Mentionsy Mentionsy
Rozmowy Gramatyki
Rozmowy Gramatyki

JESTEM AUTOBUSOWYM FREAKIEM - Adrian Rzytki | Rozmowy Gramatyki

12.03.2026 ·39 min 27 s

Kolejnym gościem podcastu „Rozmowy Gramatyki” jest Adrian Rzytki – kierowca autobusu itwórca internetowy, który swoją pasją do komunikacji miejskiej zainteresował tysiące osób.W rozmowie pojawia się historia, która zaczęła się bardzo zwyczajnie. Kilka nagrań z pracy,pokazujących codzienność za kierownicą trolejbusu, szybko przyciągnęło uwagę widzów, apotem także mediów. Adrian opowiada o tym, skąd wzięła się jego fascynacja komunikacjąpubliczną oraz jak wygląda praca kierowcy od środka. To także rozmowa o tym, że rzeczy,które mijamy każdego dnia, mogą stać się inspiracją do opowiadania historii - wystarczytylko spojrzeć na nie z innej perspektywy.Przygotujcie się na rozmowę o pasji, codzienności i o tym, jak zwykła droga przez miastopotrafi zamienić się w coś znacznie ciekawszego.

Tychy, tak z twojej perspektywy, mają dla młodych wystarczającą ofertę? Szczerze? Kiedyś nie. Teraz uważam, że tak. Czyli pasażerowie, którzy jadą z tobą, to czatują, kiedy będziesz jechał autobusem? Mam taką ekipę, która zawsze na mnie czatuje, bo wiedzą jaką linią jeżdżę, wiedzą jaką brygadą, czyli o których godzinach mniej więcej. To jest najlepsze, że takie głupoty na tym internecie najlepiej się wybijają, każdorazowo. Wiesz co, zaczynałem wątpić, czy powinienem mieć profil na TikToku. Jeżeli masz jakąś swoją społeczność, która tak czy siak chce cię oglądać, to możesz mówić o tym, że pijesz pyszną wodę. I oni też są zachwyceni, zapytają jaka to jest woda. A jaką masz społeczność? Tak liczbowo patrząc. Ze wszystkich kanałów?

To był twój pomysł na to, żeby zaistnieć na takiej platformie jak TikTok? Nie, to nie był w ogóle mój pomysł. To się urodziło tak całkowicie naturalnie, można powiedzieć. Zawsze chciałem tworzyć w internecie, zawsze chciałem być kierowcą i trolejbusu i autobusu. No i tak pomyślałem, czemu nie połączyć jednego z drugim. Po prostu zacząłem o tym nagrywać. Właśnie z racji tego, że mamy tylko w trzech miastach w Polsce trolejbusy, mówię, a dobra, będę pierwszy. Ale wcześniej już byłeś na TikToku. Byłem, byłem, tak. Od 2020 roku już byłem na TikToku, jak zaczęła się pandemia, wtedy zacząłem nagrywać taki content, no bardziej powiedzmy humorystyczny, komediowy, żeby troszkę tych ludzi odciągnąć od tych złych myśli w czasie pandemii, a w zasadzie na samym początku. No dobra, a potem jednak wybrałeś trolejbus.

Tak. I te całe opowieści o trolejbusach dały ci dużą popularność. Ogromną, największą chyba, no trzeba to przyznać, że największą. To było zaplanowane od a do z? Czy to był przypadek? Nie, to był całkowity przypadek. Po prostu wyjąłem telefon pewnego dnia jak już zacząłem pracę. Nagrałem jeden, drugi, piąty, dziesiąty. Nagle zaczęły się do mnie odzywać telewizje, Piotr Kupicha i no sami wiecie jak już dalej było. Niesamowite, że tak w sumie proste rzeczy z pozoru wydaje się normalne. Codzienne tak naprawdę, bo wszyscy mijamy ciągle te pojazdy, nieważne czy to trolejbus czy autobus. Jednak jak mieszka się w mieście jak Tychy, no to mamy z tym do czynienia na co dzień i co chwilę tak naprawdę. A jak byś wytłumaczył ten fenomen takiego zainteresowania komunikacją publiczną?

