Największe z powołań (Rozmowy o Małej Teresie #7)

I ten list do Jezusa z tych rekolekcji To jest właśnie rękopis B, który my właśnie czytamy w dziełach świętej Teresy. Nie znajduje się ten list, nie jest wydawany razem z pozostałymi listami Teresy, ale właśnie ta korespondencja z czasu tych rekolekcji, czyli dwa listy do siostry, czyli do Małgorzaty oraz ten list do Jezusa są wydawane w rękopisach i znamy je jako rękopis B. Te teksty są, można powiedzieć, że jednymi z najbardziej centralnych w takiej myśli świętej Teresy, ponieważ właśnie w tych tekstach, podczas tych rekolekcji Teresa odkrywa swoje najgłębsze powołania.

W sumie już w poprzednim odcinku trochę wspomnieliśmy, co jest tym najgłębszym pragnieniem Teresy, więc tutaj można powiedzieć, że już zdradziliśmy, jaka jest puenta tego rękopisu B. Puenta, która chyba zresztą nie jest jakoś, przynajmniej z dzisiejszej perspektywy, zaskakująca, bo właśnie może bardziej zaskakująca była wtedy, kiedy Teresa ten tekst pisała, nie pisząc nic nowego, a jednocześnie właśnie pisząc coś nowego. No, ale żeby już nie mówić zagadkami, Teresa to swoje najgłębsze powołanie odkrywa po prostu w miłości. I tutaj może pewien taki mały kontekst tego rękopisu B wspomnę o tyle, że Teresa najpierw pisze o tych różnych powołaniach, które w sobie odkrywa. Powołaniu do głoszenia, do bycia kapłanem, powołaniu do męczeństwa.

Tam nie ma wolności, bo oni myślą, mają myślenie ukształtowane, I właśnie pierwsze, co ja mówię, to właśnie to, że Ty jesteś wolny. I ta miłość też jest kluczem. W sensie, że możesz robić wszystko w Twoim życiu. To nie jest tak, że... Tak jak powiedziałeś na początku, jest tylko jedna droga. Rodzisz się, masz powołania do życia i jesteś powołany do świętości. Z A do B. Ale którą drogą ty pójdziesz, GPS się zmienia. Pan Bóg nie jest tak, że daje ci jedną opcję i koniec. Jak nie spotkasz Kasię wtedy i wtedy, to jest koniec. Nic Cię nie uraduje, nie? Będziesz do końca nieszczęśliwy. Nie jest tak. W kontekście małżeństwa, to jest straszna presja.