Mentionsy Mentionsy
Rysław i UV - GRUV
Rysław i UV - GRUV

Rok 1987

29.07.2025 ·1 godz 41 min

Zgodnie z obietnicą, dziś czas na kolejny odcinek retro, w którym przyjrzymy się najlepszym - naszym zdaniem - grom wydanym po raz pierwszy w 1987 roku. Nie zabraknie niespodzianek i to już na starcie.

Jak na tamte czasy oczywiście na Atari ST, podejrzewam, prezentuje się jeszcze lepiej. Tak, właśnie patrzę na ten tytuł, bo chciałem zobaczyć, czy może, może po screenshotach gdzieś tam jakaś lampka się zapali, ale nie. I faktycznie jest wersja na Atari ST i z tego co widzę, tylko jeśli chodzi o 16-bitowe platformy, to było na Atari ST, ale co ciekawe nie było na Amidze. Bardzo ciekawe. Gdyby ona była, to bym grał później znowu, ale nie było. Runy w furtarku tu widzę przerobione. Tak, tak. To taki znajomy dla mnie element. Nie grałem w to. Powiem szczerze, jestem zaskoczony. Nigdy w życiu chyba na oczy tego nie widziałem. No bo nie miałeś do czynienia może z ZX Spectrum.

To była gra na jednej dyskietce, ale wymagała jednego megabajta pamięci na midze przynajmniej. No to właśnie był Dungeon Master od firmy FTL, Faster Than Light. Później był oczywiście też oprócz Chaos Strikes Back w 90-tych latach już Dungeon Master 2. Moim zdaniem fajny, ciekawy, ale nie robił już takiego wrażenia pierwotnie jak pierwszy Dungeon Master. Z tych wszystkich takich późniejszych crawlerów, to które gra Ci najbardziej się działa? No Beholdery chyba wiesz, Beholder 2 szczególnie. Black Crypt bardzo lubiłem, skończyłem go w wersji Amigowej. Były jeszcze Abandoned Places na Amigę chociażby, dużo tego było. Czy Black Crypt znajdzie się u Ciebie w jakieś dziesiące w późniejszych latach?

Wings of Fury. Ja ją doceniam, tylko po prostu ona jest dla mnie za trudna. Ona jest dla mnie za trudna. Nie, ona już nie przesadza. Była dobrze. Jak ją zobaczyłem po raz pierwszy na midze 500 mojego kumpla, to byłem w szoku. Taka grafika, startowanie z lotniskowca, później przejąłem joystick i od razu się rozbiłem. Więc nigdy Wings of Fury mi nie leżała po prostu. Natomiast lubiłem patrzeć, jak osoba, która umie w to grać, rozwala te przeciwników, myśliwce, bombarduje tę wysepkę itd. To się dzieje chyba podczas II wojny światowej. Wcielamy się w pilota amerykańskiego myśliwca, to chyba Mustang był, z tego co pamiętam, ale ja się nie znam na sprzęcie wojskowym, więc ktoś może mnie ewentualnie poprawić, ale wydaje mi się, że Mustang.

Niebieskie niebo jest jak najbardziej. Na 100%. Na Amidze jest. Na Amidze, tak. Na Commodore'ze czarny ekran. Ale nie wiedziałem, że jest wersja Commodore'owa. Ja to grałem na Amidze. Doceniam bardzo, mówię, jak zobaczyłem, to mi się zaświeciły oczy, natomiast sobie nie radziłem ze sterowaniem po prostu. Szczególnie z tym lądowaniem. Ja się zawsze rozbijałem, więc nie grałem. No nie była to łatwa gra, ale kwestia, wiesz co, takiego... Czasami jak... uczysz się jakiejś mechaniki, to w końcu stajesz się w niej dobry. I w pewnym momencie, po prostu jak się dużo grało w Wings of Fury, to można było się perfekcyjnie nauczyć lądować na tym lotniskowcu. To w ogóle było fajne, bo jak lądowałeś, to jeszcze cię musiała ta lina złapać, która cię hamowała.