Ostatnio były prezentowane nowe pojazdy tyskich linii trolejbusowych, nowe trolejbusy i ja byłem zaskoczony, że w sobotę, kiedy było dość chłodno, całkiem sporo ludzi przyszło, żeby pooglądać, porobić zdjęcia. Jest coś niesamowitego w takim przywiązaniu, ale też zainteresowaniu komunikacją publiczną tymi pojazdami. Ja powiem tak, ze swojej perspektywy mnie z góry zawsze interesowały takie eventy, z racji tego, że to po prostu była moja pasja. Ja mam nawet trolejbus wydzierany tutaj na ręce. Więc każdorazowo, kiedy coś się działo, jakaś premiera autobusów, trolejbusów, to ja tam byłem pierwszy. Nie ze względu na gadżety, jak niektórzy, ale po prostu ze względu na to, żeby móc zobaczyć i doświadczyć tych nowych pojazdów, wsiąść sobie do kabiny, podotykać przycisków, jak to na małego Adriana przystało i z jego zajawką.

Dobra. O Tychach porozmawiajmy, bo w tym roku Tychy mają 75 lat nadania praw miejskich, ale oczywiście to jest tylko taka... jeden z setupów rozwoju tego miasta, bo oczywiście Tychy są o wiele starsze. Jak popatrzymy na rozwój przemysłu, to Browar 1629, niebawem będzie też okrągła rocznica. Poszczególne dzielnice Katowic, dzielnice Tychów, takie jak na przykład Wartogłowiec, czy Cielmice, czy Wilkowie są o wiele starsze. Natomiast ten rok jest wyjątkowy, 75 lat nadania praw miejskich. Dla ciebie Tychy to co to za miejsce w sensie takiego emocjonalnego związku? No mój dom po prostu. Ja się tutaj wychowałem, żyłem w Tychach tak naprawdę przez 20 lat, no bo już od paru lat w Tychach nie mieszkam.

Z tym, że mieszka tutaj cała moja rodzina. Także Tychy są dla mnie moim domem, tutaj są moje szkoły i szczerze przyznam, że ja nawet z ogromnym sentymentem kiedy, bo ja też jeżdżę właśnie autobusem przez Tychy, no to zawsze z ogromnym sentymentem sobie patrzę na te miejsca, do których niegdyś uczęszczałem dzień w dzień, typu szkoła podstawowa numer 17, więc pozdrawiam wszystkich ze szkoły. Przyznajesz się, czyli było dobrze. Przyznaję się. Było dobrze, tak. Ja Tychy uwielbiam. To jest jedno z moich ulubionych miejsc na świecie i jeżeli miałbym wymienić jakieś trzy, do których zawsze chętnie będę wracać, to to są Tychy. Szczerze. I co jeszcze jest w tej lidze tych miast, do których byś jeszcze wrócił? No Warszawa na pewno, bo tam właśnie mieszkałem przez pięć lat i chyba Katowice nasze sąsiednie.

Mhm. No to całkiem taka dobra konkurencja. No i Dubaj, no w Dubaju też fajnie było, co będę mówić. No dokładnie, Tychy, Dubaj, to jedna liga. No raczej. My też mamy Burj Khalifa, żyrafę przecież. No przecież. I tam się spotykamy. No raczej. Niektórzy tu przyjeżdżają specjalnie, żeby zobaczyć naszą żyrafę. No właśnie. To jest nasz bardzo ważny monument. No dobra, ale wiesz, perspektywa młodych ludzi, bo trochę od tego zaczęliśmy. Na TikToku są młodzi, to ich trzeba zainteresować. Tychy... Nie tylko. Nie tylko? Tychy, tak z twojej perspektywy, mają dla młodych wystarczającą ofertę? Szczerze? Kiedyś nie. Teraz uważam, że tak. Ale co to jest takiego? Tak się zastanawiam.

Wiesz, bo to jest tak, że często ze współpracownikami rozmawiamy o tym, że żeby miasto miało przyszłość, no to muszą być młodzi ludzie. Tak. Pytanie, jak ich ściągnąć, żeby chcieli zostać w Tychach? No oczywiście mieszkania. Sposób spędzania wolnego czasu. No ale tu znowu, żyjemy w metropolii. Przejechać z Tychów do Katowic to jest kilkanaście minut. W Katowicach można tak naprawdę te swoje potrzeby wszystkie spełnić. Na Staromiejskiej, no w wielu miejscach. W Katowicach, ale też w innych miastach. Czyli to nie jest to, że my musimy w Tychach stworzyć dokładnie to samo, co jest w Katowicach. No ale co zrobić, żeby ci młodzi ludzie jednak chcieli tutaj być? No ja myślę, że przede wszystkim takie wydarzenia kulturalne są bardzo ważne. No kiedyś na przykład tych Dni Tyskich nie było, prawda?

