Rzut oka na siebie (Rozmowy o modlitwie #10)
W wakacyjnych miesiącach mamy Wam do zaproponowania nieco inną formę podcastów: będziemy z Wami krócej, ale częściej. W serii trwających około kwadransa rozmów przyjrzymy się fundamentom modlitwy i najważniejszym fragmentom z tekstów Świętych Karmelu. Od początku września wracamy do Was ze zwykłymi, podcastowymi rozmowami. Oprócz zwrócenia uwagi na Boga Teresa od Jezusa sugeruje, by na początku modlitwy przyjrzeć się także sobie. To, z czym przychodzę na modlitwę, ma znaczenie. A jeśli nie mam kontaktu z tym, co się we mnie dzieje, modlitwa może łatwo stać się bujaniem w obłokach. Rzut oka na siebie, który również należy do modlitwy, będzie tematem naszej dzisiejszej rozmowy. „Że modlitwę należy poprzedzić roztrząśnięciem sumienia, odmówieniem aktu skruchy i znakiem krzyża świętego, tego wam, jako rzeczy wiadomej, mówić nie potrzebuję”. (św. Teresa od Jezusa, Droga doskonałości 26, 1) — Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:Smak Karmelu na Patronite
I ja boję się, czy sam nie akceptuję tego, co aktualnie przeżywam i zaczynam udawać przed tym moim przyjacielem coś, co jest zupełnie nieprawdą o mnie, czyli tak naprawdę z zewnątrz obserwując takie wydarzenie można byłoby powiedzieć, że zapraszam mojego przyjaciela do spotkania z kimś innym. Oszukuję mojego przyjaciela, a w tym przypadku ten przyjaciel, czyli Bóg, jest jeszcze takim przyjacielem, który doskonale wie, nawet lepiej wie ode mnie, co ja przeżywam. Więc zapraszam go do spotkania z jakąś Fata Morganą, która nie istnieje. Wyobrażam sobie zawsze wtedy Jezusa, który jest po prostu smutny, że On chciałby się ze mną spotkać, a nie ma szans, dlatego że ja nakładam na siebie taką maskę osoby, której nie ma tak naprawdę.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ojciec Marcin Wojnicki i ojciec Marcin Fizia kontynuują rozmowę o metodzie modlitwy, skupiając się na etapie poznania siebie przed modlitwą.
Teresa zwraca uwagę na potrzebę poznania siebie poprzez skruchę, co obejmuje zarówno negatywne, jak i pozytywne aspekty.
Ojciec Marcin opisuje dwa poziomy poznania siebie: aktualny stan i duchowy obraz siebie przed Bogiem.
Ojciec Marcin wyjaśnia, jak poznawanie zmienności swojego stanu wpływa na relację z Bogiem w modlitwie.
Ojciec Marcin omawia paradoks autentyczności w modlitwie, podkreślając, że Bóg zna nas zawsze, a autentyczność jest kluczowa dla naszego spotkania z Bogiem.
Ojciec Marcin omawia twierdzę wewnętrzną, jako wynik prawdziwego poznania siebie, który daje nam głębszą prawdę o sobie i Bogu.
Ojciec Marcin i ojciec Marcin Fizia podsumowują rozmowę i podziękowują za uwagę. Smak Karmelu. Rozmowy o modlitwie.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W wakacyjnych miesiącach mamy Wam do zaproponowania nieco inną formę podcastów: będziemy z Wami krócej, ale częściej. W serii trwających około kwadransa rozmów przyjrzymy się fundamentom modlitwy i najważniejszym fragmentom z tekstów Świętych Karmelu. Od początku września wracamy do Was ze zwykłymi, podcastowymi rozmowami.
Oprócz zwrócenia uwagi na Boga Teresa od Jezusa sugeruje, by na początku modlitwy przyjrzeć się także sobie. To, z czym przychodzę na modlitwę, ma znaczenie. A jeśli nie mam kontaktu z tym, co się we mnie dzieje, modlitwa może łatwo stać się bujaniem w obłokach. Rzut oka na siebie, który również należy do modlitwy, będzie tematem naszej dzisiejszej rozmowy.
„Że modlitwę należy poprzedzić roztrząśnięciem sumienia, odmówieniem aktu skruchy i znakiem krzyża świętego, tego wam, jako rzeczy wiadomej, mówić nie potrzebuję”. (św. Teresa od Jezusa, Droga doskonałości 26, 1)
—
Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:
Smak Karmelu na Patronite