S04E19: "Mała mama" || Z udziałem Adriany Prodeus
O filmie "Mała mama" (2021) Céline Sciammy rozmawiam z krytyczką filmową Adrianą Prodeus.
Tylko, że na pierwszy rzut oka się może wydawać, że to jest wszystko takie proste, nakreślone kilkoma kredkami, ale jak najbardziej wszystkie te rzeczy tam wychodzą i myślę, że to jest wielki triumf jej jako reżyserki po prostu. Tak, ja jeszcze jedną rzecz chciałam tutaj dorzucić, że dla mnie też obok tytułu, który mnie jakby zadziwia swoją taką dosłownością i uderza, ale w sumie mi się podoba, bo też dobrze brzmi po polsku, jest też drugi aspekt tego, że Celine Sciamma powtarza, że wymyśliła ten film Pisząc scenariusz do filmu nazywam się Cukinia. Claude'a Barras'a do animacji stop motion, która no miała wielki sukces, prawda, w Europie. I która była w gruncie rzeczy dość podobnym filmem jakby jeśli chodzi o właśnie ten smutek, taką melancholię dziecka.
To była akurat adaptacja książki zrobiona przez Siamę, ale no jakby historia była o dziecku, o chłopcu, które w pierwszej scenie filmu zabija swoją mamę. która jest alkoholiczką, no i potem obserwujemy tego chłopca o pseudonimie Cukinia, który żyje sobie w sierocińcu, no i tam ma różne jakieś perypetie, próbuje się jakoś, nie wiem, odnaleźć, no ale jakby nie było, jest bardzo smutny i ma ogromne poczucie winy, że w ogóle zabił mamę, tak? I to, że Selin Sciamma, pisząc scenariusz do Cukinii, wymyśliła małą mamę, Myślę, że jest to bardzo ciekawe i można by było zrobić jakieś takie, nie wiem, porównanie tych dwóch filmów, gdzie one się stykają, gdzie nie, no bo na pewno mają dużo punktów wspólnych, mimo że jednak w Cukinie wyreżyserował właśnie Claude Barras, a nie Celine Sciamma,
Ona jest scenarzystką i myślę, że we wszystkich jej filmach bardzo dobrze widać, że to jest takie kino scenarzystki, ale w takim dobrym sensie, że dialogi są bardzo minimalistyczne, są bardzo w punkt, nic nie jest przegadane, że struktura w ogóle dramaturgiczna jest bardzo przemyślana. Wręcz powiedziałabym, że jest taka muzyczna. Ona też jakby pielęgnuje różne rzeczy, które uważa za element swojego stylu. Na przykład to, że jest zawsze scena muzyczna tak zwana. No była ona nawet też w Cukini, prawda? Kiedy tam dzieci z sierocińca jechały na taką wycieczkę i tam tańczyły do takiej niemieckiej piosenki disco z lat 80. No ale była i w Girlhood scena, kiedy do Riany dziewczyny tańczą, prawda, na łóżku. I tam, nie wiem, naprawdę wtedy się materializuje ich te właśnie...
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Adriana opowiada o filmach i spektaklach telewizyjnych z dzieciństwa, które zafascynowały ją i stały się dla niej niezapomnianymi doświadczeniami.
Adriana opowiada o swoich pierwszych miłościach do animacji i filmów, takich jak d'Artagnan i Trzej Muszkieterowie, Nawsztewniczi, Odmienne Stany Świadomości i Tajny Dziennik Adriana Molla.
Wspieraj moją pracę na patronite.pl łamane przez Spoilermaster
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Wspieraj moją pracę na patronite.pl łamane przez Spoilermaster"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.