Przez wiele lat. Ile lat nie było Dni Tyskich? No od pandemii. No właśnie. Od pandemii nie było Dni Tyskich. No nie działo się nic takiego, szczerze przyznam, co mogłoby przyciągać mnie wtedy też do Tychów. Bo ja też poniekąd dlatego uciekałem do Warszawy czy do Katowic, żeby mieć dla siebie jakieś takie... No stary nie jestem, ale dla wtedy jeszcze młodszego mnie to było dość istotne, żeby mieć ze znajomymi jakiś fajny punkt zaczepienia typu, nie wiem, pójdziemy sobie gdzieś... Nawet do Silesii, powiedzmy, do galerii, tak? To dla młodych ludzi zawsze było coś. My tutaj nie mieliśmy wcześniej takiej galerii. Była jedna, no był to City Point, ale umówmy się, dość mała, prawda? No wszystko się zmienia. No wszystko się zmienia i dlatego mówię, że na przestrzeni lat Tychy się tak bardzo rozbudowały, tu się tak dużo zmieniło.

Dlaczego tak? Nie wiem. Nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie. Po prostu tak mam. Nie chce mi się siedzieć i scrollować tych TikToków najzwyczajniej w świecie i też przyznam szczerze, że muszę się trochę bardziej za to zabrać, bo w ostatnim czasie bardzo mało na TikToku nagrywam i już mam kilka wiadomości płaczliwych w moim kierunku, dlaczego mnie nie ma. Proszę. A masz takie poczucie, że te media społecznościowe tak trochę ogłupiają ludzi? Bardzo ogłupiają ludzi. Nawet jak widzę to, co się dzieje, te live'y wszystkie, które tam ludzie tworzą. Przecież różne grupy społeczne, że tak powiem, mają oczywiście dostęp do internetu i różne rzeczy się tam dzieją. Jak widzę live'y i jeszcze jak ludzie nad tym zarabiają przede wszystkim, tylko i wyłącznie dlatego, że robią coś kontrowersyjnego, slash patologicznego też możemy tak po prostu to nazwać szczerze i zarabiają kupek kasy, to mi się po prostu nawet odechciewa trochę być tym twórcą internetowym, jak ja widzę coś takiego.

Że taka patologia się świetnie klika i przyjmuje. A kiedy ty chcesz dać coś fajnego tym ludziom, jakąś taką ciekawostkę, chociażby właśnie o tych trolejbusach. W życiu bym nie miał takich... Mówimy o tym, że mam dobre zasięgi na temat trolejbusów czy tamtego transportu ogólnie. Nigdy w życiu bym ich nie przebił zasięgami, trolejbusami versus to, co robią oni. Nie ma szans. Powiedziałeś, że kontrowersja pomaga w robieniu zasięgu w mediach społecznościowych, ale mimo wszystko tobie udaje się bez tych kontrowersyjnych. Piotr Kupicha nie był kontrowersyjny. Jaka była historia tego waszego wspólnego śpiewania? No Kupicha raczej nie jest kontrowersyjny. Pozdrawiamy go serdecznie. Jaka była historia? No też TikTok. Też TikTok. Zostałem po prostu nagrany podczas śpiewania jednej z jego piosenek.

A że dość dobrze wychodzi mi naśladowanie jego głosu, to podchwyciły to prawie wszystkie największe polskie media i skontaktowaliśmy się ze sobą, zaczęliśmy działać i się kumplujemy do tej pory. I w trolejbusie też się spotkaliście? W trolejbusie też śpiewaliśmy, tak. Czyli to też promocja miasta była? No też promocja miasta, jak najbardziej. Tychy były wszędzie w tle. Był trolejbus, byłem ja. Mówiliśmy o Tychach zresztą wtedy jeszcze u mnie w mieszkaniu, bo akurat mieszkałem jeszcze wtedy w Tychach na osiedlu G. To tam też nagrywaliśmy sety do Dzień Dobry TVN. Niesamowite, że właśnie popularność można zyskać takimi działaniami. To co powiedziałeś, przypadkowy film. Który potem generuje zasięgi i zaczynają się interesować media, które robią z tego już poważną informację.

