Niewidzialni | Kinga Grabowska
Reportaż Kingi Grabowskiej to pełna metafor, poruszająca opowieść o ludziach, których mijamy na co dzień, a którzy dla wielu z nas pozostają niewidzialni. Powstał przy okazji spektaklu teatralnego.Dzięki aktorom, którzy nie tylko odegrali w nim zapisane sceny, ale także podzielili się własnymi doświadczeniami, możemy usłyszeć w nim cichy, a jednocześnie wyraźny apel o większą uważność na siebie i innych. Migawki z życia stają się tu lustrem – delikatnym, ale szczerym odbiciem naszych własnych historii, bo niewidzialnym może być każdy z nas.
Trzeba przemyśleć. O Jezu, jestem bardzo wzruszona. Dlaczego? To trochę z mojego życia. Wszystko co najlepsze. Samowidzenie się ludzi, jak się nie widzą. Mega przemyślenia, super sprawa i naprawdę można rzeczywiście się zatrzymać, zastanowić się nad tym, gdzie jesteśmy, w jakim punkcie jesteśmy i kto obok jest nas, kto potrzebuje tej drugiej rzeczywiście osoby przytulenia. Super, super spektakl. Co Pani zabiera z tego spektaklu? Bardzo dużą nutę zastanowienia i przemyślenia pewnych sytuacji. Były łzy? Były. Wielokrotnie.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Reportaż Kingi Grabowskiej to pełna metafor, poruszająca opowieść o ludziach, których mijamy na co dzień, a którzy dla wielu z nas pozostają niewidzialni. Powstał przy okazji spektaklu teatralnego.
Dzięki aktorom, którzy nie tylko odegrali w nim zapisane sceny, ale także podzielili się własnymi doświadczeniami, możemy usłyszeć w nim cichy, a jednocześnie wyraźny apel o większą uważność na siebie i innych. Migawki z życia stają się tu lustrem – delikatnym, ale szczerym odbiciem naszych własnych historii, bo niewidzialnym może być każdy z nas.