JESTEM AUTOBUSOWYM FREAKIEM - Adrian Rzytki | Rozmowy Gramatyki
Kolejnym gościem podcastu „Rozmowy Gramatyki” jest Adrian Rzytki – kierowca autobusu itwórca internetowy, który swoją pasją do komunikacji miejskiej zainteresował tysiące osób.W rozmowie pojawia się historia, która zaczęła się bardzo zwyczajnie. Kilka nagrań z pracy,pokazujących codzienność za kierownicą trolejbusu, szybko przyciągnęło uwagę widzów, apotem także mediów. Adrian opowiada o tym, skąd wzięła się jego fascynacja komunikacjąpubliczną oraz jak wygląda praca kierowcy od środka. To także rozmowa o tym, że rzeczy,które mijamy każdego dnia, mogą stać się inspiracją do opowiadania historii - wystarczytylko spojrzeć na nie z innej perspektywy.Przygotujcie się na rozmowę o pasji, codzienności i o tym, jak zwykła droga przez miastopotrafi zamienić się w coś znacznie ciekawszego.
Cześć. Dziękuję, że przyjąłeś zaproszenie do tej rozmowy. A ja dziękuję za zaproszenie. Ten mój początek z tobą był taki, że ktoś tutaj mi powiedział, że na TikToku jest gość, który robi zasięgi, bo on kręci filmiki z trolejbusa. I wydaje mi się, nie mam już stuprocentowej pewności, że ściągnąłem te aplikacje właśnie po to, żeby zobaczyć, o co to chodzi. Bo na Facebooku chyba też byłeś, ale tam nie było takich zasięgów. Na Facebooku nie aż tak. I rzeczywiście ściągnąłem TikToka i zobaczyłem coś wyjątkowego, że jest człowiek, który opowiada o tym, jak to jest być kierowcą trollejbusa, przedstawia te... Poszczególne, dosyć wyjątkowe sytuacje, no bo trolejbusy są jednak w Tychach tylko w trzech miastach, w Polsce tylko w trzech miastach, więc to coś wyjątkowego.
Tak. I te całe opowieści o trolejbusach dały ci dużą popularność. Ogromną, największą chyba, no trzeba to przyznać, że największą. To było zaplanowane od a do z? Czy to był przypadek? Nie, to był całkowity przypadek. Po prostu wyjąłem telefon pewnego dnia jak już zacząłem pracę. Nagrałem jeden, drugi, piąty, dziesiąty. Nagle zaczęły się do mnie odzywać telewizje, Piotr Kupicha i no sami wiecie jak już dalej było. Niesamowite, że tak w sumie proste rzeczy z pozoru wydaje się normalne. Codzienne tak naprawdę, bo wszyscy mijamy ciągle te pojazdy, nieważne czy to trolejbus czy autobus. Jednak jak mieszka się w mieście jak Tychy, no to mamy z tym do czynienia na co dzień i co chwilę tak naprawdę. A jak byś wytłumaczył ten fenomen takiego zainteresowania komunikacją publiczną?
Bardzo to lubię robić. Jest to oczywiście na swój sposób męcząca praca, no ale która nie jest. Każda praca jest męcząca. Czekaj, pamiętam ostatnio chyba z kolei z Instagrama, gdzie tam opisałeś stres kierowcy autobusu wtedy, kiedy padał śnieg i nie wszyscy kierowcy samochodowe... A to nawet rozmawialiśmy sobie o tym wtedy przez chwilę. Kilka wiadomości wymieniliśmy, tak? No to to był ten dzień, w którym już, tak jak ci napisałem, chcę się zwolnić, nie? Ale zostałeś. Zostałeś. Bo śnieg stopniał i jeszcze może... Śnieg stopniał, stwierdziłem, że jeszcze dam temu szansę. Ale tak się zastanawiam nad tym, co taki młody człowiek jak ty, który właśnie aktywny jest w mediach społecznościowych, jeszcze robi za kierownicą autobusu, bo media społecznościowe dają po pierwsze popularność, po drugie zasięgi, po trzecie również pieniądze.
