Rok 1987
Zgodnie z obietnicą, dziś czas na kolejny odcinek retro, w którym przyjrzymy się najlepszym - naszym zdaniem - grom wydanym po raz pierwszy w 1987 roku. Nie zabraknie niespodzianek i to już na starcie.
Trzeba wykazać się zręcznością. i zdobywać zaklęcia kolejne, które pozwolą przejść na następne etapy. Tych etapów jest chyba dziewięć, ale tu ja się mogę mylić. Bardzo ciekawy tytuł, oczywiście dość eklektyczny, nie mówię, że macie rzucać wszystko i grać, natomiast ja wtedy bawiłem się w ranę świetnie i jak już powtarzam, skończyłem bez żadnych kodów, znałem na pamięć w zasadzie mapy gry i cóż, Bardzo polecam, żeby sprawdzić. Niekoniecznie, żeby kończyć, ale żeby zerknąć na ten tytuł. Chyba wyszedł też na Atari ST. Ja grałem w 8-bitowe wersje i na 8-bitach się prezentowało świetnie.
Jak na tamte czasy oczywiście na Atari ST, podejrzewam, prezentuje się jeszcze lepiej. Tak, właśnie patrzę na ten tytuł, bo chciałem zobaczyć, czy może, może po screenshotach gdzieś tam jakaś lampka się zapali, ale nie. I faktycznie jest wersja na Atari ST i z tego co widzę, tylko jeśli chodzi o 16-bitowe platformy, to było na Atari ST, ale co ciekawe nie było na Amidze. Bardzo ciekawe. Gdyby ona była, to bym grał później znowu, ale nie było. Runy w furtarku tu widzę przerobione. Tak, tak. To taki znajomy dla mnie element. Nie grałem w to. Powiem szczerze, jestem zaskoczony. Nigdy w życiu chyba na oczy tego nie widziałem. No bo nie miałeś do czynienia może z ZX Spectrum.
Ale wtopa! Modyfikuję moją listę. Ale wtopa! Jezus Maria! Bo ja grałem w... Jezu, ale w to... Przepraszam, moja wtopa. Moja wtopa. O Jezus, jak mogłem. Zmieniam. W cuk. Ja grałem później w Dungeon Mastera. Oczywiście, bo to pierwsze Atari ST wyszło, nie? Grałem w wersję PC-tową, ona w ogóle jakoś późno wyszła, chyba 91 albo drugi rok dopiero. Ale muszę powiedzieć jedną rzecz, bo ja widziałem ten tytuł w prasie. Okropne screeny, wszystko szaro-bure, bo tam chyba ani grama kolorowych ścian nie było w tej jedynce.
I otwierające się drzwi do podziemi. Wow, jakie to robiło wrażenie. Ja muszę zmodyfikować moją listę. Boże, jak mogłem zapomnieć o jednej z najważniejszych gier w moim życiu. Jezus Maria. Bo to grałem w Namidza, to w 87 na ST wyszło, Namidza w 88. Właśnie dość nietypowa sprawa, że to pierwsza wersja na Atari ST to był w ogóle jakiś bestseller. Czytałem sobie trochę o tej grze. Jak to zostało przyjęte, no to na Atari ST to był absolutny bestseller. Raczej nie system seller, ale jednak mogli się poszczycić atarowcy przez długi czas właśnie grą, która generalnie była dostępna tylko tam. mówię tutaj o 16-bitowych platformach oczywiście. Dobra, to chyba wywalę ten tytuł.
Możliwość ścięcia głowy przeciwnikowi i zakończenia walki przedwcześnie. Inspiracja ewidentna konanym barbarzyńcom. i Conanem Niszczycielem. I wprowadzenie później do części drugiej, która moim zdaniem była Dungeon of Drugs, która była naprawdę bardzo ciekawym pomysłem. I przy okazji tych barbarzyńców w 1987 roku wyszło więcej, bo też firma Psygnosis wydała swojego barbarzyńca na Atari ST Commodore 64 ZX Spectrum i Amiga, który był oparty Był taką grą przygodowo-zręcznościową, opartą na ikonkach w ogóle. Ikonkami się sterowało. Ale ja wolałem tę wersję od firmy Palace Software, czyli piękną bijatykę albo z komputerem, albo z drugim graczem.
No, więc z Barbarianem było troszkę podobnie, ale u mnie ten tytuł to nie wsadziłbym go. Nie wiem, czy by się nawet w dwudziesty u mnie zmieścił, powiem ci szczerze. Dużo czasu z nim spędziłem. Mam takie wspomnienia, że odpalałem to jeszcze na komodorku i generalnie pograłem chwilę i następna. Ja grałem w kółko. Przechodziłem całą grę, bo tam można przejść grę i znowu, i znowu. I coraz to chyba w wyższych poziomach trudności. To była gra marzenia polskich atarowców. bo chodziły plotki podsysane przez pisma komputerowe, tak jak bajtek, że wyszedł, że jest barbarzyńca na Atari i ludzie pytali się na giełdach, gdzie na Atari jest barbarzyńca, a tak naprawdę dopiero chyba w latach dwutysięcznych polscy programiści stworzyli odpowiednik barbarzyńcy na małego Atari.
