Timothy Snyder. Jak uniknąć skrętu w stronę autorytaryzmu?

Wydaje mi się, że gdyby Clinton wygrała w 2016 roku, to absolutnie zostalibyśmy... Nie wierzę, że partia demokratyczna chciałaby z niego wyjść, ponieważ jest w ten sposób myślenia bardzo mocno obrącowany i zresztą pokonanie Trumpa byłoby pewnego rodzaju potwierdzeniem tej tezy o tej nieuchronności, to znaczy nawet jeśli znajdują się jakieś przeszkody na tej drodze, no to summa summarum jednak ludzie wiedzą. że nie ma innego wyboru, że żyjemy właśnie w tym mimo wszystko najlepszym z możliwych światów i że musimy działać w ramach tych wyznaczonych przesyłek i w związku z tym byłyby duże minusy zwycięstwa Hillary Clinton. Oczywiście prezydent Trumpa była katastrofalna i nie chciałbym tutaj trywializować szkód, które wyrządziła.

Nie mówię też, że cieszę się z tego, że Trump zagrał. Natomiast uważam, że tu nastąpiła dosyć duża zmiana, którą Snyder poniekąd przewidział w epilogu. Były takie zdania, które mocno ze mną zostało. Doświadczyć zniszczenia świata oznacza zobaczyć to po raz pierwszy. Wydaje mi się, że to, że Trump doszedł do władzy w Stanach, to było pewnego rodzaju zniszczenie amerykańskiego świata, zniszczenie tej optymistycznej narracji o tym, że wszystko zawsze będzie dobrze. I pozwoliło to co najmniej części Amerykanów i części establishmentu politycznego zobaczyć ten kraj po raz pierwszy. Dojście Bidena do władzy, z wygrana Bidena i jego zarówno obietnice kampanijne, jak i przepisunięcia po inauguracji pokazują, że jednak ten świat jego oczami jest zupełnie inny niż ten, który obiecywała w 2016 Hillary Clinton.

używając tych dychotomii, czy tych przeciwstawień Snydera. Z jednej strony indywidualizm, z drugiej strony totalitaryzm, z jednej strony równość, z drugiej strony oligarchia. Wydaje mi się, że Clinton nie miałaby tutaj takiego księdza na przywrócenie równości ekonomicznej i nacisk na to, że ten system jednak jest złamany. Oczywiście trudno przewidywać, jak bardzo, jak daleko w tym zakresie pójdzie Biden i na ile szanuje swoje obietnice wyborcze. Natomiast przegłosowany właśnie pakiet pomocowy dla amerykańskiej gospodarki zmagającej się z kryzysem covidowym jest już tak naprawdę dużo ambitniejszy niż cokolwiek, co prezydenci demokratyczni zrobili od 50 lat. Jest dużo ambitniejszy, dużo bardziej zdecydowany niż pakiet ustaw Obamy po kryzysie 2008.