To już rozumiem, dlaczego nie chcesz z niego zrezygnować, bo jakbyś zrezygnował z autobusu... No właśnie, bo nie będę miał o czym gadać. No właśnie. To co ja będę za influencerem? Nie, to rzeczywiście, to musiałbyś kupić autobus i ewentualnie jakąś... Nowy sezon. Nowy sezon, tak. Tak. Ja i mój autobus. Tak. Taki... Tak jak, nie wiem czy oglądałeś ten program... Jak się to nazywało? Takie karaoke. Jeździł kierowca normalnie swoim samochodem, zapraszał tam gwiazdy i śpiewali sobie po prostu. Skateepersy. Jak się to nazywa? Carpool karaoke? Nie pamiętam, ale gdzieś mi się to się pojawiło. No to ja zrobię takie buspool karaoke. O, kupię autobus i będziemy śpiewać ze wszystkimi. Fantastyczny pomysł. Jak rzeczywiście zrobisz karierę, to ja bym w razie czego chciałbym, żebyś pamiętał, gdzie to się zrodził ten pomysł.
Dobra. O Tychach porozmawiajmy, bo w tym roku Tychy mają 75 lat nadania praw miejskich, ale oczywiście to jest tylko taka... jeden z setupów rozwoju tego miasta, bo oczywiście Tychy są o wiele starsze. Jak popatrzymy na rozwój przemysłu, to Browar 1629, niebawem będzie też okrągła rocznica. Poszczególne dzielnice Katowic, dzielnice Tychów, takie jak na przykład Wartogłowiec, czy Cielmice, czy Wilkowie są o wiele starsze. Natomiast ten rok jest wyjątkowy, 75 lat nadania praw miejskich. Dla ciebie Tychy to co to za miejsce w sensie takiego emocjonalnego związku? No mój dom po prostu. Ja się tutaj wychowałem, żyłem w Tychach tak naprawdę przez 20 lat, no bo już od paru lat w Tychach nie mieszkam.
Dokładnie. Taka perspektywa człowieka jednak z jednego pokolenia niżej ode mnie, mogę tak chyba powiedzieć, jest niezwykle istotna, bo patrzysz zupełnie w inny sposób, więc to jest ważne. To trochę widać też na tym TikToku tak naprawdę, że właśnie znalazłeś coś wyjątkowego, Przez pryzmat swojej pracy pokazujesz ludziom, no między innymi, nie wiem, czym jest trolejbus, jak wygląda praca kierowcy autobusa. No to jest nasza wizytówka, jakby nie było ten trolejbus, więc... Jakie masz plany związane z przyszłością, jeśli chodzi o media społecznościowe? Świetne pytanie, na które nie znam odpowiedzi. Da się zaplanować w ogóle taką aktywność w mediach społecznościowych? Można by ją zaplanować, z tym, że ja cały czas wolę, w cudzysłowie, freestylować.
Ja nie lubię sobie tego planować, ale wynika to tylko i wyłącznie z tego, że nie lubię samego siebie zawodzić. W sensie jakbym sobie coś zaplanował i później tego na przykład nie wykonał, załóżmy nie wiem, do jutra nagram to i to, nie zrobię tego, no bo na przykład dzisiaj jestem u was na podcaście, za chwilę gdzieś tam jadę, wiadomo czasu brakuje. Wolę mieć spokojną głowę, robić to sobie w swoim tempie, bez jakichś założeń z góry. Gdzie oczywiście uważam, że one też na pewno w jakiś sposób ten sukces napędzają, kiedy jest to zaplanowane, kiedy się to robi na bieżąco. No ale tak jak już mówiliśmy, ja mam też swoją pracę na etat, więc mam z tym taki większy luz. No dobra, ale da się być obecnym w mediach społecznościowych, robić zasięgi, jeżeli się nie ma jakiegoś planu na siebie, na to kiedy publikujesz posty, o czym one będą?
A że dość dobrze wychodzi mi naśladowanie jego głosu, to podchwyciły to prawie wszystkie największe polskie media i skontaktowaliśmy się ze sobą, zaczęliśmy działać i się kumplujemy do tej pory. I w trolejbusie też się spotkaliście? W trolejbusie też śpiewaliśmy, tak. Czyli to też promocja miasta była? No też promocja miasta, jak najbardziej. Tychy były wszędzie w tle. Był trolejbus, byłem ja. Mówiliśmy o Tychach zresztą wtedy jeszcze u mnie w mieszkaniu, bo akurat mieszkałem jeszcze wtedy w Tychach na osiedlu G. To tam też nagrywaliśmy sety do Dzień Dobry TVN. Niesamowite, że właśnie popularność można zyskać takimi działaniami. To co powiedziałeś, przypadkowy film. Który potem generuje zasięgi i zaczynają się interesować media, które robią z tego już poważną informację.
