Rozgrywka #274 – Kulfon i Monika

I to nie jest sytuacja hiperbolizowana, tylko możliwe, że tak dokładnie było. Ale wtedy nie miałeś jeszcze matury. Nie miałem. Ten pomysł nie był wykorzystywany przez twórców, aż parę lat temu, tak jak mówię, jeszcze z Kuldanem, zaczęliśmy grać w taką grę, która się nazywała Randbound. Nie wiem, czy pamiętacie. To był taki rogalik. Który wykorzystywał mechanikę Peggle, w którym również strzelało się naszym bohaterem na planszę z kulkami. Oczywiście ci bohaterowie mieli jakieś skille i pokonywało się drabinkę różnych przeciwników. Bardzo, bardzo fajny tytuł, bardzo fajny indyk.

Tak na szybko chciałem wam w Kulturce dzisiaj powiedzieć o serialu, o którym nie słyszałem wcześniej w ogóle. Słyszałeś? Nie słyszałem. A już leci ładnych 15 lat? 18 lat? 18 lat. Było to 2005 roku i dowiedziałem się o nim w zasadzie od Amerykanina. To jest ciekawe. Z Polski nikt mi nie mógł podpowiedzieć, że taki świetny serial leci. Musiałem się od gościa ze Stanów o tym dowiedzieć. Nie wiem, czy Kuldan tego nie oglądał nawet. Ja się też wydaje, że Kuldan to oglądał. No to widzicie, no to ja nie kojarzę. Ale nie gadałeś z panem Piotrem w ogóle. Być może nie, no chyba nie, chyba nie znaliśmy się za dobrze. Natomiast serial, to ciekawe, bo może nawet kiedyś o tym mówił, jeżeli mówicie, że oglądał.

I zacząłem szukać informacji i rzeczywiście na platformach streamingowych tam wycięto kilka epizodów. Niemniej bardzo, bardzo polecam. It's Always Sunny in Philadelphia. U nas w Filadelfii kapitalna sprawa. I mam nadzieję, że parę osób spróbuje tego serialu, bo ja o tym nie słyszałem wcześniej. Chyba, że Kuldan mówił i zapomniałem. Akurat wtedy nie słuchałeś. Akurat wtedy dużo nie słuchałem. Nie wiem, czy Wy znacie, czy Wy oglądaliście, ale chyba nie, tak? Ja słyszałem, ale nie oglądałem. No gdzie tam... To też w ogóle... O, to też przecież ten... Przez 16 sezonów? Patrzcie, ja kojarzyłem na przykład, że ten, że który to aktor, o Boże, teraz mi wyleciało z głowy, kupił ten angielski zespół futbolowy, taka znana jest, no Deadpool, kto grał w Deadpoola?

Cześć, to moje pierwsze pozdrowienia pomimo tego, że słucham was już 5 lat. Pozdrawiam całą ekipę podcastu oraz chciałbym wyrazić głęboką tęsknotę za durnym poczuciem humoru Atka i miodnym głosem Kuldana. Po odejściu tego drugiego płakałem jak bubr, a podcastu bałem się tknąć przez dobre pół roku. Pierwszy raz w życiu tak się związałem emocjonalnie z osobą, której nawet nie znałem. Taką macie moc. Dzięki wam życie na emigracji staje się lżejsze, bo wśród Sebiksów i Karyn dość ciężko znaleźć fajnych, znajomych rodaków. Dzięki chłopaki! Resztę komentarza sobie pozwolę nie czytać, bo tu są brzydkie wyrazy i jakieś nieporozumienia i tak dalej, więc tu może skończę, ale przy okazji wpadłem na taki pomysł, nie wiem czy wy się też zastanawialiście, że jak ktoś pisze pozdrowienia i na przykład pisze pozdrowienia, pozdrawiam coś tam, coś tam,

Wiem, że gra jest dobra, solidnie wykonana, ale nie za bardzo jest się do czego przyczepić, ale nie chce mi się w nią grać. Zamiast odłożyć taki tytuł i grać w to, co mam w danej chwili ochotę, Żałuję tych poświęconych dwóch godzin, które przybliżyły mnie już do ukończenia tytułu. Cholernie mnie to męczy, ale wiem, że muszę ukończyć ten tytuł. Sorry, że tak długo, ale uwierzcie, że to tylko skrócona wersja tego, co chciałem powiedzieć. W każdym razie mega się cieszę, że jesteście. Po setkach godzin spędzonych w waszym towarzystwie, ma się wrażenie, że znamy się jak łyse konie i moglibyśmy gadać o wszystkim bez końca. Pozdrawiam każdego z osobna i tęsknie za Atkiem i Kultanem. To jest kolejny komentarz, który stawia Atkę Kuldana w jednej linii i to jest trochę creepy, bo Alek patrzy jak najbardziej dobrze, także...