Agata Kulesza o rozpaczy Witkacego i spektaklu "Matka"

No nie, coś tu jest niepoukładane, coś te klocki, ale jak już te klocki na siłę się poupycha, to później zaczyna się to słyszeć i zaczyna się tym mówić, zaczyna to leżeć. To jest kolejna trudność. Ale leży wam bardzo dobrze, bo to właśnie ja słuchając tego tekstu kompletnie nie miałam poczucia obcości. Bo to super. No tak, tak, że to też jest sposób podania tekstu jest bardzo współczesny. Mam nadzieję taką, bo też Ania tak pracuje, że my na początku mówimy, Jezu, ona tak zmienia, a może tak, a może tak. Później mówię, dobra, do żadnego pomysłu nie będę się przywiązywać, tylko codziennie... I ona nas rozgimnastykowała, że szybko z Adasiem Cyfką zaczęliśmy dialogować tym trudnym tekstem. A później, kiedy się stoi na scenie, kiedy jest to słynne mówienie do przodu Ania Augustynowicz,

No to bardzo dobrze i myślę, że to jest bardzo optymistyczna kwenta. Ale mogę się przyśnić, teraz się wszyscy śmieją, że mówią, Jezu, ta matka w tym Witkacem jest taka straszna. Ja mówię, możecie mnie wynająć na dwa tygodnie, zrobię wam porządek w domu. Agata Kulesza do wynajęcia. Jako matka bardzo ci gratuluję tej roli. Rzeczywiście jest zupełnie inna niż to, z czym cię kojarzę, w czym cię widujemy, więc myślę, że to dla ciebie jako dla aktorki w spotkaniu z Anną Augustynowicz to też było Ciekawe, mocne. Bardzo ciekawa, bardzo ciekawa. Moja też taka droga, kiedy nagle się wycofałam, się tak temu go przestraszyłam i że mówię, no nie Agata, to nie są lata dziewięćdziesiąte, skończyłaś już szkołę naprawdę dawno.