Bo uwierz mi, naprawdę ogromna ilość osób to widziała i w internecie i w telewizji. Ale co będzie za kilka lat? No tak obserwując obecne sytuacje, to myślę, że faktycznie ten internet już zaczyna królować, jeżeli mówimy o informacjach. No bo to też jest dostępne od ręki, tak? Wejdziemy, wyszukamy to, co chcemy. Każda informacja, która nas interesuje, my nie musimy przewijać kanału. Wpisujemy, co mnie interesuje, dana fraza. I oglądamy, czy słuchamy wtedy, kiedy chcemy, a nie wtedy, kiedy ktoś zdecyduje, o której godzinie jesteśmy. Dokładnie. Od 19 się zaczynają wydarzenia i koniec. Jak ja będę chciał wydarzenia o 14.32, to będą wydarzenia o 14.32. Czy odczuwasz popularność w związku ze swoją aktywnością w mediach społecznościowych?
Kiedy w zeszłym roku po raz pierwszy w czerwcu odbył się na stadionie w Tychach mecz właśnie youtuberów, to na ten mecz przyjechało 9 tysięcy ludzi z różnych stron Polski. W tym roku znowu będzie ten mecz. Już są zapowiedzi na YouTubie. Ekipa kontra youtuberzy. I już teraz mówią, że prawdopodobnie wypełnią cały ten stadion. To jest zupełnie inna rzeczywistość niż ta, do której jesteśmy przyzwyczajeni. I zupełnie mnie nie dziwi, że ci nastolatkowie, którzy przyjeżdżają z całej Polski, żeby zobaczyć swoich idoli, Mówią, że oni chcieliby być tacy jak oni, bo co więcej, to jest bardzo możliwe. To znaczy prawie każdy dzisiaj, mając telefon, może stać się jednym z tych youtuberów influencerów, chociaż trzeba mieć naprawdę pomysł na siebie, bo to nie jest tak, że każdy stanie się... Teraz już też nie jest tak łatwo, jak było jeszcze 5 lat temu.
Na pewno. Jeżeli mówimy o TikToku na przykład. To co wtedy było łatwiejsze, że dopiero startował i... Tak, bo kiedyś ta aplikacja nazywała się zupełnie inaczej niż TikTok Musical.ly chyba coś takiego, jakoś tak to było. TikTok dopiero startował. Więc no też z góry był tak zaprogramowany powiedzmy, że po prostu te niektóre profile mocno boostował. Dawał większe zasięgi, żeby ludzie do tego docierali. No a teraz już mamy rok 2026. Ja myślę, że już mamy tylu TikTokerów i influencerów z tych różnych platform, że... No chyba, że jest taka jedna, przytoczę ją tutaj, Sandra Dziura. Ona w ostatnim czasie po prostu rozwaliła TikToka. Ona się pojawiła, słuchajcie, ja wiem, 3-4 miesiące temu, a ją śledzi już na ten moment chyba prawie milion osób.
I oczekujemy tylko, żeby kierowca zawiózł nas bezpiecznie w konkretne miejsce i w odpowiednim czasie. Jest sporo takich rzeczy, o których moglibyśmy mówić tutaj. A właśnie tak jak mówisz, niektórym się wydaje, że autobus po prostu jedzie, że tam nic przy nim nie trzeba zrobić. A rzeczywiście jest tak, że ja czasami przychodzę przy niższych temperaturach. Przychodzę nawet o 15 minut wcześniej do pracy niż mam to zaplanowane, żeby tylko i wyłącznie nagrzać ten autobus. Żeby już to wszystko tam się przygotowało odpowiednio do jazdy. No bo mi też zależy na tym, żeby jednak pasażer, który wsiada, no miał komfort tej podróży, a nie, że siedzi i się cały tam telepie, tak, no nic przyjemnego.
Jak będzie opóźnienie, to problem. Tym bardziej, że dzisiaj na GPS dokładnie wiedzą, gdzie jest autobus. Jak to wygląda? To znaczy... Czas przejazdu jest policzony tak, że rzeczywiście raczej mieścicie się w rozkładzie? Czy tu trzeba specjalnie się przyglądać temu, czasem stanąć trochę dłużej na przystanku, gdzie indziej, przejechać szybciej przez miasto? Wszystko się wydarza tak, jak mówisz właśnie. Raz jest tak, że stoję na przystanku, bo za szybko przyjadę. Raz zdarza się tak, że muszę troszkę przycisnąć, żeby ten czas nadrobić. Jak wiemy, no mamy korki, światła, ronda, pieszych. To wszystko wpływa na ruch na drodze. Jeżeli wyjeżdżam rano o tam 4.30, no to z góry wiem, że mogę jechać na spokojnie, bo nie ma takiego ruchu.
