S03E31: "Ręce Orlaka" (1924) -- CLASSIC [Gość: Tomasz Kolankiewicz]
O filmie "Ręce Orlaka" Roberta Wienego rozmawiam z Tomaszem Kolankiewiczem, dyrektorem artystycznym FPFF w Gdyni.
I tak, jak gdyby to mi zagrało od razu, ten frangis. Może też przez ten klucz francuski, prawda, to znaczy to jest na podstawie jednak francuskiej książki Oczy Orlaka, ale jak najbardziej tak. Wydaje mi się ten trop body horroru, głównie za sprawą Konrada Fajta, czy Wejta, przepraszam, niemiecki to nie jest język, którym władam, tylko udaję, że umiem to wymówić. I tak, to jest aktor, który na pewno gra na modłę ekspresjonistyczną. To jest bardzo widoczne. Jak gdyby tutaj ten impuls wychodzi z ciała, prawda? Widać, że to jest aktor, który wychodzi z tej takiej metody, nad którą pracowali aktorzy w grupie Maxa Reinharta. Wade był w tej grupie, ale był tam oczywiście tylko statystą tak naprawdę.
To znaczy on najpierw tam trenował, żeby się do niej dostać, potem poszedł na przesłuchanie. Legenda głosi, że patrzył cały czas Max Reinhardt przez okno. W czasie tego przesłuchania w ogóle nie patrzył jaką grę, ale zatrudnił go tam za jakąś marną stawkę do grania jakichś ogonów i on rzeczywiście przeszedł ten trening, który przechodziła jego grupa. Wydaje mi się, że jeżeli mówimy o Niemieckim kinie ekspresjonistycznym to nie możemy nie mówić o Maxie Reinhardcie i w ogóle szerzej o niemieckim tarczy ekspresjonistycznym. I tutaj to jest zarówno jeżeli chodzi o ekspresjonizm, jak i w ogóle szerzej o niemiecką kinematografię z tamtego okresu. To znaczy jeżeli oglądamy Nibelungi Fritz Langa, To nie można mówić o Nibelungach, nie mówiąc o Grosse Schauspielhaus, czyli wielkiej scenie, gigantycznej scenie teatralnej, której też szefował Max Reinhardt w którymś momencie, gdzie właśnie rzesze aktorów przesuwały się.
Tak i to jest właśnie też niesamowite, że ten stosunek do ciała, o którym mówisz, w ogóle mam taką teorię i dziwię się, że jeszcze chyba nie ma takiej książki, chociaż nie wiem, może ona gdzieś istnieje, że chyba pół sztuki filmowej się wzięło z Maxa Reinharta, bo jak się czyta różne biografie rozmaitych reżyserów, aktorów, po pierwsze oni wszyscy zazwyczaj się wywodzili właśnie z Berlina, a po drugie 80% z nich to byli wychowankowie Maxa Reinharta, chociażby mówiłem o tym troszeczkę przy okazji odcinków murnałowskich, ale Tak, no właśnie to ciało, które jest obiektem fascynacji we wczesnym kinie i ciało eksploatowane komediowo, czego mistrzem oczywiście byli mistrzowie slapsticku od Chaplina po wielu innych, czym tak zachwycał się u nas Karol Irzykowski.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podstawowe informacje o podcastzie i przedstawienie gościa Tomasz Kolankiewicza, historyka filmu i dyrektora artystycznego Festiwalu Filmowego w Gdyni.
Tom Kolankiewicz opisuje swoje zainteresowania w kinskim, w szczególności kinie ekspresjonistyczne i kinogroza.
Tom Kolankiewicz i Michał Oleszczyk omawiają definicję ekspresjonizmu niemieckiego i jego kontekst historyczny.
Tom Kolankiewicz przedstawia biografię i twórczość Roberta Vinna, reżysera filmu Ręce Orlaka.
Tom Kolankiewicz omawia kontekst i wpływ filmu Ręce Orlaka, w tym jego relację do innego filmu Vinna, Gabinet doktora Caligari.
Tom Kolankiewicz i Michał Oleszczyk omawiają rolę Konrada Weidta w filmie Ręce Orlaka i jego wpływ na kinski.
Tom Kolankiewicz i Michał Oleszczyk omawiają skojarzenia filmu Ręce Orlaka z innymi filmami, takimi jak Amerykański wilkołak w Londynie i Oczy bez twarzy.
Tomasz Kolankiewicz omawia wpływ ekspresjonizmu na kinę, podkreślając, że film Ręce Orlaka jest przykładem teatralnego podejścia do ciała i emocji.
Kolankiewicz omawia źródło literackie filmu Ręce Orlaka, a także jego wpływ na polską kinematografię.
Kolankiewicz analizuje erotyczne aspekty i symbolikę rąk w filmie, podkreślając ich rolę jako elementu fallicznego i socjologicznego.
Kolankiewicz omawia symbolikę rąk w różnych filmach i literaturze, w tym w kontekście filmów z Karlem Freundem i Kuba Mikurdo.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.