Mentionsy Mentionsy
SpoilerMaster
SpoilerMaster

S04E19: "Mała mama" || Z udziałem Adriany Prodeus

03.06.2022 ·1 godz 20 min · 3 rozdziały · 1 sponsor

O filmie "Mała mama" (2021) Céline Sciammy rozmawiam z krytyczką filmową Adrianą Prodeus.

A tu girlhood, czyli takie no duże kwantyfikatory. Ale to jest niesamowite, co mówisz o tym, że ten las był taki wykreowany, bo ty mi zwróciłaś uwagę teraz bardziej na to, że ten film jest bardzo rzeczywiście kreacyjny i dlaczego to jest wręcz taki Disneyowski trochę element, prawda? Tego stworzenia najpiękniejszego możliwego lasu. Nie wystarczy nam realistyczny las, tak? To stworzymy taki najpiękniejszy las, tak jak Disney, prawda? Oczywiście pomnożony razy tysiąc tworzył najpiękniejsze różne zakątki, nie wiem, ulic, domów i tak dalej. Ale te 80-sy, które tak mocno wjechały razem z tym syntezatorem na ścieżce dźwiękowej, kiedy ponton, ponton też mi się wydaje czymś bardzo 80-sowym, poza tym jakoś był dostępny też nam w latach 80-tych, nie był tak jakoś reglamentowany.

Spróbujmy zrobić to najprościej, jak się da. W ostatnich latach mieliśmy kilka filmów, także reżyserek, to ważne, które, bo mówi się bardzo dużo też o tym, że do tego stołu, powiedzmy, na przykład kina fantastycznego, czy kina superbohaterskiego, Docierają obecnie także reżyserki, prawda, kobiety. Chloé Zhao zrobiła swoich Eternalsów, prawda. Ava DuVernay zrobiła pułapkę czasu, Wrinkle in Time, chyba pierwszy film disneyowski reżyserowany przez kobietę, w sensie dosłownie wyprodukowany przez Disneya. Też Patty Jenkins, prawda, zrobiła Wonder Woman, ale mam wrażenie, przy całym szacunku dla wszystkich tych reżyserek, że one weszły na to pole już z tą ogromną ilością tego żelastwa na plecach, właśnie tego żelastwa gatunkowego, prawda, tych 80-sów,

67:27 · Animacje i pierwsze miłości 1

Więc błyskawicznie jakby zrozumiałem, że animacja to jest moja w ogóle dziedzina. Plus Disney rysunkowy lat dziewięćdziesiątych, czyli mała srenka, piękna i bestia i tak dalej. Ale co chciałam powiedzieć, to jest to, że jakby najlepsze w latach osiemdziesiątych i coś, o czym na przykład zapomnieli twórcy Stranger Things, to jest to, że nie było żadnego kategoryzowania, że są filmy dla dzieci, są filmy dla dorosłych. Jakby wszystko było w jednym worku. Jak się szło do wypożyczalni kaset wideo, ja miałam magnetowit dopiero w wieku lat tam, nie wiem, dwunastu. To było wielkim wydarzeniem. Rodzice kupili magnetowit, kiedy z bratem zachorowaliśmy na ospę wietrzną. Bardzo ciężko ją przechodziliśmy i z tej okazji dostaliśmy magnetowi. To jakby idąc do wypożyczalni, jakby trafiało się na kompletny taki chaos filmów.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.