Delegowanie a uczenie bezradności

Też tutaj możemy się podzielić doskonałym narzędziem do stosowania, które może zapobiegać temu, o czym wcześniej do tej pory rozmawialiśmy. Ty to Łukasz jesteś prekursorem tego narzędzia, bo ja wiem, że ty je stosujesz w codziennej pracy cały czas. To narzędzie nazywa się Nie przychodź z problemem, przyjdź z opcją. Tak, jak najbardziej. Mamy tutaj też wspólnego kolegę, który lubi omówić krytykuj, ale się zaangażuj. To jest dość podobny tok myślenia. Bardzo serdecznie naszego kolegę pozdrawiamy. Tak, bardzo pozdrawiamy. I jakby to tak chcemy, ale nie chcemy w inny sposób. W ten sposób, że mam problem i co robić, tylko szukamy jednak innego rozwiązania.

A to jest dużo, dużo trudniejsze niż kontrolowanie i takie dyrektywne zarządzanie. I zmierzamy ku końcowi, a ja ku końcowi to już takie małe podsumowanie, myślę, że bardzo krótkie. Jeśli zawsze ratujesz ludzi, to nigdy nie uczysz ich odpowiedzialności. To jest trochę clou naszego spotkania dzisiaj. Piękne motto jako podsumowanie naszej dzisiejszej rozmowy. Ja ci Łukaszu dziękuję jak zwykle za owocne i bardzo takie soczyste wymiany zdań między nami dzisiaj. Tak, to ja ci też Edyto oczywiście dziękuję. Zachęcam wszystkich do subskrybowania nas, oglądania i udostępniania innym.

Tak, i bardzo my do postawienia nam kawy na Buy Coffee, a tym osobom, które nas wspierają na Buy Coffee, subskrybują i też dają nam feedback po naszych odcinkach, bardzo serdecznie dziękujemy. Jest to dla nas ogromne wsparcie i motywacja do dalszego rozwoju. Więc dziękuję Wam za to, że jesteście i nas słuchacie i dziękuję Łukaszu, że z Tobą mogę współtworzyć ten podcast. Dziękuję Edyto i do zobaczenia.