S05E24: "Nietykalni" (1987) -- CLASSIC
Chicago było wtedy o wiele bardziej nowoczesnym miastem, trzeba było unikać tych wszystkich nowoczesnych wieżowców. Ale wspólnie tworzą i paletę barwną, ale także pewną orkiestrację przestrzenną tego Chicago. Burum w dodatkach na płycie Blu-ray z tym filmem opowiada między innymi, że bardzo starali się wyludniać maksymalnie to Chicago, w którym dzieje się akcja. Po to, żeby dodać całości pewnej aury niemal greckiej tragedii. To nie jest takie Chicago, w którym przelewają się setki, setki ludzi. To jest raczej Chicago niemalże jak scena teatralna, trochę wyludniona. Zwracam uwagę na scenę słynną na Union Station, czyli na dworcu kolejowym, gdzie właśnie pomiędzy bohaterami często są bardzo duże wolne przestrzenie.
Czy będzie to słynna, brutalna scena zabicia jednego ze współpracowników Capona przez szefa za pomocą kija bejsbolowego? I tutaj De Palma nie może sobie odmówić tego ujęcia z góry na wielki, okrągły stół, który Pauline Kael przyrówna do stołu Arturiańskiego w zamku Camelot. De Palma nie może sobie odmówić tego widoku rozszerzającej się po tym stole plamy bordowej krwi. Aż po takie sekwencje już absolutnie popisowe, jak scena oczekiwania na księgowego, kiedy to na stacji kolejowej Union Station George i Elliot Ness oczekują na księgowego à la Capone, wiedzą, że on będzie kluczowym świadkiem w sądzie i wiedzą, że będą musieli rozprawić się z jego
W nagiej broni 33 i 1 3. Już kilka lat później w tej serii parodystycznej Leslie Nielsen wystąpił w scenie, która parodiowała scenę na schodach Union Station, tak jak scena na schodach Union Station odwoływała się do pancernika Potemkina. A zatem postmodernista De Palma sam stawał się, nawet w okresie premiery tego filmu, kiedy pismo Mad Magazine opublikowało Parodię tego filmu pt. The Unwatchables stawał się przedmiotem popkulturowego komentarza. Kto wie jednak, czy to Douglas Kisey nie powinien mieć tutaj ostatecznego słowa, ponieważ on, który nie zaprzecza tezie, że Nietykalni są po prostu świetnie zrobionym filmem gatunkowym, są hollywoodzkim widowiskiem, są filmem komercyjnym,
Są filmem, który pozwolił De Palmy odbić się od dna i wyskoczyć do stratosfery, jeżeli chodzi o box office. Otóż ten sam Douglas Kisey wskazuje, że to właśnie w tym filmie znajduje się jeden z najbardziej syntetycznych obrazów podsumowujących tematyczną obsesję Briana De Palmy. To znaczy właśnie rozdwojenie bohatera pomiędzy instynktami morderczymi i opiekuńczymi. I to jest scena na schodach Union Station, kiedy, jak zwraca uwagę Douglas Kissey, w jednym momencie Elliot Ness jedną ręką przytrzymuje wózek dziecięcy, który bez tego przytrzymania za chwilkę spadnie po tych schodach z małym chłopcem w środku, a drugą ręką wymierza pistolet w stronę gangsterów Caponego.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróż do filmu Nietykalni (1987) z Brianem De Palmiem, opisane jego biograficzne osiągnięcia i krytyka jego twórczości.
Opis filmu Nietykalni, jego sukcesy i krytyka, a także analiza jego postaci i motywacji.
Analiza scenariusza Nietykalnych napisanego przez Davida Mameta, jego inspiracje i kontekst.
Analiza stylu reżyserii Brian De Palmy, jego inspiracje i wpływ na film Nietykalni.
Opis postaci w filmie Nietykalni, ich motywacje i rola w opowieści.
Krytyka filmu Nietykalni, jego kontekst historyczny i kontrowersje wokół postaci Elliot Ness.
Podsumowanie odcinka i dziękowanie patronom.
jeżeli chcecie wesprzeć cotygodniowe premiery kolejnych odcinków, zajrzyjcie na patronitegrupa.pl łamane przez Spoilermaster
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„jeżeli chcecie wesprzeć cotygodniowe premiery kolejnych odcinków, zajrzyjcie na patronitegrupa.pl łamane przez Spoilermaster"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.