Kontekst, który się liczy (Rozmowy o modlitwie #4)

Myślę, że dobrze, że zacząłeś od tej definicji znowu, do której cały czas pewnie będziemy wracać, która mówi o relacji z Bogiem, że modlitwa jest relacją, bo znowu ta metafora relacji dużo nam tutaj wyjaśnia, że kiedy wchodzimy w relację z człowiekiem, no to ta relacja również dotyczy nie tylko momentów spotkania, A przynajmniej jeśli ta relacja ma być bliska czy w jakiś sposób intymna, no to jest jasne, że całe nasze życie jest tutaj włączone i nie jest obojętne co robimy w innym czasie. Już używając takiego może najmocniejszego przykładu, no jeśli ktoś jest w małżeństwie, no to nie jest bez znaczenia, że w czasie kiedy jest poza domem zdradzi żonę i to w ogromny sposób na tą ich relację rzutuje. Tutaj można by to porównać pewnie z sytuacją jakiegoś ciężkiego grzechu, który też odciska się na naszej modlitwie.

Tak, to jest faktycznie dość można powiedzieć drastyczny przykład, ale tak naprawdę samo nasze życie przynosi nam też treści do modlitwy, no bo przecież inaczej spotkam się ze swoim przyjacielem tuż po sprzeczce z sąsiadką, albo tuż po tym jak wygrałem jakąś wielką nagrodę w loterii, albo tuż po tym jak złamałem nogę. I widzimy, że każde wydarzenie w moim życiu będzie miało wpływ na spotkanie z moim przyjacielem. A zatem musi mieć też to moje życie wpływ na spotkanie z samym Panem Bogiem. Ale to działa również w drugą stronę, bo Pan Bóg chce się nam udzielać nie tylko w czasie modlitwy, czy może inaczej, to udzielanie w trakcie modlitwy nie jest po to, żeby nam było miło czy przyjemnie, tylko właśnie po to, żeby w trakcie naszego życia, w tej naszej codzienności, efekty tego spotkania czy owoce tego spotkania były widoczne.