Październik 1956

Natomiast luty, przełom lutego i marca, to jest konstatacja, że on zaczyna podejmować decyzje personalne, zwłaszcza to widać w polityce wewnętrznej, w polityce kulturalnej. Odchodzić od tych podejrzeń o to, że jest szczerym demokratą. No ale pierwsze bilanse, które czyni radio są raczej pozytywne. Bilans polskiego października. Prymas Polski zwolniony z więzienia. Porozumienie z Kościołem. Kołchozy rozwiązany. Rokosowski repatriowany. Oficerowie sowieccy wracają do Rosji. Usunięcie stalinowców. Bermana, Minca, Mazura, Witaszewskiego, Kłosiewicza, Mijala, Łapota.

I kolejna rocznica października i znowu symboliczne komentarze. Druga rocznica polskiego października przynosi ataki na Kościół, usuwanie krzyży ze szkół, zakaz nauczania religii przez zakonników i zakonnice. Pierwsze pogwałcenie porozumienia zawartego przed dwoma laty między Kościołem a państwem. Odwrót od października. Czy to jest nowa faza walki państwa z Kościołem? Albo nowa faza, albo powtórzenie tego, co było po wojnie, przy użyciu oczywiście innego instrumentarium, bo proszę zwrócić uwagę, że mamy do czynienia z taką sytuacją. Gomułka pacyfikuje społeczeństwo, to znaczy wie, że już mu ze strony środowisk w partii, czy poza partią rewizjonistycznych tak zwanych, to znaczy tych wszystkich, które się opowiadają za dalszym procesem demokratyzacji, nic nie grozi.

Wszelkie prawa zastrzeżone. O socjalistycznym charakterze tego państwa jest kościół katolicki. I ta walka sprowadza się nie do tego, żeby kościół zniszczyć czy zakneblować, ale do tego, żeby on znalazł właściwe sobie miejsce. To znaczy, żeby on funkcjonował w takiej ramię, jaką narzuca mu partia, czy władza komunistyczna, czy sam Gomułka. Tutaj się jeszcze nakłada jedna rzecz, mianowicie coś, co można by nazwać rywalizacją pomiędzy Gomułką a Prymasem Wyszyńskim.