Kiedy w zeszłym roku po raz pierwszy w czerwcu odbył się na stadionie w Tychach mecz właśnie youtuberów, to na ten mecz przyjechało 9 tysięcy ludzi z różnych stron Polski. W tym roku znowu będzie ten mecz. Już są zapowiedzi na YouTubie. Ekipa kontra youtuberzy. I już teraz mówią, że prawdopodobnie wypełnią cały ten stadion. To jest zupełnie inna rzeczywistość niż ta, do której jesteśmy przyzwyczajeni. I zupełnie mnie nie dziwi, że ci nastolatkowie, którzy przyjeżdżają z całej Polski, żeby zobaczyć swoich idoli, Mówią, że oni chcieliby być tacy jak oni, bo co więcej, to jest bardzo możliwe. To znaczy prawie każdy dzisiaj, mając telefon, może stać się jednym z tych youtuberów influencerów, chociaż trzeba mieć naprawdę pomysł na siebie, bo to nie jest tak, że każdy stanie się... Teraz już też nie jest tak łatwo, jak było jeszcze 5 lat temu.

Na pewno. Jeżeli mówimy o TikToku na przykład. To co wtedy było łatwiejsze, że dopiero startował i... Tak, bo kiedyś ta aplikacja nazywała się zupełnie inaczej niż TikTok Musical.ly chyba coś takiego, jakoś tak to było. TikTok dopiero startował. Więc no też z góry był tak zaprogramowany powiedzmy, że po prostu te niektóre profile mocno boostował. Dawał większe zasięgi, żeby ludzie do tego docierali. No a teraz już mamy rok 2026. Ja myślę, że już mamy tylu TikTokerów i influencerów z tych różnych platform, że... No chyba, że jest taka jedna, przytoczę ją tutaj, Sandra Dziura. Ona w ostatnim czasie po prostu rozwaliła TikToka. Ona się pojawiła, słuchajcie, ja wiem, 3-4 miesiące temu, a ją śledzi już na ten moment chyba prawie milion osób.

To kilka trudnych, krótkich pytań i krótkich odpowiedzi. Zgadzasz się? Damy radę. No to super. Trzy słowa, które opisują Tychy bez siemy. Nowoczesne, zielone, przyjazne. Co jest trudniejsze? 60 sekund w rolce czy 30 minut w podcaście? 60 sekund w rolce. To następne pytanie. Spontan czy scenariusz? Spontan. Autentyczność czy perfekcyjny montaż? Autentyczność. Okej, no to tyle z takich krótkich pytań, ale jeszcze na koniec, a właściwie nie na koniec, ale po prostu jeszcze jedno pytanie, bo jak tak sobie przypomniałem, że jesteś kierowcą komunikacji publicznej, to sobie myślę, że to jest coś niezwykłego. Jak byłem mały, to też właściwie chciałem być kierowcą takiego jakiegoś olbrzymiego pojazdu.

Dlaczego ciężej? Tak naprawdę w autobusie wsiadasz i jedziesz. Zrobisz rano OC, sprawdzisz olej, to jest tyle. Jak czegoś brakuje, to dolewasz i dziękuję bardzo. A w trolejbusie trzeba sprawdzić wkładki w pantografach przede wszystkim. Trzeba wymienić wkładki w pantografach, jeżeli jest taka pogoda. JESTEM AUTOBUSOWYM FREAKIEM I trzeba wychodzić z młotkiem, rąbać tym młotkiem tam po tych wkładkach, wymieniać to. To naprawdę nie jest prosta praca. Nie zdawałem sobie sprawy z tego, że to jest coś więcej niż tylko jeżdżenie. Poważnie. Naprawdę o wiele trudniej jeździ się trolejbusem, to jest ze względu na to, że trzeba uważać na urządzenia, które są nad nami, czyli sieć, zwrotnice, wszystkie inne tego typu.

Trzeba to zmieniać, trzeba wiedzieć, w którym kierunku Dobrze musi być to ustawione. Także to nie jest tak jak w autobusie, że jadę i tylko patrzę w sumie na ruch na drodze. Jest jeszcze mnóstwo innych rzeczy, o których trzeba pamiętać. To zupełnie sobie nie zdawałem sprawy z tego, że to jest trudniejsze. Jest. Myślę, że te pierwsze trollejbusy były jeszcze bardziej skomplikowane albo inaczej jeszcze bardziej wymagały takiej ciężkiej fizycznej pracy. Dokładnie. Tym bardziej, że zdarzało się dość często, że na przykład szelki spadały z trakcji i trzeba było wyjść i to naprawić. Dzisiaj to się dzieje rzadziej. Co więcej, są w tych trolejbusach akumulatory, więc można przejechać dalej. No teraz z automatu też tak naprawdę te pantografy się składają, kiedy wypadną z sieci, a kiedyś to nie było tak fajnie. Czyli jest jeszcze druga strona takiej pracy takiego kierowcy i pewne obowiązki, które się z tym wiążą, bo tak naprawdę pewnie często nie zastanawiamy się nad tym, jak wsiadamy i tyle, i jedziemy.

