[archiwum] Pisarze mordercy

Dwie nastolatki oskarżone o zabicie kobiety. Doszło do tego dokładnie 22 czerwca 1954 roku w czasie spaceru w parku Christchurch. Juliette Hulme zamordowała wtedy 44-letnią Honoré Parker. Zresztą w zabójstwie pomagała jej najlepsza przyjaciółka i zarazem córka zamordowanej, Pauline Parker. Dziewczyny do zabójstwa wykorzystały cegłę owiniętą w pończochę, którą kilkakrotnie uderzyły matkę Pauline w głowę. Przyjaciółki próbowały jeszcze zmylić śledczych, twierdząc, że Honora Parker spadła z mostu i uderzyła głową o beton. Ich wersja została szybko rozpracowana przez śledczych. W okolicy szyi zamordowanej znaleziono szarpane rany, które nie mogły powstać podczas upadku.

Dodatkowo policjanci znaleźli w parku narzędzie zbrodni, czyli wspomnianą zakrwawioną cegłę. Dodajmy, że w momencie zabójstwa morderczynie miały zaledwie po 16 lat, a zabójstwo było bardzo dokładnie zaplanowaną zbrodnią. Jaki był więc motyw tego bestialstwa? Dziewczyny od młodości cierpiały na bardzo poważne choroby. Juliet na zapalenie kości i szpiku, a Pauline na gruźlicę. To właśnie te przypadłości zdrowotne bardzo je do siebie zbliżyły. Nie rozstawały się praktycznie na krok. W pewnym momencie ich relacja była tak intensywna, że rodziny dziewczynek obawiały się, że Juliet i Pauline są parą. Dlaczego obawiały się? Homoseksualizm w latach 50. w Nowej Zelandii był uważany za chorobę psychiczną.

W 1954 roku małżeństwo rodziców Juliet rozpadło się. No i dlatego Juliet ze względu na swoje problemy zdrowotne miała wyjechać do RPA. Zupełnie inny kontynent. Pół świata dalej. Nastolatki były zrozpaczone takim obrotem spraw, no i nadchodzącym rozstaniem. Dodatkowo wiedziały, że matka Pauline nie pozwoli swojej córce wyjechać z koleżanką do RPA. Dlatego postanowiły usunąć osobę, która stała na ich drodze do szczęścia. Po morderstwie, które miało wyglądać na wypadek, planowały dotrzeć do USA, gdzie chciały pracować jako scenarzystki w przemyśle filmowym. Ewidentnie tutaj już wszystko miały zaplanowane. Ostatecznie

więzienie rozdzieliło nierozłączną parę. Po pierwsze spędzały wyrok w różnych placówkach, a potem życie rozłączyło je już na dobre. Pauline Parker zrozumiała jak poważnej zbrodni się dopuściła i przez ponad 40 lat izolowała się od ludzi. W końcu zmieniła tożsamość i w 96 roku wróciła do Anglii. Za to Juliette Hulme, jak już wiecie, została popularną pisarką znaną jako Ampery. A historia mordujących nastolatek stała się inspiracją dla wielu filmów i sztuk teatralnych. Chyba najpopularniejszą produkcją jest nominowany do Oscara film z 1994 roku pod tytułem Niebiańskie istoty.