No ciekawe, co opowiadasz. W życiu nie słyszałem takiej plotki, ale też... Nie, to nie plotka, to jest fakt. Ale nie chodzi mi o to, że Barbarian był na Atari, tylko wtedy jakoś specjalnie się atarową sceną mnie interesowała. Nie, chyba w bajtku była lista przebojów i tam był Barbarzyńca i zaznaczony w rubryce, że jest na Atari. To wystarczyło, żeby podsycić... takie emocje wśród graczy, no bo nie było żadnych innych źródeł. Było tylko albo prasa, albo dopytywanie się do kolegi. A wystarczy, że ktoś puścił plotkę. O, widziałem na giełdzie w Katowicach jeden gość ma barbarzyńcę na Atari. No i już była wycieczka na giełdę do Katowic i tam, nie, nie, to nie u mnie, to w Lublinie. I później... jazda po Polsce.
Znaczy ja tak nie robiłem akurat, ale słyszałem o koledze, który spędził dużo czasu poszukując wersji gry Barbarzyńca na Atari w końcu rozumiejąc, że ta gra nigdy nie wyszła. Znaczy wówczas nie wyszła. Okej. Coś jeszcze do dodania? Nie, nie, nie. Już tak. Bo tak musimy... Jezus Maria się rozgaduje. Mam mało czasu. Dobra, dobra, dobra. Już teraz będą... Tytuł i koniec. Tytuł i koniec. Patrzę na zegar i faktycznie musimy troszkę przyspieszyć. U mnie miejsce dziewiąte. Gra, której u Ciebie na pewno nie będzie. Police Quest. Żeby było ciekawiej, wersja z 1987 roku dla mnie kompletnie nie istniała. O ile takie gry jak Lary, no to spoko, ale Police Quest nie. Natomiast zakochałem się w Police Quest w remake'u, który ukazał się chyba w 1992 roku.
Chyba cztery czy pięć części. Cztery potem SWAT z tego zrobili serię. Patrzę teraz szybciutko na daty wydania. 1987 Amiga, DOS, czyli PeCet, 1988 Atari ST, no i oczywiście później już ten remake. W każdym razie dla mnie gra ważna i jest tu tylko wspomniana głównie dzięki temu, że chciałem po prostu ją wyróżnić, że była. Bo jedynka w wersji VGA kiedyś zrobiła na mnie ogromne wrażenie, ale nie ma szans, żeby w 1992 roku ta gra wylądowała na liście. Teraz Ty, Rysław. Ósme miejsce u mnie. U mnie na miejscu ósmym jest gra, która na pewno u Ciebie będzie wyżej.
No trochę więcej było tych wersji. Jeszcze DOS, Amiga, Atari ST. Tak, tak, ale moim zdaniem Commodore'owa to jest ta. Wyobraź sobie, w 2008 roku to na Wii nawet wyszło. O, to nie wiedziałem. No, ciekawe, nie? No. Na Game Boya była? Jakaś konwersja na NESa? No, masz ewidentne, masz ewidentnie dużo miłości do tej firmy. Dobre gry robili. Dobre gry robili. Bo to już druga gra, którą wymieniłeś tej firmy. Dziś. U mnie na miejscu szóstym gra, z której na pewno u Ciebie nie będzie, bo już kiedyś po prostu wyraziłeś swoją opinię, że kompletnie Ci to nie leżało.
I obijało się coś o uszy, że istnieje taka gra. Była też taka gra Seven Cities of Gold na Atari, która też samym tytułem budziła emocje tutaj piraci. No tak, jedna z ważniejszych gier wydaje mi się w ogóle w historii, bo wydaje mi się, że to jest taki pierwszy też tytuł, który tak dobrze wprowadza otwarty świat i wolność. naszych przedsięwzięć. Możemy zająć się handlowaniem. Oczywiście wcześniej był też Elite. Czyli latamy sobie w kosmosie i wykonujemy podobne misje, co w Piratach. Możemy też być handlarzem, piratem, kimkolwiek innym, no ale Piraci jednak mieli tę grafikę bardziej działającą na wyobraźnię, bo Elite to kilka tam
Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Zgodnie z obietnicą, dziś czas na kolejny odcinek retro, w którym przyjrzymy się najlepszym - naszym zdaniem - grom wydanym po raz pierwszy w 1987 roku. Nie zabraknie niespodzianek i to już na starcie.