Światła raczej wtedy współgrają z pojazdami nadjeżdżającymi do nich, więc nie ma z tym problemu, ale no w szczytowych bywa różnie. W ciągu dnia ile kilometrów robisz? No tak w ciągu całej mojej zmiany to 200 autobusem robię kilometrów. W ciągu ośmiu godzin, tak? No dziewięć i pół. Dziewięć i pół? Dziewięć i pół. Okej, ale to jest tak, że przejeżdżasz trasę. Ile ona ma w całości? Siedem, osiem, osiem. Siedem, osiem, osiem. Ja zaczynam na Mysłowicach, jadę przez Tychy i od razu zawracam na Mysłowice, bo tutaj nie mam końcowego. No to to jest czterdzieści dziewięć coś, niecałe pięćdziesiąt kilometrów. To ile czasu potrzebujesz, żeby przejechać te pięćdziesiąt? Godzinę pięćdziesiąt plus minus.

Ale ja to bardzo lubię, bo są zwolennicy linii stałych, tak jak ja, i są zwolennicy jeżdżenia ciągle gdzieś indziej. Ja bardzo sobie doceniam to, że jeżdżę jedną linią, bo mam też przede wszystkim bardzo fajną ekipę, bo ja rzeczywiście wożę głównie ciągle tych samych ludzi. O tych samych porach jadą do pracy, wracają z pracy ze mną, tutaj na zakupy, tu po dzieci czy coś. I już z niektórymi jestem nawet na ty normalnie, sobie mówimy o cześć, cześć. Byłem na urlopie przez tydzień, to nawet pretensje usłyszałem, bo nikomu nie powiedziałem. A no widzisz, nie dziwię się. A co ty sobie wyobrażasz? Gdzie ty byłeś? Tydzień cię nie było. I mi naskarżyli na innych kierowców moich kolegów z pracy, więc uważajcie, bo ja wszystko wiem. Sprawdzasz bilety? Nie, w życiu już nawet nie sprzedajemy biletów od sygnału.

Zastanawiam się nad przyszłością transportu publicznego, dlatego że każdy nowy pojazd jest bardziej nowoczesny. Dzisiaj mówimy o autobusach wodorowych, które za chwilę wyruszą, a właściwie już jeżdżą. Już wyruszyły, bo nawet mijam. Już jeżdżą po ulicach Tychów. Mówimy o tym, że autobusy, które będą kupowane mają być zeroemisyjne, czyli tak naprawdę przyszłość to albo elektryki, albo wodorowe. Czy to drastycznie zmienia też właśnie samą pracę kierowcy? W sensie na pewno każdy z tych pojazdów prowadzi się inaczej. Nie miałem do czynienia nigdy w życiu z wodorowym autobusem. Prowadziłem za to no trollejbus, wiadomo elektryczny autobus również, zarówno jak i diesel. Obecnie jeżdżę dieselem cały czas. Jest różnica przede wszystkim w płynności.

To na pewno jest bardzo odczuwalne. No i chyba w zasięgu, no bo taki wodorowy autobus ile jest w stanie przejechać, bo ja nawet nie wiem. Podobno 300 około kilometrów. No, to ciut mniej niż ten diesel, rzeczywiście. Elektryki z kolei mogą jeszcze mniej chyba, nie? Chyba tak. Natomiast też musimy patrzeć tak na to, że to są technologie, które będą się rozwijać. No tak, tak, tak. To już tutaj akurat wiele... Zasięgi na pewno będą po prostu stosunkowo większe gdzieś tam później niż obecnie. No tak, ale zmienia się komfort pewnej pracy. No wiele, wiele aspektów. Nie wiem czy pasażerowie to aż tak bardzo odczuwają. Kierowcy myślę, że tak, bo to jest też kwestia umiejętności obsługi takiego pojazdu. W tych autobusach wodorowych czy elektrycznych poziom, nie wiem, skomplikowania komputerów, które sterują tymi pojazdami jest dość duży i też trzeba już od takiej strony obsłużyć ten pojazd.

Pokazano wszystkie 21 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.