Sporo. Nie nudzi ci się to? Nie, nie, bo to jest bardzo fajna trasa. Właśnie tam się dużo na niej dzieje. To znaczy? No jedziesz przez dwa miasta, jedziesz sobie lasem przez sześć kilometrów. Bez zatrzymania. Jakbyś się mógł zatrzymać, to jeszcze fajniej, ale nie możesz, nie? A co, nie mogę? Kto mi zabroni? No jak to kto? Pasażerowie. No se mogą. O, fajnie. Chyba się wybiorę na ten kurs. Zapraszam. Najbliżej masz na Roweckiego. Dobra. Do któregoś razu przyjdę, tylko jeszcze muszę podpatrzeć, kiedy jedziesz. Wyślę ci rozkład jazdy. Dobra. Ale to zupełnie poważnie, no bo to jest trochę taki dzień świstaka, nie? Codziennie wsiadasz i jedziesz tą samą trasą. Ja to lubię. I potem następne kółko. Ile razy robisz? Cztery kółka na dzień robię, no.
To na pewno jest bardzo odczuwalne. No i chyba w zasięgu, no bo taki wodorowy autobus ile jest w stanie przejechać, bo ja nawet nie wiem. Podobno 300 około kilometrów. No, to ciut mniej niż ten diesel, rzeczywiście. Elektryki z kolei mogą jeszcze mniej chyba, nie? Chyba tak. Natomiast też musimy patrzeć tak na to, że to są technologie, które będą się rozwijać. No tak, tak, tak. To już tutaj akurat wiele... Zasięgi na pewno będą po prostu stosunkowo większe gdzieś tam później niż obecnie. No tak, ale zmienia się komfort pewnej pracy. No wiele, wiele aspektów. Nie wiem czy pasażerowie to aż tak bardzo odczuwają. Kierowcy myślę, że tak, bo to jest też kwestia umiejętności obsługi takiego pojazdu. W tych autobusach wodorowych czy elektrycznych poziom, nie wiem, skomplikowania komputerów, które sterują tymi pojazdami jest dość duży i też trzeba już od takiej strony obsłużyć ten pojazd.
No trzeba, trzeba. W sensie ja szczerze powiem, że mi się Akurat diesla lepiej prowadzi niż elektryka, ale to też dlatego, że jestem po prostu takim autobusowym freakiem i ja lubię słyszeć, jak mi ten silnik tam warknie trochę. A elektryczek, no to wiesz, jak jest cichutko, powolutku, spokojnie. Jeżeli mówimy o płynności jazdy, to wiadomo, że lepiej elektrykiem niż dieslem, ale jak ktoś jest takim freakiem jak ja, no to chyba jednak woli diesla. No dobra, to na koniec powiedz, to bycie kierowcą, to widzisz siebie tak w kolejnych latach w tym samym miejscu, czy będziesz coś zmieniał? Ciężko mi powiedzieć, czy będę coś zmieniał. Na pewno chcę, żeby ciągle to było gdzieś tam przy mnie. Nie wiem, czy na cały etat, jak obecnie, ale na pewno nie chcę z tego zrezygnować na 100%.
Pokazano wszystkie 16 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kolejnym gościem podcastu „Rozmowy Gramatyki” jest Adrian Rzytki – kierowca autobusu i
twórca internetowy, który swoją pasją do komunikacji miejskiej zainteresował tysiące osób.
W rozmowie pojawia się historia, która zaczęła się bardzo zwyczajnie. Kilka nagrań z pracy,
pokazujących codzienność za kierownicą trolejbusu, szybko przyciągnęło uwagę widzów, a
potem także mediów. Adrian opowiada o tym, skąd wzięła się jego fascynacja komunikacją
publiczną oraz jak wygląda praca kierowcy od środka. To także rozmowa o tym, że rzeczy,
które mijamy każdego dnia, mogą stać się inspiracją do opowiadania historii - wystarczy
tylko spojrzeć na nie z innej perspektywy.
Przygotujcie się na rozmowę o pasji, codzienności i o tym, jak zwykła droga przez miasto
potrafi zamienić się w coś znacznie ciekawszego.