Fenomenalna gra. Z ogromną rozkoszą, naprawdę z ogromną rozkoszą, będę przebitki do tego nagrywać. Od razu sobie przypomnę to wszystko. Może nawet spróbuję zarejestrować podejście do lądowania po latach, bo kupy czasu nie grałem w to Wings of Fury. Natomiast jeszcze tak kończąc, patrzę się właśnie na screenshoty. Na Amidze było niebieskie niebo, na Amstradzie było niebieskie niebo. W sensie kolorowe po prostu. Nawet chmurki były. Natomiast wersja na Commodora nie. Dosowe w DOSie też nie było. Only Amiga makes it possible. Dobra. Tyle.

Jak ktoś kiedyś próbował przetłumaczyć, żeby tą literację zachować. No, to jest, oczywiście nie grałem w 87, grałem w 89 i uwaga, mieliśmy oryginał tej gry na Amigę. Mieliśmy oryginał tej gry, gra była na jednej dyskietce, to jeszcze ta wersja z bardzo prostą grafiką, nie ta wersja AGS, która wyszła w 92 lub 3, która była wtedy już na pięciu dyskietkach na Amidze i bez twardego dysku nie podchodź. A tutaj działało szybko, schludnie. Trzeba najpierw było przejść specjalny test sprawdzający, czy mamy 18 lat, bo ta gra była od lat 18. Tam był quiz normalnie. Wkładało się dyskietkę i był quiz.

Oni są chyba 69. rocznik, wydaje mi się. Bardzo ważna dla mnie gra. Dlatego tak wysoko. Po prostu prawie na podium się załapało. No prawie tak. Było, nie było. Podium. Podium twoje, Rysław. Zacznijmy od trzeciego miejsca. Na podium jest gra, która u ciebie jest wyżej. Czyli ci piraci nieszczęśli. Lubię Piratów, ale ja wtedy nie grałem w Piratów, bo nie miałem jak grać w Piratów, bo to była gra tylko na stację dysków na Commodore 64. Ja dopiero w Piratów zagrałem na Amidze, a najbardziej lubiłem wersję Gold w ogóle Piratów, czyli to 93 i 4 rok, taki remaster. Nie no, remake z prawdziwego zdarzenia to był. Tak remake, no tam były i filmiki były, i lepsza grafika.

Że jednak podwyższona rozdzielczość. Wydaje mi się, ale nie będę się kłócił. Teraz bazuję znów na wspomnieniach. Mogę się oczywiście mylić, ale wydaje mi się, że tam była podwyższona rozdzielczość. A w Gold, w tym, w tym. A to tak. To tam chyba tak. No nie, no to w tym standardowym, no to zapomnij. To była CGA chyba w ogóle. Na PC to ta gra średnio wyglądała. Tu na Commodore żyjąc też lepiej. Najładniej wyglądała na Amidze. Bo pamiętam, że portrety pań na przykład, które były, były dużo ładniejsze na Amidze niż na Commodore. Ale pierwsza wersja w ogóle na Commodore'a powstała chyba, nie? I chyba na Apple'a. Możliwe, nie wiem, ale wydaje mi się, że Commodore był też jako pierwsza. Poczekaj, zobaczę. Wydaje mi się, że ona była na Apple'a dwójkę.

Były takie levele, gdzie po prostu wspinaliśmy się do góry. Był też las. No świetna gra. Duże wrażenie na mnie wtedy zrobiła. Tytuł, który musiał się w takim zestawieniu moim znaleźć. Bardzo chciałbym zagrać w jakąś wersję na konsolach teraz, no ale... Zagrasz za miesiąc. No, ale to już jest coś innego, mimo że to też Sega wydaje, nie? Bo ten pierwszy Shinobi to była gra z Segi. Tutaj jeszcze tak wspomnę, bo pewnie tego już nie będzie na mojej liście. Była później taka gra, jeszcze nazywała się Shadow Dancer. Tak, ona na Midze była też, z wilkiem. To bardzo podobna gra w tym samym stylu, tylko mieliśmy tym razem towarzysza w postaci białego wilka, nie Geralta, któremu mogliśmy wydawać rozkazy, bo jeżeli na przykład ktoś do nas strzelał, mogliśmy polecić temu wilkowi, żeby on zaatakował przeciwnika, przez co on przez chwilę szamotali się, no i my mogliśmy podejść i załatwić tego typa.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.