę ciekawy film pod tym względem.